Αποδίδει πάντοτε

π. Φιλοθέου Φάρου

Δεν είναι πάντοτε εύκολο να ζητάς συγγνώμη, να παραδέχεσαι το λάθος σου, να είσαι ανιδιοτελής, να ακούς μια συμβουλή, να αρχίζεις ξανά, να είσαι φιλάνθρωπος, να είσαι διακριτικός, να συνεχίζεις να προσπαθείς, να σκέπτεσαι πριν ενεργήσεις, να συγχωρείς, να υπομένεις, να επωμίζεσαι μια δίκαιη κατηγορία … αλλά αποδίδει πάντοτε

Δεν είναι πάντοτε εύκολο να βάζεις την εξυπηρέτηση των άλλων πάνω από τον εαυτό σου, να κάνεις στους άλλους όπως θα ήθελες να κάνουν εκείνοι σε σένα, να τιμάς κάποιον άλλο, να κάνεις κάτι περισσότερο, να σηκώνεις το φορτίο ενός άλλου, όταν κάποιος σε αγγαρεύσει ένα μίλι, να πας με αυτόν δύο … αλλά αποδίδει πάντοτες.

Δεν είναι πάντοτε εύκολο να υποστηρίξεις το δύσκολο σωστό ενάντια στο εύκολο λάθος, να μένεις σταθερός όταν άλλοι είναι εναντίον σου, να κρατάς ψηλά τη δάδα της ελπίδας, να αγαπάς, να αναγνωρίζεις με ταπείνωση άλλους καλύτερους από σένα, να ελέγχεις τον εαυτό σου … αλλά αποδίδει πάντοτε.

Isagia triados.com

Η καταδίωξη της αγάπης

Να καταδιώκουμε (επιδιώκουμε με όλη μας την δύναμη) λοιπόν την αγάπη, όπως παραγγέλλει ο απόστολος Παύλος (Α΄ Κορ. ιδ΄ 1). Δεν είπε απλώς να αγαπάμε, αλλά να καταδιώκουμε. Χρειάζεται πολλή σπουδή, φροντίδα. Γρήγορα εξαφανίζεται, αλλά είναι και πολύ ταχεία, εύκολη για αναχώρηση. Πράγματι, τόσα γεγονότα και πράγματα την καταστρέφουν σ’ αυτή τη ζωή.

Αν την καταδιώκουμε, δε θα προφτάσει να φύγει, αλλά γρήγορα θα τη συγκρατήσουμε (Προς Εφεσίους Λόγος Θ΄ 4, PG 62, 74).

Όπως ακριβώς τα μεγάλα τραύματα δεν ανέχονται το οποιοδήποτε πείραγμα και χειροτερεύουν, όταν κάποιος τα αγγίξει και τα πειράξει, έτσι και η ταραγμένη ψυχή, η πονεμένη και αδικημένη, είναι δυσαρεστημένη και δυσφορεί με όλα και πληγώνεται από κάθε επιπόλαιο και απρόσεκτο λόγο (Περί Άννης Λόγος Β΄, Άπαντα των Αγίων Πατέρων, εκδ. Ελλ. Εκδ.).

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Όσιος Εφραίμ ο Σύρος

Ανάμεσα στα ολίγα σωζόμενα πνευματικά διαμάντια της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ισάξιος στην πολυμάθεια με τον Μέγα Βασίλειο, στην γλυκύτητα και στην γλαφυρότητα του λόγου με τον Θείο Χρυσόστομο, σύγχρονος και με τους δύο, είναι ο Όσιος και Θεοφόρος Πατέρας μας και Οικουμενικός Διδάσκαλος, Εφραίμ ο Σύρος.

Γεννήθηκε στην Νίσιβη της Μεσοποταμίας της Συρίας, το σημερινό Νισβίν, πρωτεύουσα της παλαιάς Μυγδονίας, «306 χρόνια ύστερα από τον αγαπημένο του Κύριο και ανεχώρησε κοντά Του το 373 μ.Χ.

Η Εκκλησία τιμά την μνήμη Του στις 28 Ιανουαρίου.
Ο Όσιος Εφραίμ εικονίζεται στην όψη παράδοξος, υψηλός, λεπτόσαρκος, ολιγογένειος. Γεννήθηκε από πτωχούς γονείς αλλά Χριστιανούς, οι οποίοι μάλιστα κατά την περίοδο των διωγμών του Διοκλητιανού, ομολόγησαν τον Χριστό και καταξιώθηκαν μαρτυρικού τέλους. Γι΄αυτό και ο Όσιος Εφραίμ, όταν αναφερόταν στους προγόνους Του, έλεγε «Μαρτύρων συγγενής ειμί».

Οι μεν γονείς Του άφησαν σ΄Αυτόν παρακαταθήκη, την αγάπη προς τον Χριστό, «τον φόβον του Κυρίου ενουθέτησαν», ο δε διδάσκαλός Του,  Άγιος Ιάκωβος, άνδρας μεγάλης μορφώσεως και Μέγας Ιεράρχης της Νίσιβης, εδίδαξε σ΄ Αυτόν τα «περί Χριστού».

Πολύ νέος, αρχίζει με ιδιαίτερο ζήλο και αυταπάρνηση να μελετά τις Άγιες Γραφές, να ασκείται σε πνευματικούς αγώνες, να αγωνίζεται για την αληθινή πίστη, να προκόπτει στην αρετή, στην καθαρότητα και τον αγιασμό.

Ανήλθε όλη την κλίμακα της αρετής και της σοφίας. Συνέχεια

Ελθέ και σώσον με τον καταποντιζόμενον

Γέροντος Σωφρονίου του Essex

«Αποκάμνει ο νους μου, δεν δύναται να Σε εννοήση. Αδυνατεί  το πνεύμα μου να διεισδύση εις τα μυστήρια της ζωής Σου …

Θέλω  εν  πάσι  να  ποιώ  το  θέλημα  Σου ,  αλλ ’  αι  ημέραι  μου  παρέρχονται εν αδιεξόδοις αντιφάσεων …

Τρέμω μη απολέσω Σε  ένεκα των πονηρών εκείνων λογισμών, οίτινες εμφωλεύουν εν τη  καρδία μου· και ο φόβος ούτος καθηλοί εμέ επί σταυρού …

Ελθέ  ούν και σώσον με τον καταποντιζόμενον, ως έσωσας τον Πέτρον,  τον  τολμήσαντα  να  πορευθή  προς  συνάντησιν  Σου  επί  των  υδάτων της θαλάσσης».

Δοκιμασίες: Αναγέννηση ή απόγνωση

Αρχιμ. Σπυρίδωνος,

Ηγουμένου Ι. Μ. Θεοτόκου Κεχαριτωμένης Τροιζήνας

Συνθλίβονται ψυχικά και σωματικά οι άνθρωποι στην καθημερινότητά τους για να αποδώσουν πνευματικό καρπό.

Δοκιμάζονται οι πιστοί, για να φανερωθεί η αγάπη, η φιλανθρωπία και το έλεος του Θεού στη ζωή τους.

Κάθε αρρώστια ή δυσάρεστο γεγονός, που προκαλεί πόνο και θλίψη στην ψυχή, μπορεί να γίνει ή αφετηρία πνευματικής αναγέννησης ή αδιέξοδο, απογοήτευση και απόγνωση.

Όλα εξαρτώνται από το πώς διαχειρίζεται ο άνθρωπος τις ποικίλες και αναπόφευκτες δοκιμασίας της ζωής του: ή πνευματικά ή εγωκεντρικά, ή με νουν Χριστού ή με σκέψεις πειρασμού.