«Ελέησέ Με!». Μικρή Είναι Η Φράση Κι Όμως Γίνεται Πέλαγος Φιλανθρωπίας

 

«Ελέησέ με!». Μικρή είναι η φράση κι όμως γίνεται πέλαγος φιλανθρωπίας

Του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Ο άρρωστος Εζεκίας ούτε όρθιος ούτε γονατιστός, αλλά πεσμένος στο κρεβάτι παρακάλεσε για τη θεραπεία του το Θεό, που με τον προφήτη Ησαΐα του είχε προαναγγείλει το θάνατό του.
Και κατόρθωσε με την καθαρότητα και τη θερμότητα της καρδιάς του να μεταβάλει τη θεϊκή απόφαση.
Ο ληστής, πάλι, καρφωμένος πάνω στο σταυρό, με λίγα λόγια κέρδισε τη βασιλεία των ουρανών.
Και ο Ιερεμίας μέσα στο λάκκο με τη λάσπη και ο Δανιήλ μέσα στο λάκκο με τα θηρία και ο Ιωνάς μέσα στην κοιλιά του κήτους, όταν προσευχήθηκαν θερμά, απομάκρυναν τις συμφορές, που τους είχαν βρει, και βοηθήθηκαν από το Θεό.
«Και τί θα λέω, όταν προσεύχομαι;», θα με ρωτήσεις.
Θα λες ό,τι και η Χαναναία του Ευαγγελίου. «Ελέησέ με, Κύριε!», παρακαλούσε εκείνη. «Η θυγατέρα μου βασανίζεται από δαιμόνιο».
«Ελέησέ με, Κύριε!», θα παρακαλάς κι εσύ. «Η ψυχή μου βασανίζεται από δαιμόνιο».
Γιατί η αμαρτία είναι μεγάλος δαίμονας.
Ο δαιμονισμένος ελεείται, ενώ ο αμαρτωλός αποδοκιμάζεται. «Ελέησέ με!». Μικρή είναι η φράση. Και όμως, γίνεται πέλαγος φιλανθρωπίας, καθώς, όπου υπάρχει έλεος, εκεί υπάρχουν όλα τα αγαθά.

πηγή: http://www.pentapostagma.gr/2015/10/%ce%b5%ce%bb%ce%ad%ce%b7%cf%83%ce%ad-%ce%bc%ce%b5-%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%81%ce%ae-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%b7-%cf%86%cf%81%ce%ac%cf%83%ce%b7-%ce%ba%ce%b9-%cf%8c%ce%bc%cf%89.html#ixzz3nunBiK76

Ο ΤΙΜΟΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ

 

Προχθές ο μικρός Γιάννης μπήκε στη κουζίνα την ώρα που η μητέρα του ετοίμαζε το βραδινό της οικογένειας. Την πλησίασε και της έδωσε μια σελίδα από το τετράδιο του για να διαβάσει κάποια πράγματα που είχε γράψει. Η μητέρα του σκούπισε τα χέρια της, πήρε το χαρτί και ξεκίνησε να διαβάζει:
«Για το συμμάζεμα του δωματίου μου: 2 Ευρώ.
Για το πέταγμα των σκουπιδιών: 2 Ευρώ.
Για τους βαθμούς μου: 5 Ευρώ.
Για το κουβάλημα από το Σούπερ: 5 Ευρώ.
Σύνολο που μου χρωστάς: 14 Ευρώ.
Όταν εκείνη τελείωσε το διάβασμα, κοίταξε το γιο της που περίμενε με ανυπομονησία και για λίγο ξέφυγε ο νους της στα περασμένα. Ύστερα, πήρε ένα άλλο κομμάτι χαρτί, στυλό και έγραψε τα παρακάτω:
Για τους εννέα μήνες που σε κουβαλούσα στη κοιλιά μου:  Δωρεάν.
Για τις ατέλειωτα βράδια που ξενυχτούσα στο προσκεφάλι σου να σε προσέχω και να σε φροντίζω:  Δωρεάν….
Για όλα τα δάκρυα και τη κούραση που μου προκάλεσες όλα αυτά τα χρόνια:  Δωρεάν…
Για τα παιχνίδια, το φαγητό, το σχολείο, τα ρούχα:  Δωρεάν…

