Ὀκνηρία στά πνευματικά ἔργα

Ἀπό τό βιβλίο «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ»

Ἁγίου Δημητρίου τοῦ Ροστώφ Φύλαξε τήν ψυχή σου ἀπό τή φοβερήπαραλυσία, πού οἱ Πατέρες ὀνομάζουν ἀκηδία, τήνὀκνηρία δηλαδή στά πνευματικά ἔργα. Νά θυμᾶσαιπάντοτε τά λόγια τοῦ ἀποστόλου πού μᾶςσυμβουλεύει νά εἴμαστε «τῇ σπουδῇ μή ὀκνηροί, τῷ πνεύματι ζέοντες , τῷ Κυρίῳ δουλεύοντες» (Ρωμ.12. 11).

Μήν εἶσαι ράθυμος καί χλιαρός, γιά νά μήνἀκούσης κάποτε τά λόγια: «Οὕτως ὅτι χλιαρός εἶ,καί οὔτε ζεστός οὔτε ψυχρός, μέλλω σε ἐμέσαι ἐκτοῦ στόματός Μου» (Ἀποκ. 3. 16).

Ἀγωνίζου, ἀγρύπνα, νῆφε, μή χάνης μάταιατόν χρόνο τῆς ζωῆς σου, τόν χρόνο πού σοῦ δόθηκεγιά τήν καλλιέργεια τῆς ψυχῆς καί τήν ἀπόκτησιτῶν αἰωνίων ἀγαθῶν.

Φρόντιζε νά μήν περάση οὔτε μιά μέρα σου ἀργή ἀπό πνευματικά ἔργα. Ὁ χρόνος πούπερνᾶ δέν γυρίζει πίσω.

Ἡ ζωή μας εἶναι σάν ἕνας πόλεμος, σάν μιά ἀγορά, σάν ἕνα σχολεῖο, σάν ἕνα μακρύθαλασσινό ταξίδι. Στίς μάχες δέν συγχωρεῖται ἀνάπαυσις, στό ἐμπόριο δέν χωρεῖ ἀδράνεια,στό σχολεῖο δέν ἐπιτρέπεται ἀμέλεια, στό θαλασσινό ταξίδι δέν ἔχει θέσι ἡ ἀμεριμνία. Συνέχεια

Μαθητεία στήν ταπείνωση τοῦ Χριστοῦ. Ἀκολουθώντας τά ἴχνη τοῦ κατά φύσιν ταπεινοῦ Ἀρχιμανδρίτου Σωφρονίου Ζαχάρωφ

Πηγή: «Οικοδομώντας τον Ναό τού Θεού μέσα μας και στους αδελφούς μας» Τόμος Γ΄. Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλία.

Εφόσον, λοιπόν, γνωρίζουμε ότι ο Χριστός είναι Θεός, προσπαθούμε να εισδύσουμε στο μυστήριο όλων τών εκδηλώσεών Του. «Ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα ει μη δια τού Χριστού», τού ομοουσίου με τον Πατέρα Υιού τού Θεού, και με κάθε τρόπο αγωνιζόμαστε να δώσουμε νόημα σε όλες τις εκδηλώσεις τής ζωής μας, για να γίνει η ζωή τού Ίδιου τού Χριστού δική μας, για να κληρονομήσουμε την αιώνια Βασιλεία με τον Πατέρα και τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα.

Ο Κύριος νίκησε τον εχθρό με την ταπείνωση. Εκτός από τη βασική αυτή θέση υπάρχει ακόμη μία πλευρά στις εκδηλώσεις Του, που διδάσκει να μιμούμαστε τον Χριστό όχι απλώς φανταστικά. Ο Χριστός φανερώθηκε με «μορφή δούλου».

Αυτό αποτελεί σκάνδαλο για πολλούς. Πολλές φορές μού έτυχε να ακούσω τη γνώμη ότι εμείς οι άνθρωποι, ως εικόνες τού Θεού, οφείλουμε να διατηρήσουμε την αξιοπρέπειά μας ακόμη και στην προσευχή και στη λατρευτική παράστασή μας ενώπιον τού Θεού. Επισκέφθηκε κάποτε τη Μονή μας ένα πρόσωπο, που κατέχει υψηλή θέση σε ετερόδοξη εκκλησία. Κοιτάζοντας την τοιχογραφία της Μεταμορφώσεως ρώτησε: «Πού είναι ο Πέτρος;». Τού έδειξαν τον Πέτρο. «Ω, πώς τον απεικονίσατε έτσι! Ο Πέτρος σε τέτοια εξουθένωση! Πού είναι λοιπόν η αξιοπρέπειά του;».

