Ο άνθρωπος με καλή θέληση – Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Ο άνθρωπος με ειρήνη στην ψυχή είναι πάντα με καλή θέληση

Και ο άνθρωπος με καλή θέληση είναι η μέγιστη χάρη που μπορεί να εμφανιστεί μεταξύ των ανθρώπων.

Τέτοιος άνθρωπος όλα τα κάνει και όλα τα υπομένει με καλή θέληση. Ακούει το φτωχό και βοηθά τον κακόμοιρο. Συγχωρεί τον αμαρτωλό και αγκαλιάζει τον εργάτη. Είναι έτοιμος να υποστηρίξει κάθε δίκαιο ζήτημα και να διορθώσει κάθε αδικία. Αγαπά να χτίζει και να δημιουργεί. Δεν καταδικάζει, αλλά επιπλήττει δεν πληγώνει, αλλά θεραπεύει. Συνέχεια

Γιατί το κακό έλκει τους ανθρώπους;

Το κακό είναι κακό

Ο τρελός σε ότι κι αν κάμει βρίσκει κατανόηση· γιατί την κακή του κατάσταση δεν την διάλεξε. Δεν είναι προαιρέσεως το νόσημά του, αλλά φύσεως. Από άλλη αιτία του ήρθε. Αντίθετα, εκείνος που ζει με το κακό και την αμαρτία, πως να βρει κατανόηση; Πως να του δείξει κανείς συμπόνια;

Από που μας ξεφύτρωσε το κακό;

Πως κατάντησαν τόσο άνθρωποι στο κακό;

Από που; Με ερωτάς; Πες το μου συ… Από που μας ξεφύτρωσαν τόσες ψυχικές αρρώστιες; Από που έρχεται η φρενοβλάβεια; Από που η αναισθησία; Όχι από την χαλάρωση του πνευματικού μας αγώνα;

Και αν ακόμη και τα σωματικά μας νοσήματα ξεκινάνε από δικά μας λάθη, από δική μας κακή διάθεση και κακή επιλογή, πόσο πιο πολύ σε κακή μας προαίρεση και επιλογή, οφείλονται τα ψυχικά και πνευματικά μας αρρωστήματα.

Πως μας κόλλησε η μέθη; Όχι επειδή δεν φροντίσαμε να συγκρατήσουμε τις ορέξεις μας; Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με όλα τα ψυχικά μας πάθη-αρρωστήματα. Αρχίζουν. Εμείς δεν φροντίζομε να τα χαλιναγωγήσουμε, να τα κόψουμε, και μετά ριζώνουν και γίνονται τόσο δυνατά, που η δύναμη η δική μας δεν αρκεί πια να τα ξεριζώσει.

Γι αυτό, αδελφοί μου, σας παρακαλώ, όσο είσθε ακόμα καλά, μη διστάζετε να αναλάβετε κάθε κόπο, προκειμένου να καταντήσετε να σας πιάσει η πνευματική νύστα, που κάνει τον κάθε άνθρωπο να χάνει κάθε όρεξη για ζωή πνευματική· για αγώνα, ανάμεσα στο καλό και στο κακό.

Εις την Α’ προς Θεσσαλονικείς, Ομιλία θ’, γ’
Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Μόνον ο Θεός δίνει στις θλίψεις την αληθινή παρηγοριά…

