Η ιστορία και το έθιμο της Βασιλόπιτας!

%ce%b2%ce%b1%cf%83%ce%b9%ce%bb%ce%bf%cf%80%ce%b9%cf%84%ce%b1Η ιστορία της Βασιλόπιτας

Συνέβη πριν από 1500 χρόνια περίπου, στην πόλη Καισαρεία της Καππαδοκίας, στη Μικρά Ασία.
Βρισκόμαστε στον 4ο αιώνα μ.Χ. στην Καισάρεια της Μικράς Ασίας. Πρεσβύτερος των χριστιανών της περιοχής εκείνο τον καιρό, ήταν ένας από τους σημαντικότερους Αγίους της εκκλησίας μας, ο Μέγας Βασίλειος. Την ίδια εποχή αυτοκράτορας του Βυζαντίου ήταν ο Ιουλιανός, που έμεινε στην ιστορία γνωστός με το όνομα Ιουλιανός ο Παραβάτης. Σε μια από τις εκστρατείες του κατά των Περσών, ο Ιουλιανός πέρασε από την Καισάρεια. Εκεί έγινε δεκτός από τον Μέγα Βασίλειο, ο οποίος του πρόσφερε τρία κριθαρένια ψωμιά. Σημειωτέον ότι οι κάτοικοι της Καισάρειας ήταν στην πλειοψηφία τους φτωχοί άνθρωποι και ότι ο Ιουλιανός είχε ζητήσει να του προσφέρουν ό,τι έχουν, εννοώντας όμως και περιμένοντας χρυσάφι και πολύτιμα δώρα. Θυμωμένος από τα τρία κριθαρένια ψωμιά έστειλε, μετά την αναχώρηση του, ως ανταπόδοση τρεις μπάλες σανό. Ο Μέγας Βασίλειος τότε του απάντησε τα εξής: «Όπως μας ζήτησες, εμείς σου προσφέραμε αυτό που έχουμε και τρώμε. Το ίδιο πιστεύουμε έκανες και εσύ. Σε ευχαριστούμε».
Η απάντηση του Αγίου Βασιλείου θύμωσε περισσότερο τον Ιουλιανό, ο οποίος ορκίστηκε ότι γυρνώντας από την εκστρατεία θα καταστρέψει την Καισάρεια. Πέρασε ο καιρός και τα νέα ότι ο Ιουλιανός επιστρέφει έφτασαν στον Μέγα Βασίλειο. Εκείνος προσπαθώντας να σώσει το ποίμνιο του, κάλεσε όλους τους πιστούς να προσφέρουν ό,τι πολύτιμο είχαν, ώστε να δοθεί στον Ιουλιανό και να κατευναστεί έτσι ο θυμός του. Ο λαός έκανε όπως του είπε ο ποιμενάρχης του και συγκεντρώθηκαν τα πολύτιμα αντικείμενα. Κατόπιν ο Μέγας Βασίλειος και ο λαός έκαναν αγρυπνία και προσεύχονταν για την σωτηρία τους. Στην διάρκεια της αγρυπνίας αυτής, ο Μέγας Βασίλειος είδε ένα όραμα. Στο όραμα αυτό η Παναγία έστειλε τον Άγιο Μερκούριο και στρατιά Αγγέλων κατά του Ιουλιανού. Το όραμα αυτό φανέρωσε στον Άγιο τα πραγματικά γεγονότα που έλαβαν χώρα λίγο έξω από την Καισάρεια. Έτσι, ο κίνδυνος εξέλειψε και τα πολύτιμα αντικείμενα έπρεπε να επιστραφούν στους κατόχους τους. Για να μην μπουν στον πειρασμό να πάρουν κάτι που δεν τους ανήκε, ο Μέγας Βασίλειος έδωσε εντολή να ζυμωθούν μικρές πίτες και μέσα σε αυτές να τοποθετηθούν τα πολύτιμα αντικείμενα που έπρεπε να μοιραστούν. Οι πίτες αυτές μοιράστηκαν στους πιστούς και ως εκ θαύματος, ο καθένας βρήκε στην πίτα που πήρε ό,τι είχε προσφέρει για την σωτηρία από τον Ιουλιανό.

