Τι είναι η Εκκλησία;

Του Αγιορείτου Μοναχού Μωυσή
Η εκκλησία δεν είναι ανθρώπινο κατασκεύασμα, αλλά θεοΐδρυτη οικοδομή. Η εκκλησία δε σώζεται αλλά σώζει όσους θέλουν. Δεν κάνει επίδειξη ισχύος και δυνάμεως. Ανέχεται, υπομένει καλύτερα. Τη διώκουν αλλά δεν διώκει.

Είναι φιλεύσπλαχνη μητέρα και γνωρίζει μόνο να αγαπά. Ο κόσμος δεν γνωρίζει την αξία της γι’ αυτό αδιαφορεί ή και την κτυπά. Η αγκάλη της εκκλησίας έχει αίγλη, θέρμη και εύρος. Μέσα της χωρά και αναπαύει όλους τους μετανοημένους. Συνέχεια

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ ΤΖΑΝΝΗΣ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ. » Γέροντα, τώρα τελευταία όλο νευριάζω και θυμώνω με το παραμικρό.»

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ ΤΖΑΝΝΗΣ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ.

–       Γέροντα, τώρα τελευταία όλο νευριάζω και θυμώνω με το παραμικρό. |

–       Θυμός, οργή, κραυγή έκ τού στόματος υμών μή έξελθέτω!  Αυτό το παθαίνεις από τον υπέρμετρο εγωισμό σου.« Οργή ανδρός, δικαιοσύνη Θεού ού κατεργάζεται» . Θα πρέπει ν’ αντιδράς και να προσπαθείς να συγκρατείς τον εαυτό σου, και να προσεύχεσαι να σού δοθεί ταπείνωσης. Να παρακαλείς και την Παναγία: «Υπεραγία Θεοτόκε, διά πρεσβειών τού φύλακος αγγέλου μου, τών Αγίων Θεοδώρων και πάντων τών Αγίων, χάρισε μου την ειρήνη τού Υιού σου».

Να παρακαλάς: «Κύριε δώσε μου διπλή την χάριν της επιγνώσεως της ελεεινότητας μου κι αναξιότητας μου, όπως έδωσες διπλή την χάριν τού Προφήτου ’Ηλίου στον Προφήτη Ελισαίο». Αυτά θα σου συμβαίνουν. Τά επιτρέπει κι ό Θεός, για να δεις τον εγωισμό σου, να ταπεινωθείς. Να δεις την αδυναμία σου.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ ΤΖΑΝΝΗΣ. Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ.

 

Ο Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ συμβουλεύει για την μελαγχολία και την ακηδία.

«Φυλάξου από το πνεύμα της ακηδίας, γιατί αυτό γεννά κάθε κακό»

Ο Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ συμβουλεύει για την μελαγχολία και την ακηδία.

Υπάρχει λόγος να σκεφθούμε ότι το πνεύμα της ακηδίας του έκανε επίθεση στην αρχή της μοναχικής του ζωής.
«Είναι δύσκολο», λέει, «να αποφύγει αυτήν την ασθένεια κάποιος που μόλις έχει αρχίσει την μοναχική του ζωή, διότι είναι η πρώτη που του επιτίθεται. Επομένως, πριν από όλα πρέπει κανείς να φυλάγεται από αυτήν».

«Συμβαίνει μερικές φορές κάποιος που βρίσκεται σε αυτήν την κατάσταση του πνεύματος να σκέφτεται ότι θα ήταν πιο εύκολο για αυτόν να καταστραφεί ή να στερηθεί από κάθε αίσθημα και συνείδηση, παρά να παραμείνει περισσότερο σε αυτήν την ανεξήγητα βασανιστική κατάσταση του πνεύματος. Συνέχεια

Πορεία προσώπου

π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

  • Αν η κάθε καλή πράξη μας δεν μπορεί να είναι «καθαρή από ρίπου αμαρτίας», είναι γιατί ο άνθρωπος μπορεί να παρουσιάσει ένα διαφορετικό εαυτό απ’ ότι στην πραγματικότητα είναι, τόσο στους άλλους όσο και στον εαυτό του.
  • Αν η μεγαλύτερη υποκρισία μπορεί να γίνει στον εαυτό μας, είναι γιατί δεν υπάρχει αυτογνωσία κι άρα αληθινή μετάνοια.
  • Αν μας αρέσει να ζούμε με ψέμα, είναι γιατί βολευόμαστε και δεν τολμούμε να αφήσουμε τον εαυτό μας να κριθεί από την αλήθεια.

