Ο ΧΡΟΝΟΣ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ…

 

xronosΦαντάσου ότι υπάρχει μια τράπεζα, η οποία κάθε μέρα καταθέτει στον λογαριασμό σου το ποσό των 86.400 €.

Αυτή η περίεργη τράπεζα, την ίδια στιγμή, δεν μεταφέρει τα λεφτά σου από τη μία μέρα στην άλλη: κάθε βράδυ σβήνει από το λογαριασμό που δεν έχεις ξοδέψει.

Τι θα έκανες;…φαντάζομαι ότι θα έπαιρνες κάθε μέρα τα λεφτά που δεν ξόδεψες. Έτσι;

Λοιπόν, ο καθένας από μας έχει αυτήν την τράπεζα:……… το όνομά της είναι ΧΡΟΝΟΣ.

Κάθε μέρα, αυτή η τράπεζα καταθέτει στον προσωπικό μας λογαριασμό 86.400 δευτερόλεπτα.

Κάθε βράδυ αυτή η τράπεζα σβήνει από το λογαριασμό σου και θεωρεί χαμένη οποιαδήποτε ποσότητα του χρόνου την οποία δεν έχεις επενδύσει σε κάτι ωφέλιμο. Συνέχεια

Advertisements

Τι είναι το Πετραχήλι; Τι συμβολίζει;

tieinaitopetraxeiliΣε κάθε ιερό Μυστήριο βλέπουμε τον ιερέα να φορά το πετραχήλι.

Το ερώτημα είναι για ποιό λόγο το φορά ο ιερέας;

Όπως έχουμε τονίσει και σε άλλα μας άρθρα, είναι πολύ σημαντικό στον Χριστιανό Ορθόδοξο να γνωρίζει την πίστη του και όσα συμβαίνουν κυρίως κατά την ώρα της Θείας Λειτουργίας.

Το να βρισκόμαστε απλώς μέσα στον ιερό ναό και να παρατηρούμε ως θεατές ένα »έργο» που δεν καταλαβαίνουμε, δεν έχει κανένα νόημα και φυσικά κάτι τέτοιο δεν οικοδομεί πνευματικά.
Ως Χριστιανοί Ορθόδοξοι καλούμαστε να γνωρίζουμε όλα όσα αφορούν στην πίστη μας αλλά και όσα αφορούν στον Ναό.

Στο παρόν άρθρο θα δούμε μερικά πράγματα για το πετραχήλι.
Το πετραχήλι είναι λειτουργικό άμφιο του Επισκόπου και του Πρεσβυτέρου.Είναι ένα στενόμακρο ύφασμα που ξεκινά από τον αυχένα και φτάνει μέχρι τα πόδια.Κοσμείται με χρυσοκέντητες και υφαντές παραστάσεις.

Συμβολίζει την χάρη του Αγίου Πνεύματος:
«Ευλογητός ο Θεός, ο εκχέων την χάριν επί τους Ιερείς Αυτού»
(Ευχή της ενδύσεως).

Συμβολίζει επίσης την υποταγή του κληρικού στο ζυγό του Χριστού.
(Πράξεις 15.10) – (Ματθαίος 11. 30)

Όταν είναι σε δύο ταινίες, συμβολίζει την Θεία και την ανθρώπινη φύση του Χριστού, ενώ όταν είναι μία ταινία συμβολίζει τη Θεότητα.

Τα κρόσσια που κρέμονται σε δύο σειρές παράλληλα, συμβολίζουν, τα πάνω τις ψυχές των ζώντων και τα κάτω τις ψυχές των κεκοιμημένων, για τις οποίες θα δώσει λόγο ο κληρικός στον Θεό.

Χωρίς το πετραχήλι καμία ιεροτελεστία δεν μπορεί να επιτελέσει ο Επίσκοπος ή ο Πρεσβύτερος.

Πηγή: ΑΡΧΙΜ. ΙΣΑΑΚ ΤΣΑΠΟΓΛΟΥ – Βιβλίο : Ηγάπησα, Κύριε, ευπρέπειαν οίκου σου..
perivolipanagias.blogspot.com

 

Η ασυνήθιστη «ραγισμένη» κόκκινη λίμνη!

ragismlimni8


 

 

Στο βόρειο τμήμα της Τανζανίας, κοντά στα σύνορα με την Κένυα, το τοπίο μοιάζει εξωγήινο, καθώς στην περιοχή δεσπόζει η παράδοξη «ραγισμένη» λίμνη Natron.

