Οὐκ ἦν τόπος

Χριστουγεννιάτικο Διήγημα

Αρχιμανδρίτη Σωφρόνιου Γκουτζίνη

Πρωτοσύγκελλου Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ξάνθης και Περιθεωρίου

Ξημέρωμα Χριστούγεννα και ο μπαρμπα Νάκος  ο Σαρκιτζής  μετά τη Λειτουργία, μέ τη γυναίκα του, πού όλοι την φώναζαν Σαρκιτζού και όχι  με το βαφτιστικό της Παναγιώτα,  καθόταν ήδη γύρω από το σοφρά. Μαζί η μεγαλύτερη κόρη τους Ελένη, χήρα ήδη, με τα δυο βυζανιάρικα κορίτσια της,  η μικρή τους κόρη Αγγελική και ο Θανασάκης, το στερνοπαίδι, που τον φώναζαν  Σάκη. Η μεσαία κόρη, η  Βάσω, ήταν παντρεμένη στα ξένα, στα μέρη της Νιγρίτας. Παρότι ο εμφύλιος που προηγήθηκε είχε ερημώσει τη χώρα,  ο σοφράς ήταν γεμάτος με τα παραδοσιακά στο Σέμαλτον  εδέσματα των χριστουγέννων: κοτόσουπα, χοιρινό μέ λάχανο, λουκάνικο ψητό στο τζάκι, τουρσί και το απαραίτητο   τσίπουρο. Ήταν νοικοκύρης ο μπαρμπα Νάκος, είχε, βλέπεις, τόσα στόματα να θρέψει. Συνέχεια