Το έθιμο της Βασιλόπιτας
Από τότε φτιάχνουμε κι εμείς τη Βασιλόπιτα με το φλουρί μέσα, την πρώτη μέρα του χρόνου, τη μέρα του Αγίου Βασιλείου.
Στην πλειοψηφία μας οι Έλληνες κόβουμε την Βασιλόπιτα αμέσως μετά την αλλαγή του χρόνου. Σε μερικές όμως, περιοχές της Ελλάδας η Βασιλόπιτα κόβεται στο μεσημεριανό τραπέζι, ανήμερα του Αγίου Βασιλείου την 1η μέρα του χρόνου. Το εθιμοτυπικό, εντούτοις παραμένει το ίδιο.
Ο νοικοκύρης την σταυρώνει τρεις φορές με ένα μαχαίρι και μετά αρχίζει να κόβει τα κομμάτια. Το πρώτο είναι του Χριστού, το δεύτερο της Παναγίας, το τρίτο του Αγίου Βασιλείου, το τέταρτο του σπιτιού και ακολουθούν τα κομμάτια των μελών της οικογένειας με σειρά ηλικίας. Κατόπιν ακολουθεί ένα τελευταίο κομμάτι, αυτό του φτωχού. Σε κάποιες περιοχές, κυρίως αγροτικές, κόβονται και δύο κομμάτια επιπλέον. Ένα για τα ζώα και ένα για τα σπαρτά. Όποιος βρει στο κομμάτι του το κρυμμένο φλουρί θεωρείται ο τυχερός της χρονιάς και συνήθως μαζί με το φλουρί ο νοικοκύρης του δίνει ένα δώρο ή ένα χρηματικό ποσό. Αν το φλουρί πέσει στα κομμάτια του Χριστού, της Παναγίας ή του Αγίου Βασιλείου, το ποσό αυτό δίνεται στην εκκλησία, ενώ αν πέσει στο κομμάτι του φτωχού το ποσό δίνεται σε κάποιον φτωχό.

Actfree

ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΑΤΑΙ! Γι᾿ αὐτό: ὅλα γιά τόν Χριστό, τόν Χριστό νά μήν Τόν ἀνταλλάξεις μέ τίποτε!

xristoygenna1Ὁ Χριστός ὁ Θεός γεννήθηκε στή γῆ ὡς ἄνθρωπος. Γιατί;

Γιά νά μᾶς ἐξηγήσει μέ τή Γέννησή Του τή γέννησή μας. O Θεός ἔγινε ἄνθρωπος, γιά νά γίνει ὁ ἄνθρωπος Θεός.
Νά, μέσα σ᾿ αὐτό περιλαμβάνεται ὅλο τό μυστήριο τῆς θαυμαστῆς Γεννήσεως τοῦ Θεανθρώπου. Tήν ἡμέρα τῶν Χριστουγέννων. Μέσα σ᾿ αὐτό περιέχεται ὁλόκληρο τό Εὐαγγέλιό Του καί ὅλη ἡ Ἐκκλησία Του καί κάθε τι πού βρίσκεται μέσα σ᾿ Αὐτήν. Oλα τά ἅγια Μυστήρια καί ὅλες οἱ ἅγιες ἀρετές καί μέσα σ᾿ αὐτές ὅλες οἱ ἅγιες θεϊκές δυνάμεις.

Ἀπό τήν Γέννηση τοῦ Σωτήρα Χριστοῦ στή γῆ, ὅλο τό πλήρωμα τῆς Θεότητας, Συνέχεια

«Χριστός ενηνθρώπησε, ίνα ημείς θεοποιηθώμεν»

του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Λεμεσού κ. Αθανασίου

Η περίοδος μέχρι τα Χριστούγεννα είναι ιδιαίτερα ευλογημένη από τo Θεό, γιατί μας οδηγεί λειτουργικά και εορταστικά προς την κυρία ημέρα, όπου η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει το γεγονός της γεννήσεως του Χριστού. Όπως όλες οι γιορτές της Εκκλησίας μας έτσι και τα Χριστούγεννα δεν έχουν ένα χαρακτήρα μόνο αναμνηστικό, αλλά κύριος σκοπός είναι να μετάσχει ο άνθρωπος μέσα σ’ αυτή τη χάρη, που δίνει ο Θεός διά των εορτών της Εκκλησίας μας.