monoo8eosdinei

Ο Θεός βλέπει από κοντά τις ταλαιπωρίες των παιδιών Του και τα παρηγορεί σαν καλός Πατέρας.
Γιατί, τι νομίζεις, θέλει να βλέπη το παιδάκι Του να ταλαιπωρήται; Όλα τα βάσανά του, τα κλάματά του, τα λαμβάνει υπ’ όψιν Του και ύστερα πληρώνει.
Μόνον ο Θεός δίνει στις θλίψεις την αληθινή παρηγοριά. Γι’ αυτό, άνθρωπος που δεν πιστεύει στην αληθινή ζωή, που δεν πιστεύει στον Θεό, για να Του ζητήση το έλεός Του στις δοκιμασίες που περνάει, είναι όλο απελπισία και δεν έχει νόημα η ζωή του. Πάντα μένει αβοήθητος, απαρηγόρητος και βασανισμένος σ’ αυτήν την ζωή, αλλά καταδικάζει και αιώνια την ψυχή του.
Οι πνευματικοί όμως άνθρωποι, επειδή όλες τις δοκιμασίες τις αντιμετωπίζουν κοντά στον Χριστό, δεν έχουν δικές τους θλίψεις. Μαζεύουν τις πολλές πίκρες των άλλων, αλλά παράλληλα μαζεύουν και την πολλή αγάπη του Θεού. Όταν ψάλλω το τροπάριο «Μη καταπιστεύσης με ανθρωπίνη προστασία, Παναγία Δέσποινα», καμμιά φορά σταματώ στο «αλλά δέξαι δέησιν του ικέτου σου…». Συνέχεια

Οι ψυχές που αγαπούν τον Θεό…

Όταν αγαπήσεις τον Θεό, ο πόθος σου γι’ Αυτόν είναι ανεξάντλητος!

Οι ψυχές που αγαπούν τον Θεό και την αλήθεια, δεν υποφέρουν ούτε την παραμικρή ελάττωση του έρωτά τους προς τον Κύριο. Αλλά καρφωμένες ολοκληρωτικά στο σταυρό Του αισθάνονται μέσα τους την Πνευματική προκοπή. Πληγωμένες λοιπόν από τον πόθο Του, κι αν ακόμη αξιωθούν Θεία μυστήρια και μετάσχουν ευφροσύνης και Χάριτος, δεν έχουν πεποίθηση στον εαυτό τους, ούτε νομίζουν ότι είναι τίποτε. Αλλά όσο αξιώνονται πνευματικά χαρίσματα τόσο επιζητούν τα ουράνια. Και όσο περισσότερη προκοπή αισθάνονται, τόσο πιο λαίμαργες γίνονται για τα θεία. Και ενώ είναι πνευματικά πλούσιες, κάνουν σαν να είναι φτωχές. «Όσοι με τρώνε θα πεινάσουν κι’ άλλο, και όσοι με πίνουν θα διψάσουν κι’ άλλο», λέει η Θεία Γραφή. Συνέχεια

Το κλειδί της καρδιάς

Αββά Ισαάκ του σύρου

Όπως το λάδι συντηρεί το φως του λυχναριού, έτσι και η ελεημοσύνη, τρέφει στην ψυχή την αληθινή γνώση του Θεού. Το κλειδί της καρδιάς για την απόκτηση των θείων χαρισμάτων δίνεται μέσω της αγάπης προς τον πλησίον. Τι ωραία και αξιέπαινη που είναι η αγάπη προς τον πλησίον, εάν βέβαια η μέριμνα γι’ αυτή δεν μας αποσπά από την αγάπη του Θεού! Πόσο γλυκιά είναι η συντροφιά των πνευματικών μας αδελφών, εάν μπορέσουμε να φυλάξουμε μαζί μ’ αυτήν και την κοινωνία με το Θεό!

Isagiatriados.com

Έτσι έχουν αποτέλεσμα οι προσευχές Εμας!

 Ετσι  έχουν  παρρησία  οι  προσευχές  μας

Τι λέει ο ίδιος ο Ιησούς για ν’ αποκτήσεις παρρησία όταν προσεύχεσαι

Μην έχεις έχθρα με άνθρωπο, γιατί δεν γίνεται δεκτή η προσευχή σου. Να έχεις ειρηνικές σχέσεις με όλους, για ν’ αποκτήσεις παρρησία όταν θα προσεύχεσαι. Γιατί ο Κύριος λέει στο Ευαγγέλιο: «Εάν αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών, αφήσει και ημίν ο πατήρ υμών ο ουράνιος. εάν δε μη αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών, ουδέ ο πατήρ υμών αφήσει τα παραπτώματα υμών».