Υπάρχει συνεπώς μια πλευρά τής ορθοδόξου μετανοίας ενώπιον τού Θεού, που ταράζει πολλούς ετεροδόξους. Πέφτουμε γονατιστοί στο έδαφος, με το πρόσωπο και το μέτωπό μας εγγίζουμε τη γη, και έτσι εκφράζουμε τη δουλικότητά μας ενώπιόν Του, ενθυμούμενοι τα λόγια που είπε μπροστά στο παιδί εκείνο: «Εάν μη στραφήτε και γένησθε ως τα παιδία, ου μη εισέλθητε εις την Βασιλείαν τών ουρανών. Όστις ουν ταπεινώση εαυτόν ως το παιδίον τούτο, ούτος εστιν ο μείζων εν τη Βασιλεία τών ουρανών». Συνέχεια

Θεολογικές Αδολεσχίες ΙΘ’ (3)

1 ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΑΦΗΝΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΖΕΙ;

Κάποιος είπε σε κάποιον για κάποιον πολύ ηλικιωμένο που τον γνώριζε, ότι τον αφήνει ο Θεός να ζει ακόμη για να τον τιμωρήσει, επειδή δεν ήταν καλός άνθρωπος. Τότε εκείνος του είπε, αν είναι όπως τα λες, δεν τον αφήνει για να τον τιμωρήσει, αλλά για να μετανοήσει ενώ κάποιον άλλον ίσως δεν τον αφήνει να ζήσει για να μη αμαρτήσει. Ο πρώτος είπε εξυπνάδες και ο δεύτερος σοφά λόγια.

2 Λίγα λόγια για την αυτοκτονία

Η αυτοκτονία είναι μεγάλη αμαρτία και διαφέρει από τα άλλα είδη φόνου. Ένας που έχει φονεύσει κάποιον, έχει τη δυνατότητα, αν βέβαια το θελήσει, κάποτε να μετανοήσει. Ο αυτόχειρας όμως δεν αφήνει χρονικό περιθώριο στον εαυτό του για μετάνοια. Ένας που έχει φονεύσει κάποιον, θεωρητικά τουλάχιστο, αλλά πολλές φορές και πρακτικά, το θύμα του είχε τη δυνατότητα μιας κάποιας άμυνας με έργα ή με λόγια. Ο αυτόχειρας όμως, επειδή είναι ο ίδιος ταυτόχρονα θύμα και θύτης, δεν έχει ως θύμα, τη δυνατότητα οποιασδήποτε άμυνας απέναντι στον θύτη. Όσο για το τι θα κάνει ο Θεός μετά το θάνατο σε κάθε περίπτωση αυτοκτονίας, Εκείνος γνωρίζει. Το βέβαιο είναι ότι, ως Δίκαιος που είναι, δε θα αδικήσει κανένα, και   αυτό που θα κάνει θα είναι το σωστό. Ο άνθρωπος πάντως δεν επιτρέπεται να βάζει τέλος στη ζωή του, γιατί αυτή ανήκει στο Θεό και όχι στον εαυτό του. Η αυτοκτονία είναι αποτέλεσμα της απελπισίας και της απιστίας στο Θεό, ενώ το Άγιο Πνεύμα δεν απελπίζει κανένα, αλλά παρηγοράει και παρακαλεί, γι’ αυτό ονομάζεται Παράκλητος.