Είναι παρατηρημένο μέσα από την πείρα των Αγίων και των Πατέρων της Εκκλησίας μας ότι αυτές οι μέρες διακρίνονται για την υπερβάλλουσα χάρη η οποία διαχέεται από τον Θεό και το Άγιο Πνεύμα στους πιστούς και είναι σταθμοί μέσα στη ζωή μας από τους οποίους μπορούμε να αντλήσουμε αυτή τη χάρη και την κοινωνία του Αγίου Πνεύματος. Συνέχεια

Τα Χριστούγεννα του παπά Τύχωνα

papatyxon-1

Ψήνουμε καί τηγανίζουμε καί σωτάρουμε καί μαρινάρουμε τόνους κρέατος καί βουτύρου καί εξωτικών εδεσμάτων καί τη γλύκα ενός ξαοπρισμένου ψαροκόκκαλου ακόμη δεν την αξιωθήκαμε. Ίσως κάποτε. Γιατί όχι φέτος;

Μυστήριες οι μέρες των Χριστουγέννων. Παράξενες. Καί απογοητευτικές. Περιμένουμε να μας γεμίσουν χαρά. Καί τελικά αποδείχνεται πώς περιμένουνε κι αυτές το ίδιο από μας. Τίς γεμίζουμε δώρα καί χριστουγεννιάτικα στολίδια. Εξωτικές συνταγές καί ακριβές σαμπάνιες. Κι αυτές, αχάριστες, μας προσπερνούν καί δίνουν τα δώρα τους σε τύπους άσχετους καί μέρη απίθανα. Όπως καληώρα στο κελλί του Παπα-Τύχωνα. «Κάθε Χριστούγεννα ό Γέροντας θα οικονομούσε μια ρέγκα, για να πέραση όλες τις χαρμόσυνες ήμερες του Δωδεκαημέρου με κατάλυση ιχθύος. Την δε ραχοκοκκαλιά της ρέγκας δεν την πετούσε, αλλά την κρεμούσε με μια κλωστή καί, όποτε ήταν καμιά Δεσποτική ή Θεομητορική εορτή καί είχε κατάλυση ιχθύος, έβραζε λίγο νερό σ’ ένα κονσερβοκούτι, βουτούσε την ραχοκοκκαλιά δυό-τρεΐς φορές στο νερό, για να πάρη λίγη μυρωδιά, καί μετά έριχνε λίγο ρύζι. Έτσι έκανε κατάλυση καί κατηγορούσε καί τον εαυτό του ότι τρώει καί ψαρόσουπες στην έρημο! Την ραχοκοκκαλιά αυτή την κρεμούσε πάλι στο καρφί καί για άλλη κατάλυση, μέχρι πού άσπριζε πια καί τότε την πετούσε» (Μοναχού Παΐσίου Άγιορείτου, Άγιορεϊται Πατέρες καί Αγιορείτικα, έκδ. Ιερού Ησυχαστηρίου Ευαγγελιστής Ιωάννης 6 Θεολόγος, Σουρωτή Θεσσαλονίκης, σ. 22).

του θεολόγου-μουσικού Ηλία Λιαμή

http://proskynitis.blogspot.gr

Είκοσι πρακτικές συμβουλές για Ταπείνωση.

Του Πρωτ. π.Στεφάνου Αναγνωστόπουλου

  1. Σε ξέχασαν;Δε σε πήραν ούτε ένα τηλέφωνο; Δεν πειράζει. Και προπαντός μην παραπονείσαι.
  2. Σε αδίκησαν; Ξέχασέ το.
  3. Σε περιφρόνησαν; Να χαίρεσαι.
  4. Σε κατηγορούν; Μην αντιλέγεις.
  5. Σε κοροϊδεύουν; Μην απαντάς.
  6. Σε βρίζουν; Σιωπή και προσευχή.
  7. Σου αφαιρούν το λόγο; 
    Σε διακόπτουν;   Μη λυπάσαι.
  8. Σε κακολογούν; Μην αντιμάχεσαι.
  9. Σου μεταδίδουν ευθύνες τα παιδιά σου; Οι συγγενείς σου, οι δικοί σου οι άνθρωποι; Μη διαμαρτύρεσαι.
  10. Θυμώνουν μαζί σου; Να παραμένεις ήρεμος.
  11. Σου κλέβουν φανερά; Κάνε τον τυφλό.
  12. Σε ειρωνεύονται;  Να μακροθυμείς.
  13. Δεν ακούνε τις συμβουλές σου; Ιδίως δεν ακούνε τις συμβουλές σου τα παιδιά σου;

Πέσε στα γόνατα και κάνε προσευχή.