Συνέχεια

Η ανταμοιβή της ευσπλαχνίας… (Διδακτική ιστορία)

Κάποτε ήρθε στο κελί του Αγίου Νήφωνα ένας χριστιανός να τον συμβουλευθεί. Μετά τον συνήθη χαιρετισμό, ρώτησε τον Όσιο:
-Σε παρακαλώ, πάτερ, πες μου τί ωφέλεια έχουν αυτοί που μοιράζουν την περιουσία τους στους φτωχούς;

– Δεν άκουσες τί λέει το ευαγγέλιο; του απάντησε εκείνος. Πολλά άκουσα και διάβασα, αλλά θα ήθελα ν’ ακούσω κάτι και από το στόμα σου. Τότε ο Νήφων του είπε:

– Ο Θεός του Ουρανού και της Γης να σε διδάξει κατά την πίστη σου. Γιατί εγώ είμαι αδύνατος και ανάξιος. Αφού όμως ήρθες για ν’ ακούσεις κάτι, πρόσεξε και ο Θεός, καθώς είπα, θα σε φωτίσει. Σώπασε λίγο κι έπειτα άρχισε: «Στις ημέρες του επισκόπου των Ιεροσολύμων Κυριακού ζούσε ένας πολύ ελεήμων άνθρωπος, ονόματι Σώζων. Συνέχεια

Διδακτική διήγηση για όσους «σκοτώνουν» τον πολύτιμο χρόνο τους

Ζούσε στους πρώτους αιώνας ένας μοναχός, ό οποίος όσες φορές τον ερωτούσε ό Ηγούμενος του:
«Πώς πηγαίνει; στην υγεία σου, αδελφέ;».
Αυτός πάντοτε παραπονιόταν ότι ήταν κατάκοπος από την πολλή εργασία.

Ακούγοντας καθημερινώς ό Ηγούμενος το ίδιο παράπονο ερώτησε κάποια ημέρα τον Μοναχό:

«Τι είδους εργασία κάμνεις και κοπιάζεις τόσον πολύ, αδελφέ;»

Και ό Μοναχός απάντησε: Άγιε Ηγούμενε έχω τόσες εργασίες κάθε ημέρα και νύκτα, ώστε οί δυνάμεις μου δεν θα έφθαναν γι’ αυτές, εάν ό Θεός δεν με βοηθούσε Συνέχεια

Η δικαιολογία δεν είναι για τους Χριστιανούς…

Ο Θεός αγαπά τόσο πολύ τους ταπεινούς, όπως τα Σεραφείμ…
Ω αγάπη! Μακάριος είναι εκείνος, που βρήκε εσένα, το λιμάνι κάθε χαράς…
Μη κάνεις φίλους αυτούς που αγαπούν τους γέλωτες και αυτούς που θεατρίζουν τους άλλους.
Σ’ αυτόν, που κατηγορεί τους άλλους, σκυθρώπαζε!
Στον υπερήφανο και φθονερό μη μιλάς καθόλου ή μίλα με πολλή προσοχή!

Στ’ αλήθεια μεγάλη αρετή είναι να λυπάσαι για τους κακούς και να ευεργετείς τους αμαρτωλούς περισσότερον και από τους δικαίους…
Δίνε με χαρωπό πρόσωπο την ελεημοσύνη σου και παρηγόρει πάντοτε τους θλιβομένους…
Τη μέρα που θα λυπηθείς για κάποιον άρρωστο, να βλέπεις τον εαυτό σου σαν μάρτυρα για το Χριστό… Συνέχεια

Ο Χριστός ζητούσε πρώτα την πίστη στην δύναμη του Θεού

Αγιος Παΐσιος : «Ο Χριστός ζητούσε πρώτα την πίστη στην δύναμη του Θεού πρώτα την πίστη στην δύναμη του Θεού και ύστερα έκανε το Θαύμα»

