Άγιος Ιωάννης Ο Χρυσόστομος: Oι Πέντε Σωτήριοι Τρόποι Μετανοίας

Ο Κύριος εκτιμά ιδιαίτερα αυτή σου την πράξη. Αυτός που μόνος του καταδίκασε τ’ αμαρτήματά του πολύ δύσκολα θα τα επαναλάβει.

Η έγκαιρη εξέγερση της συνειδήσεως σου διά της αυτοκατηγορίας δεν θα έχει κατήγορο στο ουράνιο κριτήριο.
Δεύτερος αξιόλογος δρόμος μετανοίας είναι να μη βαστάς κακία για κανένα, ακόμα και γι’ αυτούς τους εχθρούς σου. Να συγκρατείς πάντοτε την οργή σου, να συγχωρείς τ’ αμαρτήματα των άλλων, γιατί έτσι θα εξαλείψει και τα δικά σου ο Κύριος. Είναι αυτό ένα αποτελεσματικό καθαρτικό, αφού μας το υπέδειξε ο ίδιος ο Κύριος λέγοντας: Αν συγχωρέσετε τους χρεώστες σας, τότε θα σας συγχωρήσει σίγουρα και ο ουράνιος πατέρας μας (Ματθ. 6. I). Συνέχεια

Advertisements

Αν σήμερα έχουμε λιγάκι ειρήνη, ξέρεις τι έχουν τραβήξει οι παλιοί;

Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτη.

«Αν σήμερα έχουμε λιγάκι ειρήνη, ξέρεις τι έχουν τραβήξει οι παλιοί;
Ξέρεις πόσοι θυσιάστηκαν;
Τώρα τίποτε δεν θα είχαμε, αν δεν θυσιάζονταν εκείνοι.  Συνέχεια

Απίστευτο ντοκουμέντο: Γράμμα στρατιώτη από το 1941! (Φωτογραφίες)

gramma1

Ένα απίστευτο ντοκουμέντο φέρνει στο φως της δημοσιότητας το 2ο Δημοτικό Σχολείο Γρεβενών, με αφορμή τη συμπλήρωση εβδομήντα χρόνων από το ολοκαύτωμα των Γρεβενών από τους Γερμανούς.

Πιο συγκεκριμένα, η Τετάρτη τάξη του 2ου Δημοτικού Σχολείου Γρεβενών πρόκειται να πραγματοποιήσει δραστηριότητα με τίτλο:
«Όχι στον ρατσισμό, όχι στο φασισμό, όχι στον πόλεμο», και στα πλαίσια αυτής της δραστηριότητας, μεταξύ των άλλων, θα συγκεντρωθούν με τη μέθοδο της συνέντευξης πληροφορίες και παλιές φωτογραφίες από τα γεγονότα της περιόδου 1940-1944 που έλαβαν χώρα στο νομό Γρεβενών, με επίκεντρο το ολοκαύτωμα των Γρεβενών τον Ιούλιο του  1944.

Ένα τρομερό ντοκουμέντο, που βλέπει για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας, είναι μία επιστολή (γράμμα) που παρουσίασε μαθήτρια της τάξης.

Πρόκειται για επιστολή που έστειλε ο προπάππους της Βασίλης Κόντογλου στρατιώτης στο μέτωπο της Αλβανίας στις 12 Ιανουαρίου 1940.

Συνέχεια

Ο ΑΘΛΟΣ ΤΟΥ 1940

Έχουν περάσει 78 ολόκληρα χρόνια από τότε που μια Ελλάδα, εξασθενημένη από διάφορες περιπέτειες και στη μέση μιας δικτατορίας, χωρίς φανερές ή έστω κρυφές συμμαχίες, ξεσηκώθηκε ενάντια στη δυσανάλογη γι’ αυτήν απειλή, καταφέρνοντας το πρώτο χτύπημα στο φασισμό.

Και ο ξεσηκωμός εκείνος, πραγματοποιήθηκε από το πρωτογενές σώμα της Ελλάδας, τον ίδιο της το λαό.

Τη Δευτέρα, 28η Οκτωβρίου 1940, ο Ιταλός πρέσβης στην Ελλάδα, Γκράτσι, με το τελεσίγραφο που παρέδωσε στην ελληνική κυβέρνηση και με το οποίο ζητούσε το δικαίωμα να καταλάβουν οι ιταλικές ένοπλες δυνάμεις, ορισμένα στρατηγικά σημεία του ελληνικού εδάφους, ουσιαστικά κήρυττε τον πόλεμο, στην Ελλάδα, μην αφήνοντας περιθώρια για άλλη απάντηση εκτός από αυτήν, την οποία και τελικά πήρε : ΟΧΙ .

Τη στιγμή εκείνη, κανένας δεν είχε δεύτερη σκέψη στο μυαλό του, κανένας δεν ακούστηκε σε παραφωνία, στο γενικό κλίμα .