  1. Εκνευρισμός στο αντρόγυνο;

Εσύ φταις. Κι εσύ φταις. Όχι ο άλλος.

  1. Έφταιξες; Ζήτησε συγγνώμη.
  2. Δεν έφταιξες; Πάλι ζήτησε συγγνώμη.
  3. Έχεις υγεία; Δόξαζε τον Θεόν.
  4. Έχεις αρρώστια; Έχεις καρκίνο, ταλαιπωρείσαι, υποφέρεις, βασανίζεσαι, πονάς;

Δόξαζε τον Θεόν.

  1. Γκρίνια, ανεργία, φτώχεια μέσα στο σπίτι;  Νήστευσε. Αγρύπνησε. Κάνε προσευχή.
  2. Για όλους και για όλα προσευχή. Πολλή προσευχή. Πολλή προσευχή. Νηστεία και προσευχή διότι «τούτο το γένος των παθών και των δαιμόνων ουκ εκπορεύεται παρά μόνο με νηστεία και προσευχή».

ΠΗΓΗ

Άγιος Ιωάννης Κροστάνδης (αποφθέγματα)

agiosioannisΗ καρδιά που δεν πιστεύει, είναι ανήσυχος, αγχώδης, αδημονούσαν. Η καρδιά που πιστεύει, είναι το αντίθετο: ειρηνική, χαρωπή, στερεά σαν το διαμάντι.

****************

Όταν προσεύχεσαι στον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, μην έχεις την εντύπωσι ότι βρίσκεται έξω σου.

Να Του μιλάς μέσα σου, σαν σε ένοικο της καρδιάς σου. Εκεί βρίσκεται ο Θεός για τους αληθινά πιστούς. «Ουκ οίδατε ότι ναός Θεού εστέ και το Πνεύματ του Θεού οικεί εν υμίν;» (Α’ Κορ. Γ’ 16).

****************

Να είσαι ζηλωτής της αγάπης. Όλα θα παρέλθουν, η αγάπη όμως θα μείνη στον αιώνα, όπως και ο Θεός, που είναι Αγάπη.

****************

Λέγε, συνεχώς μέσα στην καρδιά σου: «Ο Χριστός είναι Αγάπη». Έτσι, θα αγαπάς όλους τους ανθρώπους, θυσιάζοντας, χάριν αυτής της Αγάπης, ότι έχεις ακριβό, ακόμα και την ίδια σου τη ζωή.

****************

Είναι πολλές οι σταγόνες της βροχής, αλλά όλες προέρχονται από ένα σύννεφο. Είναι πολλές οι ακτίνες του ηλίου, αλλά όλες προέρχονται από το μεγάλο αυτό άστρο. Είναι πολλά τα φύλλα του δένδρου, αλλά όλα ανήκουν στο δένδρο. Είναι πολλοί οι κόκκοι της άμμου πάνω στη γη, αλλά όλοι προέρχονται από την ίδια αυτή γη.

Έτσι, πολλοί είναι και οι άνθρωποι, αλλά όλοι έλκουν την καταγωγή τους από τον Αδάμ, και πριν απ΄όλα, από τον Θεό.

Αγίου Ιωάννου της Κροστάνδης

από το βιβλίο: «Η εν Χριστώ ζωή μου»

 

You might also like:

 

Ὁ ἅγιος Πορφύριος ὡς Παιδαγωγός εἰς Χριστόν:Νά μήν θέλουν τά παιδιά τό «μπράβο»..Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

  Νά μήν θέλουν τά παιδιά τό «μπράβο».