 

 


 

 

Ανάμεσα σε ηφαιστειακούς λόφους και μεγάλους κρατήρες, 600 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας απλώνεται σεμεγάλη έκταση ίσως το πιο… καυστικό σώμα νερού στον κόσμο. ragismlimni7ragismlimni5

Η λίμνη τροφοδοτείται από θερμές πηγές πλούσιες σε μεταλλικά άλατα, κυρίως ανθρακικό νάτριο (natron),ragismlimni1 ενώ τα κυανοβακτήρια που εμπεριέχονται στο νερό είναι υπεύθυνα για το κόκκινο χρώμα της.  ragismlimni4

Λόγω της εκτεταμένης ξηρασίας που επικρατεί στην περιοχή, το νερό εξατμίζεται με αποτέλεσμα το αλάτι να μένει στην επιφάνεια, σχηματίζοντας περίεργες «ραβδώσεις» και σχηματισμούς που θυμίζουν έντονα ράγισμα.

Για το λόγω αυτό οι ντόπιοι συνηθίζουν να αποκαλούν τη λίμνη Netron ως «ραγισμένη λίμνη». Το σημείο δεν αποτελεί πόλο έλξης για τους επισκέπτες, αν και όσοι επιλέξουν να βρεθούν εκεί θα ανταμειφτούν με ορισμένα από τα ωραιότερα τοπία που έχουν δει ποτέ στην Τανζανία.ragismlimni3

Η θερμοκρασία της φτάνει μέχρι 41 °C, ενώ η υψηλή και πολύ μεταβλητή περιεκτικότητα άλατος της λίμνης δεν υποστηρίζει την άγρια ​​ζωή.ragismlimni6

Ωστόσο, αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους βιοτόπους για φλαμίνγκο, καθώς 2,5 εκατομμύρια πτηνά που τρέφονται με σπιρουλίνα (είδος φυκιών) ενδημούν εδώ εξαιτίας του ιδιαίτερα καυστικού περιβάλλοντος που εμποδίζουν τα αρπακτικά πτηνά να προσεγγίσουν και κατ’ επέκταση τα φλαμίνγκο προστατεύονται από τους εχθρούς τους.ragismlimni2

perierga

 

Συχνά ο Θεός δεν απαντά στις προσευχές μας. Σιωπά.

syxnao8eosSiwpa

Πολλοί εκλαμβάνουν τη σιωπή Του ως ένδειξη τού ότι ο Θεός «δεν υπάρχει», «πέθανε». Αν όμως σκεφτόμαστε σε ποιά θέση φέρνουμε το Θεό με τα πάθη μας, τότε θα βλέπαμε ότι Αυτός δεν έχει άλλη επιλογή, παρά μόνο να σιωπήσει.

Ζητάμε από Αυτόν να μας υποστηρίξει στις αδικίες μας. Δεν μας ενοχοποιεί φανερά. Μας αφήνει να πορευτούμε στους πονηρούς δρόμους μας και να θερίσουμε τους καρπούς των προσωπικών μας αμαρτιών. Αν όμως στραφούμε προς Αυτόν με μετάνοια, τότε έρχεται γρήγορα, γρηγορότερα από όσο περιμέναμε.

Γνωρίζοντας τις ανάγκες μας, πολύ συχνά τις προλαμβάνει. Μόλις προφέρουμε στην προσευχή τα αιτήματά μας, που δικαιολογούνται με την πραγματικότητα της ζωής μας μέσα στον κόσμο, Αυτός ήδη τα έχει εκπληρώσει. Συνέχεια

Ερμηνευτική ανάλυση της Κυριακής Προσευχής(Αγίου Γρηγορίου Νύσσης)

Του Αρχιμ.Ιακώβου Κανάκη, Πρωτοσυγκέλλου της Ι.Μ.Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως

Ένας ἀπό τούς µεγάλους Πατέρες καί Διδασκάλους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας µας εἶναι ὁ ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης[1] ἐκ Καππαδοκίας καί αὐτός ὀρµώµενος ὅπως τόσοι ἄλλοι ἅγιοι. Τά ἔργα τοῦ ἁγίου αὐτοῦ ἀποτελοῦν πραγµατικά θεολογικά µαργαριτάρια πού µᾶς δίνουν δυνατά ἀγκωνάρια τόσο στήν ἐπιστήµη τῆς θεολογίας ὅσο καί στόν καθηµερινό µας πνευµατικό ἀγώνα. Ἀπό τά σπουδαῖα κείµενά του θά ἀναφερθοῦµε στούς πέντε λόγους του περί προσευχῆς. Πιό συγκεκριµένα, θά γίνει ἀναφορά στίς ὁµιλίες πού ἔκανε πρός τούς χριστιανούς τῆς ἐποχῆς του ἑρµηνεύοντας τήν Κυριακή Προσευχή, τό γνωστό «Πάτερ ἡµῶν».