Είναι αδύνατο σχεδόν, να πιστέψει κανείς στο ξέσπασμα, στην ανακούφιση εκείνης της μεθυσμένης μέρας. Συνέχεια

Τα τρία ΟΧΙ του Αρχιεπισκόπου Χρύσανθου

Κωνσταντίνος Χολέβας- Πολιτικός Επιστήμων xrysanthos

Το ΟΧΙ του Ιωάννου Μεταξά και του ελληνικού λαού κατά του αυθάδους Μουσσολίνι ήταν μόνον η αρχή. Ακολούθησαν πολλά ΟΧΙ από επώνυμα πρόσωπα και από απλούς Έλληνες αγωνιστές.
Μία μορφή που δεν προβάλλεται όσο θα έπρεπε από τα σχολικά βιβλία και τις τηλεοράσεις υπήρξε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρύσανθος, ο οποίος κράτησε στάση εθνικώς αξιοπρεπή, όπως αρμόζει σε Ορθόδοξο Έλληνα Ιεράρχη. Ας θυμηθούμε τα τρία ΟΧΙ που εξεστόμισε κατά την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα.

Ο Χρύσανθος Φιλιππίδης γεννήθηκε στην Κομοτηνή και σε ηλικία 32 ετών εξελέγη Μητροπολίτης Τραπεζούντος του Πόντου. Μετά τη σφαγή του Ποντιακού Ελληνισμού από τους Τούρκους ήλθε στην Αθήνα και ορίσθηκε εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Με σπουδές στη Χάλκη και σε ξένα πανεπιστήμια εκλέγεται το 1938 Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος. Τον αγώνα των στρατιωτών μας στα βουνά της Βορείου Ηπείρου στήριξε και ο ίδιος και η Εκκλησία της Ελλάδος με κάθε τρόπο, ηθικό και υλικό.  Συνέχεια

«Η Ελλάδα ήταν, που έσωσε την ψυχή της ανθρωπότητας»

helladahtan

Η Μάχη της Πίνδου (28 Οκτωβρίου-13 Νοεμβρίου 1940) υπήρξε, μαζί με την Μάχη Ελαίας – Καλαμά, μια από τις πιο αποφασιστικές ένοπλες συμπλοκές των πρώτων ημερών του Ελληνοϊταλικού πολέμου (1940-1941) που απέκοψαν την ιταλική είσοδο στο ελληνικό έδαφος.

Οι ελληνικές δυνάμεις που υπερασπίζονταν τον τομέα της Πίνδου ήταν το Απόσπασμα Πίνδου, υπό τον συνταγματάρχη Κωνσταντίνο Δαβάκη, που αριθμούσε 2.000 και με αποστολή να αμυνθεί στην γραμμή: όρος Σμόλικας-Μόλικας-Καστάνιανη-Κιάφα-Καταφύκι. Οι Ιταλοί παρέταξαν την 3η Μεραρχία αλπινιστών «Τζούλια», δύναμης 10.800 ανδρών. Αποστολή της ήταν να κινηθεί μέσω των ορεινών διαβάσεων προς το Μέτσοβο.

Η Μάχη της Πίνδου τελείωσε με θρίαμβο των ελληνικών όπλων. Μερίδιο της νίκης ανήκει στους κατοίκους των χωριών της περιοχής. Άνδρες, γυναίκες και παιδιά βοήθησαν τα μάχιμα τμήματα μεταφέροντας τρόφιμα, πυρομαχικά και άλλα εφόδια στην πλάτη τους, επειδή όσα ζώα υπήρχαν στην περιοχή είχαν επιταχθεί. Επίσης βοηθούσαν στη μεταφορά τραυματιών στα μετόπισθεν με μεγάλη αυτοθυσία και αυταπάρνηση. Η βοήθειά τους ήταν πολύτιμη και από μια άλλη άποψη: η επίδειξη του πατριωτισμού τους επιδρούσε ευνοϊκά στο ηθικό των μαχητών.
Η Μάχη της Πίνδου ήταν μια από τις πιο αποφασιστικές και δραματικές του Ελληνοϊταλικού Πολέμου. Αν η επίλεκτη Μεραρχία Αλπινιστών κατόρθωνε να επιτύχει τον στόχο της και κατελάμβανε το Μέτσοβο, οι ελληνικές δυνάμεις του μετώπου της Ηπείρου θα χωρίζονταν από εκείνες της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας. Επίσης δημιούργησε την αυτοπεποίθηση στην ελληνική διοίκηση ότι μπορούσε να εξαπολύσει και επιθετικές επιχειρήσεις κατά του εισβολέα. Συνέχεια

Η προσευχή του αδικημένου και ο Άγγελος που κατέβαινε κάθε μέρα

Ο πνευματικός άνθρωπος έχει την εμπειρία να διακρίνει πως πίσω από κάθε επίθεση, από κάθε συκοφαντία και από κάθε αδικία που περνά υπάρχουν αιτίες που οι κοσμικοί άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται.
Διαβάζουμε στο βίο του Όσιου Νήφωνα:

Πες μου, πάτερ, σέ παρακαλῶ, καί κάτι ἄλλο: Γιά ποιό λόγο οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι μισοῦν τούς δικαίους; Γιατί τούς περιφρονοῦν; Γιατί σκανδαλίζονται μαζί τους; Ἀντίθετα, λίγοι εἶν’ ἐκεῖνοι πού τούς τιμοῦν…. Συνέχεια