Τά παιδιά, σύμφωνα μέ τήν διδασκαλία τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου, δέν πρέπει νά ἀκοῦνε τό «μπράβο», οὔτε νά τό θέλουν. « παινος κάνει κούφιο τόν νθρωπο καί διώχνει τή χάρι το Θεο»[76] ἔλεγε ὁ Ἅγιος Πορφύριος. Καί συμπλήρωνε: «Ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἔρχεται μόνο μέ τήν ἁγία ταπείνωση»[77]. Καί συμπέραινε: «Πρέπει νά μάθομε στά παιδιά νά ζοῦν ταπεινά καί ἁπλά καί νά μή ζητοῦν τόν ἔπαινο καί τό «μπράβο». Νά τά μάθομε ὅτι ὑπάρχει ἡ ταπείνωση, πού εἶναι ἡ ὑγεία τῆς ζωῆς»[78]…Καί τῆς ψυχῆς καί τοῦ ὅλου ἀνθρώπου, θά τολμούσαμε νά συμπληρώσουμε.

Δ΄. πίλογος

Σύμφωνα μέ τήν διδασκαλία τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου, ὅπως προκύπτει ἀπό ὅλα τά ἀνωτέρω,κ ἡ σωστή ἀγωγή τῶν παιδιῶν, οὐσιαστικά εἶναι ἡ σωστή ἀγωγή τῶν γονέων. Ὅσο ἁγιώτεροι εἶναι οἱ γονεῖς, τόσο καλλίτερες προϋποθέσεις ἔχουν γιά μία ἐπιτυχημένη ἀγωγή τῶν παιδιῶν τους.

Εἴθε τά θεόσοφα διδάγματα τοῦ Ἁγίου Παιδαγωγοῦ Γέροντα Πορφύριου νά ἀποτελέσουν ὁδηγητικά σήματα ἀγωγῆς γιά τούς γονεῖς ἀλλά καί ὅλους ὅσοι ἀσχολοῦνται μέ τήν ἀγωγή τῶν παιδιῶν. Εἴθε μέ τίς πρεσβεῖες τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου καί Πάντων τῶν Ἁγίων, τό ταπεινό αὐτό πόνημα, νά συμβάλλει στήν κατά Χριστόν ἀγωγή τῶν ἔτσι ὥστε νά μή θρηνοῦμε καθημερινά τραγικά θύματα ἀνάμεσα στούς νέους μας[79], ἀλλά ἀντίθετα νά δοξάζεται τό Πανάγιον Ὄνομα τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ μας, τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν!

ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ Τῼ ΘΕῼ ΔΟΞΑ!

Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

http://hristospanagia3.blogspot.gr/

«Κράτα το νου σου στον Άδη και μην απελπίζεσαι».

%ce%ba%cf%81%ce%b1%cf%84%ce%b1%cf%84%ce%bf%ce%bd%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%bf%cf%85 Σήμερα υπάρχουν λίγοι μόνο γέροντες πού γνωρίζουν τήν αγάπη του Κυρίου για μας καί γνωρίζουν τον αγώνα εναντίον των εχθρών και ότι οι εχθροί κατατροπώνονται μόνο με τήν κατά Χριστόν ταπείνωση.
Τόσο αγαπά ο Κύριος τον άνθρωπο, που του δίνει πλούσια τις δωρεές του Αγίου Πνεύματος. Μέχρις ότου, όμως, μάθει η ψυχή να διατηρεί τη χάρη, θα βασανίζεται για πολύ.

Τον πρώτο καιρό μετά τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος σκέφθηκα: Ο Κύριος μου συγχώρεσε τις αμαρτίες μου, το μαρτυρεί μέσα μου η χάρη. Τι μου χρειάζεται, λοιπόν, περισσότερο; 

Δεν πρέπει, όμως, να σκεφτόμαστε έτσι. Παρότι μας συγχωρούνται οι αμαρτίες, εν τούτοις πρέπει να τις θυμόμαστε σε όλη τη ζωή μας και να θλιβόμαστε γι΄ αυτές, για να διατηρούμε τη συντριβή της καρδιάς. Εγώ δεν το γνώριζα αυτό και έπαυσα να έχω συντριβή και υπέφερα πολλά από τους δαίμονες. Και απορούσα, τι συμβαίνει με μένα. Η ψυχή μου γνωρίζει τον Κύριο και την αγάπη Του· τότε πώς μου έρχονται κακοί λογισμοί; Αλλά ο Κύριος με σπλαγχνίστηκε και με δίδαξε ο Ίδιος πώς πρέπει να ταπεινώνομαι: «Κράτα το νου σου στον Άδη και μην απελπίζεσαι».
Με τον τρόπο αυτό νικώνται οι εχθροί. Όταν, όμως, ο νους μου λησμονεί το πυρ του άδη, τότε οι λογισμοί αποκτούν και πάλι δύναμη.

