Η Παναγία η  Αρεθιώτισσα  της Ιεράς μονής των Ρέθων Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας.     

Ι.Μ. Αρέθα (ή “Τα Ρέθα” για τους ντόπιους) είναι το ιερότερο προσκύνημα της ευρύτερης περιοχής του Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας με τεράστια ιστορική και πνευματική προσφορά.Εκεί υπάρχει η εικόνα της Παναγίας της Αρεθιώτισσας (“Η Κυρία του Βάλτου”) θεωρείται θαυματουργή και αποτελεί την πιο δυνατή έλξη για τους πολυάριθμους προσκυνητές και επισκέπτες της Μονής.

Ο «θρύλος» της Κυράς του Βάλτου!!!

(Και κάπου εκεί στα όρη της περιοχής του Βάλτου θα σου πουν για μια Κυρά. Μια Κυρά των θρύλων, των μύθων και των παραδόσεων της τοπικής εκεί κοινωνίας.

Στην βορειοδυτική πλευρά του Νομού της Αιτωλοακαρνανίας βρίσκεται η περιοχή του Βάλτου. Εκεί κοντά που ασκήτεψε σε μια σπηλιά και ο Άγιος Ανδρέας ο Ερημίτης.

Εκεί είναι που βρίσκεται και η λεγομένη Κυρά του Βάλτου, όπως πολλοί την ξέρουν. Ποια είναι αυτή η Κυρά;

Μια μα μόνο μία θα μπορούσε να είναι, μα ποιά άλλη πέραν Αυτής θα μπορούσε να την αποκαλεί ο λαός ως Κυρά, παρά μόνον την Παναγιά…

Γνωστή η Κυρά του Βάλτου και με το προσωνύμιο ως Παναγία Αρεθιώτισσα στέκει εκεί για αιώνες και εισακούει κάθε προσευχή κάθε ικεσία των ευλαβών προσκυνητών της. 

(Στα μέρη εκείνα όπως η παράδοση διασώζει τα χρόνια της Τουρκιάς ένας βοσκός έβλεπε ένα απαλό γαλάζιο φώς που άλλοτε δυνάμωνε και άλλοτε τρεμόσβηνε και παίρνει την απόφαση στον τόπο από όπου προερχόταν αυτό το »παράξενο» φως εκεί και να πάει προκειμένου να διαπιστώσει περί τίνος πρόκειται.Ακολουθεί το φως, ανεβαίνει τον λόφο και φτάνει μπρος σε μια μεγάλη κουμαριά που ακριβώς δίπλα στις ρίζες της οι οποίες ξεπροβάλανε από το χώμα είδε να πηγάζει αυτό το γαλάζιο φως.Κοιτάζει λίγο καλύτερα και όταν τα μάτια του ξεθολώνουν και συνηθίζουν αυτό το παράδοξο φως βλέπει μια Εικόνα μισοθαμμένη στις ρίζες της κουμαριάς.Μια παλιά εικόνα της Παναγιάς που από το πρόσωπό της ξεχυνόταν αυτό το υπέρλαμπρο φωτεινό γαλάζιο άκτιστο φως που φώτιζε το σημείο κάνοντας το ορατό στις γύρω περιοχές.Συγκίνηση και δέος διακατέχει τον βοσκό ο οποίος μόλις συνειδητοποιεί περί τίνος πρόκειται γονατίζει και με δάκρυα στα μάτια προσκυνά την Εικόνα Της.Πάνω στις ικεσίες και στις ευχαριστίες αλλά και στις δοξολογίες προς το πρόσωπό Της ξεστομίζει τάμα βαρύ και συνάμα δύσκολο. Εκκλησιά και Μονή να της αφιερώσει μιας και σ΄ αυτόν τον άσημο και ταπεινό βοσκό αποφάσισε η ίδια το εικόνισμά της να φανερώσει.Το βράδυ πέρασε και ο ήλιος ανέτειλε και κάπου εκεί του ‘ρχεται ο λογισμός και λέγει μα πως εγώ ο άσημος ο φτωχός τόλμησα και τέτοιο τάμα ξεστόμισα; Αυτά τα τάματα χρήματα πολλά χρειάζονται και εγώ άνθρωπος με παρά δεν είμαι.Η επιθυμία όμως μεγάλη και το τάμα βαρύ και έτσι έρχεται κάτι το παράδοξο που άλλοι ως θρύλο το μνημονεύουν κι άλλοι ως θαύμα παράδοξο το πιστεύουν.