3 Ο ΑΔΙΟΡΘΩΤΟΣ

Είναι σωστό να λέει κάποιος, εγώ είμαι αυτός που είμαι και δε διορθώνομαι; Αν αυτός που λέει αυτό δεν πιστεύει στο Χριστό, έχει ελαφρυντικό. Αν όμως το λέει ένας πιστός, όπως και να το εννοεί, δεν πρέπει να το ξαναπεί γιατί: α) Αν εννοεί ότι ο ίδιος δε μπορεί να διορθωθεί, δεν είναι σωστό, γιατί στηρίζεται στις δικές του αδύναμες δυνάμεις. β) Αν εννοεί ότι δε θέλει να διορθωθεί, δεν είναι σωστό, γιατί μπορεί τώρα να μη θέλει, αλλά μελλοντικά να θελήσει. γ) Αν εννοεί ότι ούτε ο Χριστός μπορεί να τον διορθώσει, δεν είναι σωστό, γιατί προσβάλλει τον Ίδιο το Θεό. δ) Αν εννοεί ότι ούτε άλλοι έχουν διορθωθεί, δεν είναι σωστό, γιατί τον διαψεύδουν χιλιάδες περιπτώσεις ανθρώπων που διορθώθηκαν.

του Ιωάννη Δήμου από την ιστοσελίδα του:  http://www.sostikalogia.com

Η προσευχή ως ξέσπασμα

Γέροντα Ἀνανία Κουστένη

Αἰσθανόμεθα, πολλές φορές, μόνοι. Ἀποξενωμένοι.Περιφρονημένοι. Ἄν θέλετε, στά ἀζήτητα καί στό περιθώριο. Καί νομίζουμε πώς δέν ἔχομε καμμία ἀξία. Καί πιστεύομε πώς κανένας δέν μᾶς θέλει. Κανένας δέν μᾶς ἀγαπᾶ. Καί κανένας δέν νοιάζεται καί δέν φροντίζει γιά μᾶς. Τότε, ἄς ἀνοιγόμαστε στόν Χριστό καί στήν Παναγία καί στούς Ἁγίους καί στούς Ἀγγέλους. Κι ἄς τούς μιλᾶμε… ἄν μιλᾶμε στόν Χριστό καί στούς Ἁγίους μας, κάνομε πολύ-πολύ μεγάλο καλό στήν ψυχή καί στή ζωή μας. Καί τί νά τούς ποῦμε; Ὅ,τι ἔχομε, ἀδελφοί μου, νά τούς ποῦμε. Ὅ,τι ἔχουμε. Ἅμα εἰποῦμε αὐτό πού ἔχομε, φεύγει ἀπό πάνω μας.

Πηγή:http://isagiastriados.com/

Η μεγαλύτερη διάψευση της απαισιοδοξ​ίας στα χρόνια μας

Αγίου Νικολάου Αχρίδος

Μήπως γνωρίζετε ποιά είναι ή “Ελεν Κέλερ; Είναι ή μεγαλύτερη διάψευση της απαισιοδοξίας στα χρόνια μας. Μια κοπέλα τυφλή και κωφάλαλη από το δεύτερο έτος της ζωής της. Ένα δυστυχισμένο πλάσμα θα πείτε. Σε καμιά περίπτωση.

Ή Ελεν Κέλερ είχε την πιο αισιόδοξη ψυχή. Με την τιτάνια προσπάθεια της κατάφερε, παρόλα τα προβλήματα της, να ανυψωθεί σε τέτοιο διανοητικό και ηθικό ύφος, ώστε να ανήκει στην αφρόκρεμα’ της σύγχρονης παγκόσμιας διανόησης.

Ή Ελεν Κέλερ, ή τυφλή, έγινε ηγέτης, οδηγός σε πολλούς πού βλέπουν. Αυτή πού ήταν κωφάλαλη, υπήρξε λαλίστατη ιεροκήρυκας της αισιοδοξίας, από την άλλη ακτή του Ατλαντικού ωκεανού. Τυφλή και κωφάλαλη κατάφερε να υπομείνει τη ζωή. Κάποιοι όμως από εσάς, πού αντικρίζουν τον ήλιο και τα αστέρια, πού ακούνε τη μουσική, πού έχουν τη δυνατότητα να μιλούν, για να εκφράσουν τη χαρά και τη λύπη, δεν μπορούν να υπομείνουν τη ζωή και για αυτό τους περνούν από το μυαλό σκέψεις για αυτοκτονία.