Όποιος έχασε τη χάρη, όπως εγώ, αυτός ας πολεμά με γενναιότητα τους δαίμονες. Γνώριζε πώς εσύ ο ίδιος είσαι ο ένοχος: έπεσες στην υπερηφάνεια και τη ματαιοδοξία. Όμως, ο πολυέλεος Κύριος σε αφήνεις να μάθεις τι σημαίνει να ζεις με το Άγιο Πνεύμα και τι σημαίνει να βρίσκεσαι σε πόλεμο με τους δαίμονες. Έτσι, η ψυχή βλέπει εκ πείρας πόσο ολέθρια είναι η υπερηφάνεια και αποφεύγει τη ματαιοδοξία και τους ανθρώπινους επαίνους και διώχνει τους υπερήφανους λογισμούς. Τότε η ψυχή αρχίζει να γίνεται καλά και μαθαίνει να διατηρεί τη χάρη. Πώς θα καταλάβεις αν η ψυχή είναι υγιής ή άρρωστη; Η άρρωστη ψυχή είναι υπεροπτική, ενώ η υγιής ψυχή αγαπά την ταπείνωση, όπως τη δίδαξε το Άγιο Πνεύμα, και όσο δεν γνωρίζει ακόμη αυτή τη Θεία ταπείνωση πρέπει να θεωρεί τον εαυτό της χειρότερο απ΄ όλους.


… «Εσύ, Κύριε, μου δείχνεις τη δόξα Σου, γιατί αγαπάς το πλάσμα σου. Σε μένα, όμως, δώσε δάκρυα κατανύξεως και τη δύναμη να Σε ευχαριστώ. Σε Σένα βέβαια αρμόζει δόξα στον ουρανό και στη γη, σε μένα, όμως, ταιριάζουν δάκρυα για τις αμαρτίες μου»…

Συνέχεια

Η μετάνοια οδηγεί στην αρετή

metanoiaΠώς μπορεί να υπάρχει άνοιξη στη ζωή του ανθρώπου; Άνοιξη πνευματική; Μόνιμη και σταθερή; Με πολλή χαρά; Με φως; Με ειρήνη; Με ουρανό;

Αυτήν την άνοιξη στη ζωή του ανθρώπου τη φέρνει μια μεγάλη αρετή. Ένα μεγάλο, το πρώτο, σκαλοπάτι στην κλίμακα του αγιασμού. Τη φέρνει η μετάνοια.

Η μετάνοια καθαρίζει τη συνείδηση. Και αγοράζει την ταπείνωση. Γι’ αυτό είναι απαραίτητη. Γιατί όποιος θέλει να γίνει θεόπτης, πρέπει να γίνει ταπεινός. «Μακάριοι οι ταπεινοί τη καρδία ότι αυτοί τον Θεόν όψονται». Αλλά ταπείνωση χωρίς μετάνοια δεν υπάρχει. Είναι ψευδής. Ταπείνωση και μετάνοια συμπορεύονται στην εσωτερική ζωή της ψυχής. Είναι συνοδοιπόροι. Και συνεργάτες. Συνεργάζονται για τη σωτηρία της ψυχής. Και πετυχαίνουν το πιο θαυμαστό αποτέλεσμα. Το πιο αναγκαίο: Τη μεταμόρφωση της ψυχής. Την αλλαγή της προς το καλύτερο. Έτσι βλέπει κανείς πως μέσα από τη μετάνοια βγαίνει ένας καινούριος άνθρωπος. Άνθρωπος της αρετής. Άνθρωπος του Θεού. Γιατί ο άδικος γίνεται δίκαιος. Ο ψεύτης ειλικρινής. Ο δόλιος ευθύς. Ο θυμώδης ήμερος και πράος. Ο άπονος φιλάνθρωπος και πονετικός. Ο σκληρός ελεήμων και στοργικός. Ο δούλος της αμαρτίας απελεύθερος Χριστού «ως δούλος Ιησού Χριστού» (Ρωμ. 1, 1).

