Τι είναι, τελικά, η αμαρτία;

π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

Όσο η αμαρτία θα εκλαμβάνεται ως παρανομία – θεωρουμένου του νόμου του Θεού με κοσμικά κριτήρια, όπως δηλαδή ο νόμος του κράτους –  και όχι ως έκπτωση από τη Θεϊκή αγάπη, τόσο η εμπειρία της αγάπης του Θεού θα ξεμακραίνει και η χαρά θα απουσιάζει.

Βέβαια, η τήρηση του όποιου νόμου προκαλεί ικανοποίηση και εύκολα αυτοδικαίωση, όπως και η παράβασή του ενοχές, φοβίες και ενέργειες για εξιλέωση. Είναι γνωστά αυτά από τις διάφορες θρησκείες που, ως ανθρώπινα κατασκευάσματα, προσπαθούν να καλουπιάσουν τους οπαδούς τους σε καταλόγους του τι πρέπει να κάνουν και τι πρέπει ν’ αποφεύγουν. ΄Ετσι μαζοποιείται το πρόσωπο, ελέγχεται και κατευθύνεται, όχι απαραίτητα σε επικίνδυνους δρόμους. Απεναντίας, κάποιες τους οδηγούν σε συνοχή, αλληλοβοήθεια, κοινωνική ισορροπία. Άλλωστε, η θρησκεία ανέκαθεν θεωρήθηκε και κοινωνικό φαινόμενο που, τις περισσότερες φορές, ενήργησε θετικά. Συνέχεια