Φοβερός ο λόγος του Κυρίου! Γιατί λέει, πώς αν δε δεις την καρδιά σου καθαρή απέναντι σε όλους μη ζητήσεις τίποτε από το Θεό. διαφορετικά, ύβρη απευθύνεις και όχι προσευχή, αφού ενώ είσαι αμαρτωλός και τρέφεις μνησικακία εναντίον του συνανθρώπου σου, λες σ’ Εκείνον που βλέπει τα βάθη των καρδιών, «αφες μοι τα παραπτώματά μου». Ένας τέτοιος άνθρωπος δεν προσεύχεται με το νου του, αλλά μόνο με τα χείλη του, και βρίσκεται σε μεγάλη άγνοια. Και ο Θεός βέβαια δεν τον ακούει. Μα ούτε και η προσευχή του είναι πραγματική προσευχή. Είναι μόνο μια συνήθεια που επαναλαμβάνεται σε ορισμένες ώρες.

Εκείνος που θέλει, από το άλλο μέρος να προσεύχεται στο Θεό αληθινά, αγιοπνευματικά, με το νου του και με καθαρή καρδιά, εξετάζει πρώτα τί έχει μέσα στη διάνοια του, ώστε, όταν λέει στο Θεό, «Ελέησόν με», να έχει προηγουμένως και ο ίδιος ελεήσει, ώστε, όταν λέει στο Θεό, «Ελέησέ με», να έχει προηγουμένως και ο ίδιος ελεήσει αυτόν που τον αδίκησε. όταν λέει στο Θεό, «Συγχώρεσέ με», να έχει συγχωρήσει και ο ίδιος τον ομοιοπαθή συνάνθρωπό του και όταν λέει στο Θεό, «Μη θυμηθείς τις αμαρτίες που έκανα, ακούσιες ή εκούσιες», ούτε κι αυτός να θυμάται όσα του έφταιξε ο πλησίον. Αφού όλοι τυραννιόμαστε από τη βία της αμαρτίας, δεν πρέπει να σκεφτόμαστε κακό για κανένα άνθρωπο.

Αν λοιπόν δεν έφτασες στο σημείο να τα κάνεις αυτά, μάταια προσεύχεσαι, αδελφέ. γιατί, σύμφωνα μ’ όλες τις Γραφές, ο Θεός δεν εισακούει την προσευχή σου.

Όλη η αγάπη που σου έχει δώσει ο Θεός, ώστε αυτό που θέλεις να σου κάνει Εκείνος, να το κάνεις πρώτα εσύ. Και τότε θα ελευθερωθείς ανάλογα με τα μέτρα όπου έφτασες και με το τί έκανες στους ανθρώπους. Γιατί ο Θεός είναι ακρίβεια ζωής, όχι μόνο λόγια της γλώσσας.

Αββά Ησαΐα

Από το Γεροντικό

Η Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων της Μεγάλης Τεσσαρακοστής

Του Εμμανουήλ Α. Λουκάκη, εκπαιδευτικού θεολόγου – στο Amen.gr Προηγιασμένη

Η Προηγιασμένη, στην αληθινή εσπερινή τέλεσή της, όχι μόνο εντάσσεται στο σύστημα των ακολουθιών της Τεσσαρακοστής,

αλλά αποτελεί τον καρπό και τον στέφανο και τον άξονα γύρω από τον οποίο αυτή στρέφεται και το στόχο στον οποίο μας κατευθύνει. Συνέχεια

Τρία διδάγματα από έναν σοφό γέροντα

Τρία διδάγματα από έναν σοφό γέροντα

Μετά από παρότρυνση δική μου ο γέροντας είπε προς τους νέους που με συνόδευαν.

– Θα σας πω τρία διδάγματα:

α. Ο δρόμος που οδηγεί στη σωτηρία είναι πιο στενός απ’ ότι είναι το φάρδος μιας τρίχας.

β. Όπου είναι ο νους σας, εκεί είναι και η πατρίδα σας.

γ. Στον κόσμο αυτόν ήρθαμε σαν σε αγορά, να αγοράσουμε κάτι καλό και να το πάρουμε μαζί μας στην πατρίδα μας. Αμήν.

Η παρέα ενθουσιάστηκε με τη σύντομη αυτή διδαχή κι έτρεξαν όλοι να πάρουν την ευλογία του αγίου αυτού ανδρός.

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Proseuxi.gr