Αυτό ακριβώς είναι μετάνοια. Η πλήρης εσωτερική και εξωτερική αλλαγή. Η επιστροφή στο Θεό. Η αφοσίωση στο θέλημά του. Και μέχρι το τέλος. Χωρίς επιστροφή στο παρελθόν. Εκείνο δεν υπάρχει πια. Στο Μυστήριο της Μετανοίας έσβησε το παρελθόν. Υπάρχει μόνο το παρόν και το μέλλον. Το ένα προετοιμάζει το άλλο. Το ένα αγοράζει το άλλο. Και αυτή η εργασία μόνον εδώ γίνεται. Όσο πατούμε πάνω σ’ αυτή τη γη. Όταν η ψυχή χωρίσει από το σώμα, δεν μπορεί να μετανοήσει. Είναι πλέον πολύ αργά. Να η αξία της εφήμερης και σύντομης ζωής μας. Κερδίζουμε μ’ αυτήν ή χάνουμε την αιωνιότητα. Την ατέλειωτη ομορφιά. Την αιώνια άνοιξη. Το ανέσπερο φως. Εξαρτάται από τον τρόπο της ζωής μας. Αν είναι με μετάνοια. Με συντριβή. Με αρετή. Ή με αδιαφορία. Με εμμονή στο κακό. Με σκληροκαρδία. Εξαρτάται. Ο καθένας μόνος του διαλέγει το αιώνιο μέλλον του.

Οι Άγιοι είναι τα ζωντανά παραδείγματα του κέρδους που μπορεί ο άνθρωπος να αποκομίσει από την θεάρεστη μετάνοια. Μας καλούν και εμάς να ζήσουμε με έναν καινούργιο τρόπο ζωής. Σύμφωνα με την ζωή του Χριστού. Σύμφωνα με τις υποσχέσεις που δώσαμε στο Άγιο Βάπτισμα.

«Ἀποθώμεθα οὖν τὰ ἔργα τοῦ σκότους καὶ ἐνδυσώμεθα τὰ ὅπλα τοῦ φωτός».

Dogma.gr

Η προσευχή του οδηγού

Κύριε, πριν πάρω σήμερα το τιμόνι στα χέρια μου, σου ζητώ αυτην τη χάρη.

Βοήθησε με να χρησιμοποιήσω το αυτοκίνητο με νηφαλιότητα και φρόνηση, όχι ανυπόμονα, όχι εγωϊστικά, αλλά γιά ηρεμη και ευγνώμονα εξυπηρέτηση και όχι γιά επίδειξη ή νευρική εκτόνωση ή αχόρταγη απληστία πολυπραγμοσύνης.

Βοήθησέ με περάσω σώος και αβλαβής από όλους τους ποικίλους κινδύνους της ασφάλτου, έχοντας στο πλάϊ μου «‘Αγγελον ειρήνης, πίστον οδηγόν» και συμπαραστάτη.

Προστάτευσε καί όσους θα μεταφέρω, ώστε να φθάσουμε με ασφάλεια στον προορισμό μας. Τόνωσε το χέρι και την όρασή μου, για να μην προκαλέσω πειρασμό, ζημιά ή και το θάνατο ενδεχομένως σε αθώους…Αλλά και από ακρισίες άλλων οδηγών προστάτευσέ με.

Χριστέ μου, Πλαστουργέ μου, Κυβερνήτα της ζωής των ανθρώπων!

Δώσε μου χέρια σταθερά, μάτια δυνατά κι’επαγρύπνηση ακέρια, ώστε καμμά ενέργειά μου να μην καταστρέψει τη ζωή ή την υγεία του άλλου, αυτά τα μεγάλα δώρα, που προέρχεται από Σένα.

Φύλαξε με από κάθε πειρασμό, που θα διασαλεύσει την ειρήνη στην ψυχή μου ή στις ψυχές άλλων. Φώτισε να οδηγώ πάντα ψύχραιμα, συνετά, πειθαρχημένα, ειρηνικά, ευγενικά και με πλήρη συναίσθηση της ευθύνης, που μου εμπιστεύθηκες, γιά το καλό όλων.

Πρεσβείαις της Παναχράντου Σου Μητρός, των φωτοειδών Αγγέλων, του Μάρτυρος Χριστοφόρου και πάντων Σου των Αγίων. Αμήν.

http://www.monastiriaka.gr/