Τι είναι ένας Άγιος

tieinaienasagiosΣε πολλούς χριστιανούς ή μή, υπάρχει μία σύγχυση για το τι είναι ένας άγιος. Τα κριτήρια είναι λαθεμένα και η εικόνα που έχουν στο νού τους είναι κακέκτυπη. Γι’ αυτό χρειάζονται κάποιες διασαφηνίσεις.

Α. Πρώτ’ απ’ όλα πολλοί νομίζουν πως άγιος είναι ένας μεγάλος άνθρωπος, που διέπρεψε σε κάποιον τομέα. Έτσι τον τοποθετούν δίπλα σε τόσους «μεγάλους» που διέπρεψαν κάπου, έκαναν έντονη την παρουσία τους, σφράγισαν την εποχή τους κι έγραψαν ιστορία. Όμως η εκκλησία έχει άλλα κριτήρια και γι’αυτό υπάρχει μια μεγάλη διαφορά, ένα χάσμα μέγα. Άλλο άγιος, άλλο μεγάλος. Ο άγιος είναι πέρα για πέρα αληθινός άνθρωπος. Δεν φοβάται κανένα, γιατί όλους τους αγαπάει και «η αγάπη έξω βάλλει τον φόβον». Ο μεγάλος, ο φημισμένος, φοβάται τους πάντες, γιατί δεν αγαπάει. Ο άγιος, ακόμη, δεν φοβάται κανένα γιατί δεν έχει να κρύψει τίποτα, ενώ ο μεγάλος έχει να κρύψει πολλά. Ο άγιος όσο κοντύτερα κοιτάζεται, τόσο περισσότερο κερδίζει. Οι σπουδαίοι και οι τρανοί του κόσμου τούτου, δεν ανέχονται το πλησίασμα, το κοίταγμα από κοντά. Φανερώνουν πράγματα, που τους γκρεμίζουν απ’τα ψηλώματα, που έστησαν οι ίδιοι για τον εαυτό τους. Συνέχεια

Τα τρία πάθη που κατακυριεύουν την ψυχή

Τρία είναι τα πάθη που κατακυριεύουν την ψυχή, μέχρι να φθάση σε μεγάλα μέτρα, και αυτά δεν αφήνουν τον άνθρωπο να αποκτήση τις αρετές και να είναι κοινωνός της ζωής του άλλου.

Η Αιχμαλωσία, δηλαδή γενικώς ό,τι κυριεύει την σκέψη και την καρδιά μου· η Οκνηρία, δηλαδή το να μην αντιμετωπίζω δραστήρια την πνευματική μου ζωή· και η Λήθη, δηλαδή το να ξεχνώ τον Θεό, να ξεχνώ αυτό που έχω μπροστά μου.

Λόγοι Ασκητικοί

Γέροντος Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου

πηγή:imverias.blogspot.gr

Τη ελπίδι χαίροντες

thelpidixairontes

Του Σεβ. Μητροπολίτου Καστορίας κ. Σεραφείμ Μηνύματα αισιοδοξίας εκπέμπονται από τη φωτεινή μορφή του Αποστόλου Παύλου και ιδιαίτερα από τη…

Του Σεβ. Μητροπολίτου Καστορίας κ. Σεραφείμ

Μηνύματα αισιοδοξίας εκπέμπονται από τη φωτεινή μορφή του Αποστόλου Παύλου και ιδιαίτερα από τη θεοκίνητη γραφίδα του. Συνέχεια

Τί είναι η συκοφαντία και γιατί πρέπει να την υπομένουμε;

TIEINAIhsykofantiaH συκοφαντία είναι το απαισιότερο φάσμα του μίσους και της κακότητας και το οδυνηρότερο τραύμα γι αυτόν που την υφίσταται. 

H συκοφαντία είναι το αμυντικό όπλο της κατωτερότητας.  Eπειδή δεν μπορεί να σκεπάσει τη γύμνωση και ευτέλειά της, προσπαθεί να αμαυρώσει αυτούς που βρίσκονται πιο ψηλά για να δικαιωθεί, όπως νομίζει.

Eπειδή είναι ψεύτικη και άδικη επιβουλή είναι το βαρύτερο τραύμα γι  αυτόν που την πάσχει. Δίκαια ο προφήτης Δαβίδ απευθυνόμενος στο Θεό έλεγε: «λύτρωσαί με από συκοφαντίας ανθρώπων, και φυλάξω τάς εντολάς σου» (Ψαλμ. 118,134).  O εχθρός διάβολος γνωρίζει τη σκληρότητα και την οδύνη, που προκαλεί αυτή η κακία και τη μεταχειρίζεται κατά των ισχυρών του αντιπάλων. Σκοπός του είναι να λυγίσει την καρτερία τους. ∆ήν προκάλεσε μάλιστα και στον Kύριό μας, μέσω των Φαρισαίων.