Τρία μουλάρια φορτωμένα με χρυσά φλουριά τον μακρύ τον δρόμο εξεκίνησαν. Λες και ένα χέρι αόρατο τα καθοδηγούσε μέσα σε δάση και ρεματιές τα περνούσε. Και το ένα σταματά στο Δρυμονάρι εκεί που χτίστηκε το μετέπειτα μοναστήρι της Φλωριάδος.

Τα άλλα δυό τον δρόμο τον μακρύ συνέχισαν ώσπου και το δεύτερο σε μια πλαγιά αντίκρυ από τον σημερινό Εμπεσσό σταματά στον χώρο του σημερινού μοναστηριού, της ψηλαφήσεως εκείνου του απίστου του Θωμά του Αποστόλου και μαθητή του Ενός και Σωτήρος ημών, μετέπειτα χτίστηκε.

Μα το τρίτο συνεχίζει για δυο ακόμη μερόνυχτα δίχως να σταθεί να ξαποστάσει μήτε για φαγητό μήτε για νερό , περνώντας από βουνά, λαγκάδια και ρεματιές ώσπου εκεί στην κορφή του λόφου έφτασε και δίπλα στην κουμαριά εστάθη.

Οι ώρες περνούσαν και το μουλάρι ακίνητο παρέμενε ο βοσκός το παρατηρούσε μα άνθρωπο συνοδό δεν έβλεπε να πλησιάζει και αποφασίζει να πάει να το ξεφορτώσει.

Και όταν το μουλάρι ξεφόρτωσε αυτό στο δάσος εχάθη. Κι ο βοσκός κατάπληκτος κοιτάζει το φορτίο που μόλις είχε ξεφορτώσει από τις πλάτες του μουλαριού. Πολύτιμο το φορτίου που μετέφερε. Γεμάτο χρυσά φλουριά ήτανε και ως σημείο της Παναγιάς το εξέλαβε για να χτισθεί το εκεί μοναστήρι της.

Και πράγματι το χτίσιμο ξεκίνησε και περίλαμπρο μοναστήρι της αφιέρωσε.

Παράδοξο ακούγεται μα η παράδοση των εκεί κατοικούντων αυτό μετέφερε από γενιά σε γενιά..

Ίσως παράδοξο για ερευνητές, ίσως θρύλος για πολλούς .Μπορεί και θαύμα Της να είναι που μόνο αυτή γνωρίζει.

Το μόνο σίγουρο είναι πως εκεί για αιώνες αγέρωχα στέκει και θαυματουργεί ωσάν πηγή ιαμάτων ψυχών και σωμάτων.

Η Ιερά Μονή εκεί σήμερα στέκει και τον προσκυνητή να την διαβεί περιμένει. Σε γυναικεία μετατράπηκε μα γνωστή και από έναν γέροντα νεοφανεροθέντα που με θαυμαστό βίο εκεί εγκαταβίωσε και με τρόπο θαυμαστό εφανερώθη πάνω από έναν αιώνα μετά.

Οι ντόπιοι για Άγιο τον μαρτυρούν μα και η ανακομιδή του που πριν λίγα χρόνια έγινε αυτό αποδεικνύει…!!!!!

Ίσως ακουστά τον έχετε κι εσείς, το προσωνύμιο του Αρεθιώτης και το όνομα του Άνθιμος. Άγιο τον αποκαλούν στη συνείδηση του λαού και θαύματα του αφηγούνται.

Την ζωή του κι αυτός στην Κυρά μας την αφιέρωσε, στην Κυρά του Βάλτου.

ο αφανής Όσιος Γέρων, Άνθιμος ο Αρεθιώτης, ο ασκητής του Μοναστηριού της Παναγίας, στα Ρέθα του Βάλτου,.+1870

Ο μακαριστός Γέροντας Άνθιμος ως τηρητής όλων των εντολών  είχε μεγάλη παρρησία στο Θεό, που έσπευδε να του ικανοποιήσει κάθε ευγενική επιθυμία, που του ζητούσε μέσα από την προσευχή