Συγκλονιστική αληθινή ιστορία, το δράμα μιας νεαρής μοναχής!

Ήταν μία κόρη ονομαζόμενη Μαρία. Ο πατέρας της ήταν χριστιανός και εζήτει να την υπανδρεύσει εκείνη δεν ήθελε, θέλουσα να φυλάξει παρθενία.

Την έβαλε σ’ ένα μοναστήρι γυναικείο και την παρέδωκε της ηγουμένης να την έχει ως παιδί της. Και αφού πέθανε ο πατήρ της, έγινε άλλος αφέντης στην χώρα εκείνη, όστις βγήκε μία ημέρα και πήγε στο μοναστήρι οπού ήταν η Μαρία. Συνέχεια

ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΓΟΝΕΙΣ ΑΛΛΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΓΟΝΕΙΣ

oxiaplagoneis

Τα τελευταία χρόνια, όλοι μας ακούμε και βλέπουμε καθημερινώς να γίνονται ανά τον κόσμο φοβερά και τρομερά εγκλήματα. Κάθε χρόνος…

Τα τελευταία χρόνια, όλοι μας ακούμε και βλέπουμε καθημερινώς να γίνονται ανά τον κόσμο φοβερά και τρομερά εγκλήματα. Κάθε χρόνος που περνάει, το αίμα και η βία αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο ενώ το πλέον ανησυχητικό είναι πως πάρα πολλές φορές οι δράστες είναι από έφηβοι έως και πολύ μικροί ενήλικες. Όταν δείχνουν τις φωτογραφίες τους στην τηλεόραση, ακούς τους γύρω σου να διερωτώνται «μα αυτό το παλικαράκι έκανε ένα τέτοιο έγκλημα;». Και πράγματι, σε καμία περίπτωση δεν σου πάει το μυαλό ότι το πρόσωπο που βλέπεις σκότωσε, βασάνισε, βίασε κ.α. Και συνεχώς αναρωτιέται κανείς γιατί γίνονται όλα αυτά; Γιατί ο άνθρωπος έγινε χειρότερος από τα ζώα; Γιατί τόση διαστροφή κι ανωμαλία στην εποχή μας; Συνέχεια

Πότε και πώς νηστεύομε

(Από το βιβλίο του Μητροπολίτου Ν. Σμύρνης Συμεών Κούτσα «Η ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»)

Η λέξη  νηστεία είναι σύνθετη και προέρχεται από το αρνητικό μόριο νη και το ρήμα εσθίω, που είναι άλλος τρόπος του έσθω και του έδω και που σημαίνει τρώγω. Νήστις – η πρώτη λέξη που δημιουργήθηκε – σημαίνει αυτός που δεν εσθίει, που δεν τρώγει. Από την λέξη αυτή στη συνέχεια προήλθε το ρήμα νηστεύω και το αφηρημένο ουσιαστικό νηστεία, που αρχικά σήμαινε την πλήρη αποχή από τροφές και ποτά, δηλαδή την ασιτία και ατροφία.
Αργότερα, με την αύξηση της χρονικής διάρκειας και την προοδευτική διαμόρφωση του θεσμού της νηστείας, νηστεία δεν σήμαινε μόνο την πλήρη αποχή από στερεές ή υγρές τροφές, αλλά και την μερική αποχή, την αποχή δηλαδή από ορισμένες τροφές και την λήψη άλλων, συγκεκριμένων τροφών. Έτσι έχουμε την διάκριση σε νηστήσιμες και αρτυμένες ή αρτύσιμες τροφές.
Κατά την διάκριση αυτή νηστήσιμες τροφές θεωρούνται το ψωμί, τα λαχανικά, οι καρποί και μάλιστα οι ξηροί, οι ελιές και άλλα.
Αρτύσιμα, αντίθετα, θεωρούνται τα διάφορα φαγητά που μαγειρεύουμε με την χρήσι ελαίου ή βουτήρου και διαφόρων καρυκευμάτων, όπως και το κρασί (Όταν δεν τρώμε λάδι, δεν πίνουμε και κρασί). Συνέχεια

Νηστεία σημαίνει πείνα για τον Θεό…

«Νηστεία σημαίνει πείνα για το Θεό».

«Μόνο αυτός που ευχαριστεί ζει αληθινά».