H συκοφαντία ως προς την κακότητα και πονηρία κατέχει την πρώτη θέση στον κατάλογο της κακοήθειας. Eχει όμως και την πρώτη θέση στον κατάλογο της αξιοπρέπειας και του ενάρετου βίου.  H αξιομισθία της ξεπερνά τους βαθμούς της περιεκτικής φιλοπονίας.

Μόνο η Χάρη και η σκέπη της θεοπρεπούς αγάπης μπορεί να κρατήσει το βάρος αυτό της άδικης συκοφαντίας.  O πιστός ας έχει ως πρότυπο τον Kύριό μας, που συγχωρούσε τους διαβολοειδείς συκοφάντες. «Πάτερ, άφες αυτοίς, ου γάρ οίδασι τί ποιούσι» (Λουκ. 23,34). Oσοι σήκωσαν αυτόν το βαρύτατο σταυρό κέρδισαν και τον αντάξιο μακαρισμό: «Μακάριοί εστε όταν ονειδίσωσιν υμάς και διώξωσι και είπωσι πάν πονηρόν ρήμα καθ  υμών, ψευδόμενοι ένεκεν εμού» (Ματ. 5,11).

Ως φορείς και οπαδοί της αγάπης ανεχόμαστε και υπομένουμε τη διαβολικότερη αυτή πληγή με πρότυπο τον Kύριό μας και μαθαίνουμε ότι «ο μισθός ημών πολύς εν τοίς ουρανοίς» (Ματ. 5,12).

Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός.

– See more at: http://perivolipanagias.blogspot.gr/2016/02/blog-

 

Την κανδήλα που έφερες εδώ να την πάρεις και να την πας εκεί που την είχες τάξει

Μια γυναίκα από τη Δράμα είχε τάξει μια κανδήλα στο εξωκκλήσι του Αγίου Τρύφωνος, που βρισκόταν λίγο έξω από τη Δράμα.

Επειδή είδε όμως αργότερα πως το εξωκκλήσι είχε πολλές κανδήλες, θεώρησε καλό να το φέρει στο μοναστήρι του Γέροντος Γεωργίου, που είχε και έλλειψη από κανδήλες.

Πράγματι το έφερε και το κρέμασαν μπροστά στην εικόνα του Τιμίου Προδρόμου.

Αρκετές φορές συνέβαινε ενώ ήταν αναμμένη, να κινείται από μόνη της, κι ενώ ήταν καλά στερεωμένη, να πέφτει κάτω.

Ο Γέροντας με τον άγρυπνο της καρδιάς του οφθαλμό, είδε πέρα από τα φαινόμενα και είπε να τυλίξουν την κανδήλα σ” ένα χαρτί και να την φυλάξουν.

Όταν ήλθε η δωρήτρια, την κάλεσε ο Γέροντας και της είπε:

«Την κανδήλα που έφερες εδώ, την είχες τάξει άλλου. Δεν είναι σωστό αλλού να τάζεις κι άλλου να πηγαίνεις το τάμα σου».

Της είπε μάλιστα συγκεκριμένα πως την είχε τάξει στον Άγιο Τρύφωνα κι εκεί έπρεπε να την πάει. Η γυναίκα έμεινε εμβρόντητη κι έπραξε αυτό που έπρεπε θαυμάζοντας τη διόραση του Γέροντος Γεωργίου Καρσλίδη.

Aπό το βιβλίο: «Ο Μακάριος Γέροντας Γεώργιος Καρσλίδης» – Μοναχού Μωϋσέως Αγιορείτου (Έκδοση Ι.Μ. Αναλήψεως του Σωτήρος – Ταξιάρχαι – Δράμα 1989).

– ekklisiaonline.gr/arxontariki/item/12408-

Τέτοιους ανθρώπους θέλει ο Θεός!

TETOIOYSANTHRWPOUSΉταν κάποια γυναίκα πάμφτωχη σ’ ένα μικρό χωριό της Αιτωλοακαρνανίας και είχε τρία παιδιά.

Κατάφερε να τα μεγαλώσει με απίστευτες στερήσεις και δυσκολίες, όμως, με μία μοναδική αξιοπρέπεια! Αυτή, ήταν η κυρα-Βασιλική.

Πέθανε παραμονή της Παναγίας του 1998. Την επόμενη μέρα, 15 Αυγούστου, το φτηνό φέρετρο με την σορό της, που ήταν πάνω στην καρότσα του μικρού αγροτικού ημιφορτηγού του ιερέα, κατευθυνόταν προς το κοιμητήριο.

…Στην πορεία της κηδείας, ακολουθούσαν μερικοί συγχωριανοί της και συζητούσαν για τα βάσανα που είχε περάσει όσο αυτή ζούσε, όταν, ξαφνικά, ευωδίασε όλος ο γύρω τόπος: χιλιάδες άνθη και λουλούδια να υπήρχαν, πραγματικά, δεν θα μύριζαν τόσο! Όλοι τους, παραξενεύτηκαν και απόρησαν. Αλλά δεν είχαν καμμία εξήγηση να δώσουν γι’ αυτό. Συνέχεια