Χριστέ, είμαι ο Συμεών!

 

symeonΑνάμεσα στους Μικρασιάτες πρόσφυγες, που είχαν καταφτάσει στην πατρίδα μας εκείνο το «μαύρο» 1922, ήταν και ένα ορφανό παιδάκι, ονόματι Συμεών. Κάθε πρωί που πήγαινε στο λιμάνι, έμπαινε στον Ι. Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος, γονάτιζε στην εικόνα του Χριστού και Τον παρακαλούσε να Τον βοηθήσει για να βγάλει τον επιούσιο. Του έλεγε λοιπόν, γονατιστός:

– «Καλημέρα Χριστέ μου! Είμαι ο Συμεών..! Βοήθησε με να βγάλω και σήμερα το ψωμάκι μου!».

Το βράδυ που τέλειωνε τη δουλεία του, ξαναέμπαινε στην εκκλησία, γονάτιζε και πάλι στην εικόνα του Χριστού και Του έλεγε:

–        «Καλησπέρα Χριστέ μου! Είμαι ο Συμεών! Σ’ ευχαριστώ που με βοήθησες και σήμερα να βγάλω το ψωμάκι μου. Καληνύχτα».

Έφτασε στα γεράματα. Αρρώστησε. Εισήχθηκε (1990) στο Νοσοκομείο.      – «Παππού, δεν έχεις δικούς σου ανθρώπους; Δεν βλέπω να έρχονται για να σε ιδούν». Του είπε η προϊσταμένη.

–        «Έρχεται ο Χριστός! Πρωί και βράδυ!».

–        «Και τι σου λέει;».

–        «Καλημέρα Συμεών! Είμαι ο Χριστός! Υπομονή!

–        Καλησπέρα Συμεών! Είμαι ο Χριστός! Υπομονή!»

Η προϊσταμένη (που καταγόταν από την Πάτρα) ενημέρωσε τον Γέροντα της, τον ενάρετο Αρχιμ. Χριστόδουλο Φάσο (+1996). Αυτός ανέβηκε στην Αθήνα, και επισκέφτηκε τον ασθενή.

«Ναι, παππούλη! Πρωί- βράδυ με επισκέπτεται ο Χριστός. Μήπως είναι φαντασία; Όχι παππούλη, δεν είμαι φαντασμένος! Ο Χριστός είναι! Να, ήρθε και σήμερα!»

«Ήρθε και σήμερα;»

«Ναι! Ήρθε! Πρωί-πρωί».

«Και τι σου είπε;».

«Καλημέρα Συμεών! Είμαι ο Χριστός! Κάνε ακόμα λίγη υπομονή! Σε τρείς ημέρες, πρωί- πρωί θα σε πάρω κοντά μου».

Και την Τρίτη μέρα, πρωί- πρωί ο Συμεών άρχιζε να φωνάζει όλος χαρά:

«Να, ήρθε ο Χριστός για να με πάρει!». Και ευθύς ξεψύχησε.

Ο Συμεών μπορεί να μην ήξερε στοιχειώδη πράγματα από την αγία μας Πίστη (συστηνόταν στο Χριστό, και Τον καλημέριζε..!), αλλά είχε καρδιά μικρού παιδιού, που σαγήνεψε Αυτόν το Ίδιο τον Κύριο!

Από το βιβλίο, «Χωριάτικη πίστη»

Advertisements

«Στη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας βλέπω μια Σταυρόσχημη ακτίνα να κατεβαίνει από ψηλά»

στηδιαρκειατηςΘ.Λειτουργιας

Ο στάρετς Θεόφιλος ένας δια Χριστόν σαλός ιερομόναχος του ρωσικού βορρά, που ασκήθηκε σε διάφορα μοναστήρια και ερημητήρια του Κιέβου, δεν έπαυε, ακόμα και όταν λειτουργούσε, να σκανδαλίζει τους άλλους αδελφούς με την παράξενη συμπεριφορά του.

Ο τότε μητροπολίτης Κιέβου Φιλάρετος, ενοχλημένος απ’ όλα αυτά κάλεσε τους συμβούλους του, για να εξετάσει την περίπτωση του ιερομονάχου.

Σύντομα όμως έριξε φως στην υπόθεση ένας αδελφός, στον οποίο ο στάρετς είχε δώσει εξηγήσεις για την «ανάρμοστη» συμπεριφορά του στη διάρκεια των ιερών ακολουθιών:

«Ο Θεός, του είχε πει εμπιστευτικά, βλέπει την απλότητα μου. Λειτουργώ σύμφωνα με τη σωστή τάξη, διαβάζω όλες τις απαιτούμενες ευχές και τιμώ τον προεξάρχοντα ως ανώτερό μου. Όσο όμως βυθίζομαι στη θεωρία της τελέσεως του μυστηρίου, ξεχνώ τον εαυτό μου και ότι είναι γύρω μου.
»Στη διάρκεια της Θ. Λειτουργίας βλέπω μια σταυρόσχημη ακτίνα να κατεβαίνει από ψηλά και να αιωρείται πάνω από τους λειτουργούς. Συνέχεια

Αν ο Χριστός χτυπήσει την πόρτα σας, θα τον αναγνωρίσετε;

anoXristos

Θα έλθει ίσως σαν άλλοτε φτωχός
Κι αποδιωγμένος.
Σαν ένας εργάτης,
Σαν ένας άνεργος
Η ένας απεργός που αγωνίζεται σε δίκαιη απεργία.