π. Αλέξανδρος Σμέμαν

Όταν διψάσεις, θα ανακαλύψεις τη γεύση του νερού, που αγνοούσες λόγω της συνήθειας. Βάλε το στόμα σου στο τρεχούμενο νερό και γεύσου τις σταγόνες που σου έκαναν τη χάρη να μείνουν για να σε δροσίσουν.

Όταν πεινάσεις, θα ανακαλύψεις τη γεύση του ψωμιού, που αγνοούσες λόγω της συνήθειας. Φάε το ψωμί σου αργά και ταπεινά. Δέξου το με ευγνωμοσύνη ως δώρο και θα σου είναι πιο γλυκό κι από το μέλι. Συνέχεια

Αρχαίες Ελληνίδες φιλόσοφοι και επιστήμονες: Η αλήθεια που δεν μας διδάσκουν

Οι περισσότεροι έχουμε διαστρεβλωμένη εικόνα για τη θέση της γυναίκας στην αρχαία Ελλάδα. Νομίζουμε, γιατί έτσι μας είπαν, ότι οι Ελληνίδες ζούσαν κλεισμένες μέσα στο σπίτι, δίχως καμία συμμετοχή στα κοινά, στην Παιδεία και στις Επιστήμες. Αυτό το μεγάλο ψέμα εύκολα ανατρέπεται. Οι γυναίκες στην αρχαία Ελλάδα είχαν όσα δικαιώματα και οι σημερινές, εκτός από πολιτικά (δικαίωμα ψήφου). Πολλές από αυτές διακρίθηκαν στις επιστήμες ως ισάξιοι φιλόσοφοι των ανδρών συναδέλφων τους. Ακολουθεί ένας ενδεικτικός κατάλογος με Ελληνίδες φιλοσόφους και επιστήμονες της αρχαιότητας. Συνέχεια

Περί κενοδοξίας – Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος

Περί κενοδοξίας

(Για την πολύμορφη κενοδοξία)

  1. Η κενοδοξία είναι ως προς τη μορφή, μεταβολή της φυσικής τάξεως, διαστροφή των ηθών και παρατήρηση όσων είναι αξιοκατάκριτα. Ως προς την ποιότητα, επιβουλεύεται το θησαυρό μας, είναι σκορπισμός του κόπου και απώλεια του ιδρώτα, απόγονος της απιστίας, πρόδρομος της υπερηφάνειας, ναυάγιο μέσα στο λιμάνι, μυρμήγκι μέσα στο αλώνι, το οποίο μπορεί να είναι μικρό, αλλά επιβουλεύεται όλο τον καρπό και τον κόπο του γεωργού.   Συνέχεια

Η Αληθινή Νηστεία

Ν η σ τ ε ύ ε ι ς; Απόδειξέ το μέσα από τα έργα σου…

Ε ά ν δεις φτωχό, να τον ελεήσεις.
Ε ά ν δεις εχθρό, να συμφιλιωθείς μαζί του.
Ε ά ν δεις μια όμορφη γυναίκα, να μην την κοιτάξεις.

Ας μη νηστεύει μόνον το στόμα… αλλά και το μάτι και η ακοή και τα χέρια και τα πόδια και όλα τα μέλη του σώματος.

Τα χέρια, από την αρπαγή και την πλεονεξία.
Τα πόδια, από τους δρόμους που οδηγούν σε αμαρτωλά θεάματα.

Τα μάτια, να μην πέφτουν λάγνα πάνω σε όμορφα πρόσωπα ούτε να περιεργάζονται τα κάλλη άλλων.

Δεν τρως κρέας;
Τα μάτια σου, ας μη φάνε την ακολασία.
Η ακοή σου, ας μη δέχεται κακολογίες και διαβολές.
Το στόμα, ας νηστεύσει από αισχρά λόγια και λοιδορίες.

Αφού δεν είμαστε σαν τα ζώα, γιατί πρέπει να δαγκώνουμε και να τρώμε τους αδελφούς μας;

Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης: Ἡ πολυλογία εἶναι μητέρα τῆς ἀκηδίας καὶ πόρτα τῆς καταλαλιᾶς