Ο Χριστός ζητούσε πρώτα την πίστη στην δύναμη του Θεού και ύστερα έκανε το θαύμα. «Αν πιστεύης στην δύναμη του Θεού, θα γιατρευθής», έλεγε o Αγιος Παΐσιος.
Όχι όπως λένε λανθασμένα μερικοί σήμερα: «Ο άνθρωπος έχει δυνάμεις, και αν πιστεύη στις δυνάμεις του, μπορεί να κάνη τα πάντα. «Να πιστεύης» δεν λέει και το Ευαγγέλιο; Συμφωνούμε επομένως».
Ναί, ο Χριστός έλεγε «πιστεύεις;», αλλά εννοούσε: «Πιστεύεις στον Θεό; Πιστεύεις ότι μπορεί ο Θεός;».
Ζητούσε την διαβεβαίωση του ανθρώπου ότι πιστεύει στον Θεό, και τότε βοηθούσε. Πουθενά το Ευαγγέλιο δεν λέει να πιστεύω στον εγωισμό μου, αλλά να πιστεύω στον Θεό, ότι μπορεί ο Θεός να με βοηθήση, να με θεραπεύση.
Αυτοί όμως τα παίρνουν ανάποδα και λένε: «Ο άνθρωπος έχει δυνάμεις και πρέπει να πιστεύη στον εαυτό του». Το να πιστεύη κανείς στον εαυτό του έχει ή εγωισμό ή δαιμονισμό.

Αγ. Παϊσίου Αγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Β’ «Πνευματική Αφύπνιση» – 155 – 16 Βλ. Ματθ. 9, 29 και Μάρκ. 9, 23

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΥ ΝΙΚΗΣΕ ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΟΥ ΚΑΠΝΙΣΜΑΤΟΣ!!!

ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΗΣ ΚΡΟΣΤΑΝΔΗΣ

AgIoannisKronstandis

Ε και τι έγινε, τα έχουμε ξανακούσει αυτά θα πει κάποιος, με την ίδια αδιαφορία με την οποία ανάβει το τσιγάρο του. Κάπου συνάντησα την συγκινητική αναφορά ενός πατέρα: «Δεν υπάρχει αμαρτία ανθρώπινη που να μην την νίκησαν οι άγιοι μας. Το ίδιο σώμα με εμάς έφεραν και αυτοί, τους ίδιους εγκόσμιους πειρασμούς είχαν και αυτοί. Είχαν και αυτοί τις πτώσεις τους, με την μετάνοια όμως και την προσευχή, σηκώθηκαν νικώντας τον πειρασμό γενόμενοι κάτοικοι των ουρανίων σκηνωμάτων».

Ωραία και τι σχέση έχει αυτό με το τσιγάρο, θα ρωτήσει κάποιος. Απλά μόνο, για αυτούς που προσπαθούν να κόψουν το τσιγάρο και δεν μπορούν, σας μεταφέρω την μαρτυρία ενός αγίου που κάπνιζε.
Ναι, κάπνιζε και στο πνευματικό του ημερολόγιο κοντά στις πολλές πνευματικές παρακαταθήκες μας διαβίβασε και πολλές σκέψεις, βιώματα, προβληματισμούς και πικρές διαπιστώσεις για τον αγώνα του ενάντια σε αυτό το πάθος.

Δεν είναι πληροφορίες που άκουσε από κάποια τρίτα πρόσωπα, αλλά είναι κατ’ ιδίαν εμπειρίες αφού στα νεανικά του χρόνια τον καθυπέταξε το πάθος του καπνίσματος αν και ήταν ήδη ιερέας. Τα δάκρυα μετανοίας, η ειλικρινής του εξομολόγηση και η αναγνώριση της αδυναμίας του, «λύγισαν» τον Ουράνιο Πατέρα και ελέησε τον δούλο Του, ελευθερώνοντας τον από τα δίχτυα αυτού του πάθους.

Ο Άγιος για τον οποίο κάνουμε λόγο είναι ο Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης ο οποίος στο βιβλίο «Η οδός της εσωτερικής μετανοίας, ανέκδοτο πνευματικό ημερολόγιο» (Calea pocăinței lăuntrice, jurnal duhovnicesc needitat). Σε αυτό ο άγιος αναφέρει και τις βλαβερές επιπτώσεις του τσιγάρου στο σώμα και στην ψυχή.

Σύμφωνα με τις έρευνες το τσιγάρο αποτελεί την δεύτερη αιτία θανάτου η οποία ωστόσο θα μπορούσε να αποσοβηθεί. Οι στατιστικές δείχνουν πως τα θύματα αυτής της κακής συνήθειας ξεπερνούν τα θύματα από ναρκωτικά, τροχαία ατυχήματα ή το Έιτζ μαζί. Ο παγκόσμιος οργανισμός υγείας υπολογίζει πως ετησίως πεθαίνουν 5.000.000 άτομα εξαιτίας του τσιγάρου.

* * * Συνέχεια