Η τυφλή και κωφάλαλη Ελεν Κέλερ από την Αμερική, όχι μόνο υπομένει τη ζωή, αλλά καταφέρνει και περισσότερα: αγαπά τη ζωή. Μήπως κάποιος από εσάς δεν αγαπά τη ζωή; Ας φανταστείτε τον εαυτό σας τυφλό και κωφάλαλο για είκοσι χρόνια και ας φανταστείτε πώς στα ξαφνικά κάποιος σάς βγάζει από αυτή τη νύχτα και σάς οδηγεί στην ήμερα, σάς δίνει φως στα μάτια, σάς χαρίζει ακοή στα αυτιά και σάς ‘ξεδένει’ τη γλώσσα. Θα αγαπούσατε τότε τη ζωή ή θα ήσασταν απαισιόδοξοι;

Ή Έλεν Κέλερ αγαπάει τη ζωή, παρόλο πού ζει σε μία αιώνια νύχτα. Αυτή τη νύχτα φωτίζει μόνο το πνεύμα της. Τουλάχιστον να έβλεπε, για να αγαπήσει περισσότερο τη ζωή για μία στιγμή να μπορούσε να δει και να ακούσει, αυτό πού εσείς βλέπετε και ακούτε.

Ή τυφλή και κωφάλαλη Έλεν Κέλερ όχι μόνο υπομένει και αγαπάει τη ζωή, αλλά επιθυμεί και να θυσιάζει τη ζωή της. Ή Έλεν Κέλερ ήδη θυσιάζει τη ζωή της, επειδή αφιέρωσε τη ζωή της για το καλό των άλλων ανθρώπων. Για το καλό των υποτιμημένων, ταπεινών και προσβεβλημένων ανθρώπων, για το καλό των αποθαρρημένων ανθρώπων και απελπισμένων.

Θα μπορούσατε εσείς να αφιερώνατε τη ζωή σας, για το καλό των άλλων ανθρώπων; Για το φίλο σας, για παράδειγμα; Η για την οικογένεια σας; Η για την πατρίδα; Η για την ανθρωπότητα; Εάν είστε απαισιόδοξοι, δεν μπορείτε, επειδή κυρίως δεν έχετε τί να θυσιάσετε. Επειδή για σάς, ή ζωή σας είναι χωρίς αξία. Δεν μπορείτε λοιπόν, επειδή θεωρείτε πώς ή ζωή δεν αξίζει. Γι’ αυτό το λόγο δεν είναι για σάς σημαντικό να βοηθήσετε και να στηρίξετε κάποιον. Αν ήσασταν ή είστε αισιόδοξοι, θα σάς είναι εύκολο και να αγαπάτε και να υπομένετε και να θυσιάζετε τη ζωή σας.

Αισιόδοξος είναι ό άνθρωπος πού εργάζεται έχοντας πίστη και ελπίδα. Εάν θέλετε να είστε αισιόδοξοι, εργαστείτε. Ή απαισιοδοξία είναι αρρώστια και το φάρμακο της είναι ή εργασία. Ποτέ ή ιατρική δεν θα βρει πιο τέλειο φάρμακο εναντίον της απαισιοδοξίας, από την εργασία και την ενεργητικότητα. Ό Κάρλειλ, ό μεγάλος αισιόδοξος στοχαστής και συγχρόνως σημαντικός ιεροκήρυκας της συνεχούς εργασίας λέει: ‘Δούλεψε και μην απελπίζεσαι’. Αυτό είναι το ρητό, πού πίστεψε και διακήρυξε στους άλλους.

Ό Ναπολέων δεν είχε χρόνο να είναι απαισιόδοξος, γιατί χρειάζεται να έχεις χρόνο να τεμπελιάζεις για να είσαι απαισιόδοξος. Δούλευε δεκαοκτώ ώρες κάθε μέρα. Εσείς, αν εργαζόσασταν τις μισές ώρες καθημερινά και συστηματικά, θα ήσασταν τυχεροί. Ό Ντοστογιέφσκι ενώ ήταν άρρωστος και είχε κακή υγεία, κάθε μήνα έγραφε τέσσερα φύλλα τυπογραφείου. Αυτά πού έγραφε ήταν τα πιο ωραία λογοτεχνικά και ουσιώδη πεζογραφήματα πού υπάρχουν στη ρώσικη γλώσσα. Και παρόλο πού ήταν φτωχός και άρρωστος, ήταν αισιόδοξος.