 «Ἀνάγκη μεγάλη εἶναι νὰ κυβερνᾷ κάποιος ὅπως πρέπει τὴν γλῶσσα του καὶ νὰ τὴν χαλιναγωγῇ. Γιατὶ, κάθε ἕνας κλίνει πολὺ στὸ νὰ τὴν ἀφήνῃ νὰ τρέχῃ καὶ νὰ ὁμιλῇ γιὰ ἐκεῖνα ποὺ δίνουν εὐχαρίστησι στὶς αἰσθήσεις μας· ἡ πολυλογία, τὶς περισσότερες φορές, προέρχεται ἀπὸ τὴν ὑπερηφάνεια, ἀπὸ τὴν ὁποία, φανταζόμενοι ἐμεῖς πὼς γνωρίζουμε πολλά, καὶ ἰκανοποιώντας τὴ γνώμη μας, πιεζόμαστε μὲ πολλὲς ἐπαναλήψεις τῶν λόγων μας, νὰ τυπώσουμε τὴν γνώμη μας αὐτὴ στὶς καρδιὲς τῶν ἄλλων, γιὰ νὰ τοὺς κάνουμε τὸν δάσκαλο, σὰν νὰ ἔχουν ἀνάγκη νὰ μάθουν ἀπὸ μᾶς· καὶ μάλιστα τὴν ἴδια ὑπερηφάνεια δείχνουμε ὅταν τοὺς διδάσκουμε χωρὶς αὐτοὶ νὰ μᾶς ρωτήσουν πρῶτα. Τὰ κακὰ ποὺ γεννιοῦνται ἀπὸ τὴν πολυλογία, δὲν εἶναι δυνατὸ νὰ τὰ περιγράψουμε μὲ λίγα λόγια· ἡ πολυλογία εἶναι μητέρα τῆς ἀκηδίας· ὑπόθεσις ἄγνοιας καὶ ἀνοησίας· πόρτα τῆς καταλαλιᾶς, ὑπηρέτης τῶν ψεμμάτων καὶ ψυχρότητα τῆς εὐλαβοῦς θερμότητας· τὰ πολλὰ λόγια δυναμώνουν τὰ πάθη καὶ ἀπὸ αὐτὰ κινεῖται μετὰ ἀπὸ αὐτὰ ἡ γλῶσσα μὲ περισσότερη εὐκολία στὴν ἀδιάκριτη συζήτησι.»

Όσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης.

Πηγή:www.orthodoxia-ellhnismos.gr

Κι αυτό θα περάσει!

π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

Το «κι αυτό θα περάσει!» είναι η ρεαλιστική στάση μπροστά στο πρόβλημα που έρχεται δυναμικά και αντιμάχεται την ισορροπία της ζωής σου.  Είναι η προσπάθεια να μην καταρρεύσεις, να μην απελπιστείς, να δεις κάποιο φως στο πυκνό σκοτάδι που σε πλάκωσε.

Πόσος πόνος, αλήθεια, κυριαρχεί στον κόσμο μας!  Πόσα προβλήματα, μικρά και μεγάλα, προσωρινά και μακροχρόνια, φανερά και κρυφά!  Θέλει κάπου να πιαστεί ο άνθρωπος, να βρει ένα ώμο ν’ ακουμπήσει, μια αγκαλιά να αισθανθεί τη συμπαράσταση.  Βρίσκεται όμως εύκολα;…  Το «άνθρωπον ουκ έχω» του Παραλυτικού της Βηθεσδά, φαίνεται πως μπορεί να λεχθεί και σήμερα από πολλούς. Συνέχεια

Η ζήλεια μας αποδυναμώνει!

Γέροντας Παΐσιος

Γέροντα, δεν έχω καθόλου κουράγιο.

– Ζηλεύεις, γι’ αυτό δεν έχεις κουράγιο. Όταν ζηλεύη κανείς, στενοχωριέται, δεν μπορεί να φάη, οπότε αδυνατίζει και χάνει το κουράγιο του∙ και οι άλλοι μπορεί να νομίζουν πως είναι μεγάλος ασκητής!

– Γέροντα, αισθάνομαι πολύ φτωχός πνευματικά και αδύναμος.

– Εσύ έχεις πολλές δυνάμεις, αλλά τις χαραμίζεις με την χαζή ζήλεια και, ενώ είσαι ένα αρχοντόπουλο, βασανίζεσαι σαν κακόμοιρο γυφτάκι.

Θα είχες προχωρήσει πολύ στην πνευματική ζωή, αν δεν σκάλωνες στην ζήλεια. Πρόσεξε, γιατί η ζήλεια σου ρουφάει όλες τις ψυχικές και σωματικές σου δυνάμεις, που θα μπορούσες να τις προσφέρεις θυσία στον Θεό. Εάν έδιωχνες την ζήλεια, και η προσευχή σου θα είχε δύναμη. Συνέχεια