Προσευχή για την Ελλάδα μας

Δέσποτα Κύριε ο Θεός ημών, Εσύ είσαι ο πλούσιος σε έλεος και ευσπλαχνία και συγκαταβαίνεις να εισακούεις τις προσευχές μας, προσευχές και κραυγές ικεσίας αμαρτωλών δούλων σου. Συ με τη σοφή φιλάνθρωπη πρόνοιά σου διευθύνεις και κυβερνάς τη ζωή όλων μας, τη ζωή όλων των ανθρώπων. Και όταν μας παιδαγωγείς με τα διάφορα δυσάρεστα για μας γεγονότα και θλίψεις, επιδιώκεις να μας επαναφέρεις στο αρχαίο κάλλος και την πρώτη ευγένεια που χάσαμε με τη συμβουλή του εχθρού της σωτηρίας μας διαβόλου. «Θέλεις πάντας ανθρώπους σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν» (Α΄ Τιμ. β΄ 4).

Γι’ αυτό, Θεέ Πανοικτίρμων, παρ’ όλο που αμαρτήσαμε και αδιαφορήσαμε για τις άγιες εντολές σου και πολιτευθήκαμε αναξίως της κλήσεώς μας και του Ευαγγελίου του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος μας Ιησού Χριστού, τολμούμε να προσπέσουμε στο θρόνο της χάριτός σου και να Σε παρακαλέσουμε και να Σε ικετεύσουμε, Εσένα τον πανοικτίρμονα και υπεράγαθο Θεό μας.
Διώξε μακριά από τη χώρα μας «πάντας τους εχθραίνοντας ημάς ματαίως». Διάλυσε τα καταχθόνια σχέδιά τους. Σύντριψε τα δόντια όλων αυτών που ως άγρια θηρία έρχονται να μας κατασπαράξουν και να μας καταφάγουν. Απελευθέρωσε το λαό σου από κάθε φόβο επερχομένων κακών και διαφύλαξε και προστάτευσε όλους μας με το παντοκρατορικό σου χέρι από τις ποικίλες συμφορές. Σε Σένα ελπίζουμε και Σε Σένα μόνο στηριζόμαστε, γιατί Συ είσαι παντοδύναμος Θεός και με την ακατανίκητη δύναμή σου μπορείς να μας προστατεύσεις και να μας ασφαλίσεις από όλα τα δεινά και τις επερχόμενες συμφορές.
Θεέ πολυεύσπλαχνε, πανάγαθε και πολυέλεε, στο άπειρο έλεος και τη φιλάνθρωπη ευσπλαχνία σου καταφεύγουμε και Σε παρακαλούμε και Σε ικετεύουμε να ακούσεις την κραυγή μας, να δεχθείς την θερμή παράκληση και ικεσία μας και να προστατεύσεις την χώρα μας και τον καθένα μας.
Συ είσαι η πηγή του ελέους, και της ευσπλαχνίας ανεξιχνίαστος άβυσσος, και σε Σένα την δόξα αναπέμπουμε, τον Άναρχο Πατέρα και τον Μονογενή Σου Υιό και το Ζωοποιό Σου Πανάγιο Πνεύμα και τώρα και σε όλους τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Η αληθινή μεγαλωσύνη – «Υμείς εστέ το φως του κόσμου». Σεις είσαστε το φως του κόσμου

Όλοι οι άνθρωποι όσο «μικροί» και αν είμαστε έχουμε μια μεγαλωσύνη, η οποία όμως δεν είναι δική μας. Είναι του Χριστού. Μας την έδωσε ο Χριστός. Γι’ αυτή τη μεγαλωσύνη μίλησε σήμερα το Ευαγγέλιο.

Ο Χριστός μάς είπε:

«Υμείς εστέ το φως του κόσμου». Σεις είσαστε το φως του κόσμου.

Εκείνα που λέει ο Χριστός είναι αλήθεια πάντοτε. Και ισχύουν για πάντα. Ο Πλάτων, δεν ήταν φως. Ο μέγας Αλέξανδρος δεν ήταν φως. Και μερικοί άλλοι «μεγάλοι» δεν ήταν φως. Εκείνον για τον οποίον λέει ο Χριστός ότι είναι φως, αυτός είναι φως. Και πρέπει να μένει και να γίνεται συνεχώς περισσότερο, «φως του κόσμου». Ονόμασε ο Κύριος φως του κόσμου τους αποστόλους Του. Τότε που ήταν μικροί. Σαν και εμάς μικροί. Ίσως πιο μικροί ακόμη. Και με έργα τιποτένια.

Αλλά οι απόστολοι κατάλαβαν ότι αφού το λέει ο Χριστός, πρέπει να γίνουν «κάτι» και να κάνουν «κάτι». Σύμφωνα με το θέλημά Του. Και έγιναν όχι απλώς φως, αλλά οι μεγάλοι φωστήρες της οικουμένης. Πιο μεγάλοι από ό,τι είναι στο φυσικό στερέωμα ο ήλιος και το φεγγάρι έγιναν οι άγιοι απόστολοι και εκείνοι που πίστευσαν στο Χριστό, από πνευματικής σκοπιάς.

Εγώ, τι είμαι; Ένα τιποτένιο πλασματάκι. Και τι μεγάλο έχω μέσα μου; Μόνο το φως του Χριστού. Ποίο είναι το μεγάλο αυτό φως του Χριστού;

Η πίστη μου ότι ο Χριστός είναι ο Υιός του Θεού, ο σωτήρας του κόσμου. Αυτή είναι η μοναδική μου μεγαλωσύνη. Αλλά πρόκειται για μια μεγαλωσύνη που έχει απέραντη αξία και ισχύει για πάντα. Αφού την αναγνωρίζει ο Κύριος και κριτής του κόσμου. Ο Ιησούς Χριστός και ο άναρχος Πατέρας Του.