Ο προφήτης Ιεζεκιήλ και η προφητεία-όραμα που προτυπώνει την Ανάσταση των νεκρών

Ο Προφήτης Ιεζεκιήλ (εβραϊκά: יְחֶזְקֵאל Y’ḥezqēl [jəħɛzˈqēl]) ήταν ένας από τους τέσσερις μεγάλους προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης και τιμάται από την Εκκλησία μας στις 23 Ιουλίου. Γεννήθηκε στην Ιουδαία το 620 π.Χ. Ήταν γιος ιερέα και έζησε τον καιρό του βασιλιά Ναβουχοδονόσορα. Πριν πέσει σε αιχμαλωσία το Ισραήλ ήταν ιερέας στο Ναό του Σολομώντα.

Οδηγήθηκε αιχμάλωτος στη Βαβυλώνα μετά την πρώτη κατάληψη της Ιερουσαλήμ το 597 π.Χ. Εκεί κλήθηκε στο προφητικό αξίωμα το 593 π.Χ. και έδρασε μεταξύ των εξόριστων συμπατριωτών του. Το όνομά του σημαίνει “ο Θεός είναι δυνατός” ή “Εκείνος που ο Θεός δυναμώνει”.

Το έργο ανήκει στα Προφητικά Βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης, στην υποομάδα Μεγάλοι Προφήτες. Στην Εβραϊκή Βίβλο κατατάσσεται επίσης στους Προφήτες, στην υποομάδα Μεταγενέστεροι Προφήτες.Οι προφητείες του Ιεζεκιήλ περιέχονται στο ομώνυμο βιβλίο της Αγίας Γραφής. Συνέχεια