Εἶναι ἀξιοσηµείωτο ὅτι ὁ Χριστός κατά τήν ἐπίγεια παρουσία του προσευχόµενος µᾶς ἔδωσε ἕνα «ὑπόδειγµα» προσευχῆς, ἄν καί ὁ Ἴδιος δέν εἶχε ἀνάγκη νά προσευχηθεῖ[2] διότι «ἦταν ἑνωµένος καθ᾽ ὑπόσταση µέ τόν Θεό λόγο»[3]. Μᾶς παρέδωσε ὅµως τήν προσευχή αὐτή γιά νά γνωρίζουµε µέσα ἀπό τά δικά Του λόγια πῶς πρέπει νά προσευχόµαστε καί ἐνῶ λέµε γενικά ὅτι ἡ προσευχή δέν ἔχει πρέπει, δέν ἔχει καλούπια, ὀφείλουµε νά ἀκολουθοῦµε τόν τύπο πού ὁ Ἴδιος µᾶς παρέδωσε[4].  Συνέχεια

Ο Γέροντας Παΐσιος για τη μετεμψύχωση.

 Γέροντας Παΐσιος

–  Γέροντα, πώς μερικοί άνθρωποι, ακόμη και μορφωμένοι, πιστεύουν στην μετεμψύχωση;
–  Η μετεμψύχωση βολεύει τους ανθρώπους, και ειδικά τους αθέους, τους απίστους. Είναι η μεγαλύτερη πονηριά του διαβόλου. Τους κρατά ο διάβολος στην ζωή της αμαρτίας, με τον λογισμό ότι η ψυχή έρχεται και ξανάρχεται σε αυτόν τον κόσμο.
«Ε, και αυτήν την φορά αν δεν πετύχης, τους λέει ο διάβολος, θα ξαναρθής στην ζωή και θα πετύχης την επόμενη φορά. Και αν πάλι δεν πετύχης, θα ‘ρθης, θα ξαναρθής, θα εξελιχθής…»!Οπότε και αυτοί λένε: «δεν πειράζει κι αν κάνω και αυτήν την αμαρτία» και το ρίχνουν έξω. Ζουν απρόσεκτα, δεν μετανοούν.Βλέπεις πώς τους τυφλώνει ο διάβολος και τους γαντζώνει στην κόλαση! Κι αν σε γαντζώση μια φορά ο διάβολος, θα σ’ αφήση να γυρίσης πίσω; Αυτή είναι η χειρότερη θεωρία από όλες τις ινδουϊστικές θεωρίες.
Κάποτε, αργά το απόγευμα, πέρασε από το Καλύβι ένας νεαρός. «Τέτοια ώρα, παλληκάρι, θέλω να διαβάσω και εσπερινό», του λέω. «Μ’ αυτά ασχολείσαι ακόμη;» μου είπε και έφυγε. Την άλλη μέρα ξαναήρθε και μου έλεγε για κάτι οράματα. «Είχες πάρει προηγουμένως καθόλου χασίς;», τον ρωτάω. «Παλιά, ναι. Τότε όμως που είδα τα οράματα, δεν είχα πάρει», μου λέει. «Μήπως διάβασες για μετεμψύχωση;». «Ναι», μου λέει. Εκεί την έπαθε. Διάβασε για μετεμψύχωση, μπήκε ο εγωισμός μέσα και έπλασε όνειρα ότι πριν από χιλιάδες χρόνια ήταν μεγάλος άνθρωπος, πλούσιος! Συνέχεια

“Η δύναμη της χριστιανικής αγάπης, είναι ισχυρότερη από τα όπλα. Τα νικάει όλα.” (Κύπρος Ιούλιος 1974)

Ήταν το καλοκαίρι του 1974.

 

Τα τουρκικά στρατεύματα εισβάλλουν στην Κύπρο. Και σκορπούν το θάνατο. Στην Μόρφου συμβαίνει ένα συνταρακτικό γεγονός. Τούρκοι στρατιώτες συλλαμβάνουν 15 χριστιανούς. Τους φέρνουν στην αυλή του σπιτιού ενός Ελληνοκυπρίου δασκάλου. Και τους καταδικάζουν σε θάνατο. Ετοιμάζουν τα όπλα. Και στρέφουν τους αιχμαλώτους (άνδρες, γυναίκες, μικρά παιδιά) στον τοίχο. Θρήνος, κλαυθμός, οδυρμός. Τραγικές στιγμές για τους μελλοθανάτους. Περιμένουν μέσα σε κλίμα φόβου και αγωνίας τον Τούρκο αξιωματικό να έλθει και να διατάξει «πυρ». dynamhxristagaphw

 

Στρέφουν τότε το νου τους και την καρδιά τους στην Ελπίδα των Απελπισμένων. Και προσεύχονται όλοι τους θερμά για το τελευταίο τους ταξίδι και ιδιαίτερα ο δάσκαλος: «Θεέ μου, συγχώρεσέ μας και δέξου μας κοντά Σου. Μνήσθητι ημών, Κύριε, εν τη Βασιλεία Σου».  Συνέχεια