Αισιόδοξοι ήταν όλοι εκείνοι οι μεγάλοι και μικροί άνθρωποι, πού δημιούργησαν σ’ αυτόν τον κόσμο όλα όσα ήταν καλά και χρήσιμα. Όλος ό πολιτισμός τον όποιο απολαμβάνετε εσείς, δημιουργήθηκε από αισιόδοξους ανθρώπους. Τα έργα των απαισιόδοξων είναι άγνωστα σ’ αυτόν τον κόσμο. Ό κόσμος αυτός γνωρίζει μόνο τούς αναστεναγμούς, τις κραυγές των απαισιόδοξων και όχι τα έργα τους.

Πηγή: http://www.dogma.gr

Αγιος Γέροντας Παΐσιος: Δίνει απαντήσεις για την Παναγία

Ερώτηση: Ο Κύριος δίδαξε να προσευχόμαστε στο Θεό – Πατέρα. Η Ορθόδοξη Εκκλησία προσεύχεται στη Θεοτόκο και τους Αγίους που ήταν άνθρωποι. Είναι σωστό;
Απάντηση: Άκου. Όλες οι προσευχές πάνε στο Θεό. Εμείς προσευχόμαστε στην Παναγία και τους Αγίους, δηλαδή τους παρακαλούμε να προσευχηθούν και αυτοί στον Κύριο για μας και η προσευχή τους έχει μεγάλη δύναμη.
Ερώτηση: Ναι, αλλά… η Παναγία και οι Άγιοι ήταν άνθρωποι και πέθαναν. Δεν μας ακούνε, ούτε είναι πανταχού παρόντες. Μήπως ο Θεός θυμώνει να προσευχόμαστε σ’ αυτούς;
Απάντηση: Παιδί μου, για το Θεό κανένας δεν πεθαίνει. Όταν κάποιος πεθάνει, πέθανε για μας που μείναμε ακόμα στη γη. Δεν πεθαίνει για τον Θεό. Κι αν αυτός έχει παρρησία κοντά Του, μαθαίνει από το Χριστό ότι τον παρακαλούμε να προσευχηθεί για μας και προσεύχεται, ενώ ο Χριστός ακούει και χαίρεται. Η προσευχή του δικαίου έχει μεγάλη δύναμη.

pentapostagma.gr

Απο τον ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΙΤΟΜΙΧΕΛΑΚΗΣ

Αρχιμανδρίτης Βασίλειος Γοντικάκης: Γι’ αυτό ελπίζουμε!

Ο Αρχιμανδρίτης Βασίλειος Γοντικάκης επισημαίνει για το λόγο της ελπίδας: » Ως ιερείς και ως άνθρωποι που ζούμε μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία, όταν ακούμε για τον Άγιο, θυμόμαστε αυθόρμητα μια ιερή στιγμή της Θείας Λειτουργίας.

Θυμόμαστε όταν ακριβώς πριν από τη Θεία Μετάληψη ο ιερέας λέει: «Τα άγια τοις αγίοις». Και τότε τα χάνει κανείς, και νιώθει ότι δεν είναι κανείς Άγιος, γι’ αυτό ο λαός απαντά με το στόμα των ψαλτάδων:  «Εις άγιος, εις Κύριος Ιησούς Χριστός εις δόξαν Θεού Πατρός Αμήν». Και ακριβώς επειδή υπάρχει αυτός ο εις Άγιος, ο εις Κύριος, γι’ αυτό ελπίζουμε και γι’ αυτό μπορούμε να σταθούμε στα πόδια μας. Και βλέπουμε ότι από τον Ένα Άγιο προέρχεται κάθε αγιότης και κάθε καλοσύνη και αυτός ο Άγιος είναι ο Ιησούς Χριστός, είναι ο Υιός του Θεού˙ αυτός ο Άγιος είναι ο Θεός.

Από το βιβλίο: «Το αρχέτυπο της Ορθοδοξίας στην πράξη: ο Άγιος»

Dogma.gr