Μπορεί να είναι ασφαλιστής
Κι ακόμη πωλητής ανεμιστήρων…

Θ” ανεβαίνει, αδιάκοπα σκαλοπάτια,
Θα σταματά σε κεφαλόσκαλα
Μ΄ ένα χαμόγελο γλυκό
Στο θλιμμένο του πρόσωπο…

Μα το κατώφλι σας είναι τόσο σκοτεινό…
Άλλωστε, πως να δεις το χαμόγελο αυτών που διώχνεις!
«Δεν μ” ενδιαφέρει…», θα πείτε,
πριν ακόμη τον ακούσετε. Συνέχεια

Ἡ Πεταλούδα, ὁ Δάσκαλος καί ὁ Μαθητής

 

Μια μέρα ένας μαθητής αποφάσισε να προκαλέσει τον δάσκαλό του. Έτσι σκέφτηκε να του στήσει μια παγίδα. Έπιασε μια πεταλούδα και την κράτησε στη χούφτα του. Όταν θα πήγαινε στο δάσκαλο θα τον ρώταγε τι είχε στο χέρι του. Κι αν ο δάσκαλος το έβρισκε, τότε θα τον ρωτούσε εάν η πεταλούδα ήταν ζωντανή ή νεκρή. Στην περίπτωση που απαντούσε ότι η πεταλούδα ήταν ζωντανή, τότε θα έσφιγγε το χέρι του και θα τη σκότωνε και το αντίστροφο. Όταν είχαν μάθημα λοιπόν, πλησίασε τον δάσκαλο, μπροστά σε όλους τους υπόλοιπους μαθητές, έτεινε το χέρι προς το μέρος του και τον ρώτησε:

– «Δάσκαλε, τι έχω στο χέρι μου;»

– «Την ψυχή σου έχεις παιδί μου», απάντησε ατάραχος ο δάσκαλος. Συνέχεια

«ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΜΕ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΚΑΙ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ..» (ΟΣΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ)

xeriatoyueoyΛΟΓΟΙ ΟΣΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ – Γέροντα, τι είναι η δικαιοκρισία του Θεού; – Η δικαιοκρισία του Θεού είναι η μακροθυμία ,η…

ΛΟΓΟΙ ΟΣΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ

– Γέροντα, τι είναι η δικαιοκρισία του Θεού;

– Η δικαιοκρισία του Θεού είναι η μακροθυμία ,η οποία έχει μέσα και την ταπείνωση και την αγάπη.

Ο Θεός είναι πολύ δίκαιος, αλλά και πολύ φιλεύσπλαχνος, και η ευσπλαχνία Του νικάει την δικαιοσύνη Του. Θα σου πω ένα παράδειγμα,για να καταλάβης. Αν κάποιος άνθρωπος δεν είχε την ευκαιρία να ακούση ποτέ για τον Θεό, αυτός δεν θα κριθή σύμφωνα με την κατάσταση στην οποία βρίσκεται ,αλλά σύμφωνα με την κατάσταση στην οποία θα βρισκόταν , αν είχε γνωρίσει τον Θεό. Γιατί αλλιώς δεν θα ήταν δίκαιος ο Θεός. Η θεία δικαιοσύνη έχει δικούς της μαθηματικούς όρους. Το ένα κι ένα άλλοτε κάνουν δύο και άλλοτε δύο εκατομμύρια. Συνέχεια

Λεόντιος Μοναχός Διονυσιάτης, μιλά  για τον Αγιασμό

leontios

«Είναι γνωστό ότι ο Αγιασμός έχει πολύ ισχυρή και σταθερή δομή. Αυτό το νερό μπορεί να μεταβιβάσει τις ιδιότητές του. Πάρτε μόνο 10 γραμμάρια και αραιώστε τα σε 60 λίτρα κοινό νερό και όλο πλέον θα έχει τις ιδιότητες του αγιασμού»!

Πρέπει να τονισθεί ότι η εμπειρία μας είναι μόνο στο υλικό πεδίο. Δεν μπορούμε να πειραματισθούμε με την ίδια την ψυχή, και βέβαια είναι αδύνατο να κατανοήσομε πως δρα ο Θεός με τις άκτιστες ενέργειές Του μέσα από τα αληθινά Μυστήρια, που τελούνται αποκλειστικά μέσα στην Εκκλησία. Και είναι παρατηρημένο ότι μόνο ο Ορθόδοξος Αγιασμός διατηρείται χωρίς να χαλάει. Συνέχεια