Αν τα προσθέσεις αυτά… το κόστος της αγάπης μου είναι Δωρεάν…

Όταν ο μικρός τέλειωσε να διαβάζει όσα του είχε γράψει η μητέρα του, γέμισαν δάκρυα τα μάτια του. Την κοίταξε βαθιά στα μάτια και της είπε:
«Μαμά στα σίγουρα σ αγαπώ»…
Μετά πήρε το στυλό και με μεγάλα γράμματα έγραψε στο δικό του χαρτί τα παρακάτω λόγια:
«Ξεπληρώθηκαν στο ακέραιο»…

ΟΙ ΔΥΟ ΛΥΚΟΙ

lykoiΈνα βράδυ ένας γέρος (ινδιάνος) της φυλής Τσερόκι, μίλησε στον εγγονό του για τη μάχη που γίνεται μέσα στην ψυχή των ανθρώπων. Είπε: «Γιέ μου, η μάχη γίνεται μεταξύ δυο ‘λύκων’ που υπάρχουν μέσα σε όλους μας» Ο ένας είναι το Κακό. – Είναι ο θυμός, η ζήλια, η θλίψη, η απογοήτευση, η απληστία, η αλαζονεία, η αυτολύπηση, η ενοχή,η προσβολή, η κατωτερότητα, τα ψέματα, η ματαιοδοξία, η υπεροψία, και το εγώ.

   Ο άλλος είναι το Καλό. – Είναι η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, η ηρεμία, η ταπεινοφροσύνη, η ευγένεια, η φιλανθρωπία, η συμπόνοια, η γενναιοδωρία, η αλήθεια, η ευσπλαχνία και η πίστη στο Θεό.’
Ο εγγονός το σκέφτηκε για ένα λεπτό και μετά ρώτησε τον παππού του: «Ποιος λύκος νικάει;»
Ο γέρος Ινδιάνος Τσερόκι απάντησε απλά ….
«Αυτός που ταΐζεις.»

Προσδοκία

Νά γονατίζουμε καί νά προσευχόμαστε μέ πολλή ταπείνωση.

…Να γονατίζουμε και να προσευχόμαστε με πολλή ταπείνωση. Σε κάθε μετανοημένη ψυχή δίδεται λόγος, της δίδεται φωτισμένη προσευχή. Αυτό το βλέπουμε στην πόρνη του Ευαγγελίου κατά τη Μεγάλη Τρίτη. Πού ήξερε αυτή, μια γυναίκα του δρόμου να κάνει προσευχή;

Αφ’ης στιγμής, όμως, αποφάσισε να μετανοήσει και άρχισε να κλίνει προς το φως και προς την αλήθεια, της δόθηκε πνεύμα προσευχής.

Πόσο ωραία είναι τα λόγια της μπροστά στο Σωτήρα! Εξέφρασε με όλη την καρδιά την μετάνοιά της (…). Είδε ότι μόνο ο Ιησούς, ο Χριστός, είναι αυτός που θα της δώσει το φως, την ανακούφιση, την χαρά και την άφεση των πολλών της εγκλημάτων…

(απόσπασμα απ’το βιβλίο του γερ.Εφραίμ Φιλοθεΐτη, “Η τέχνη της σωτηρίας”, εκδ. Ι.Μ.Φιλοθέου)

Πηγή: elderephraimarizona.blogspot.ca

http://www.diakonima.gr/2015/05/22/%CE%BD%CE%B1-%CE%B3%CE%BF%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B6%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BD%CE%B1-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%B5%CF%85%CF%87%CF%8C%CE%BC%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B5-%CE%BC/

ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

Δύο άντρες πολύ σοβαρά άρρωστοι, ήταν στο ίδιο δωμάτιο ενός νοσοκομείου.

Στον έναν επιτρέπονταν να μένει καθιστός μία ώρα το απόγευμα γιατί τον βοηθούσε να φύγουν τα υγρά από τους πνεύμονες. Το κρεβάτι του βρισκόταν ακριβώς δίπλα στο παράθυρο του δωματίου.

Ο άλλος άντρας έπρεπε να βρίσκεται συνέχεια ξαπλωμένος σε ακινησία και ένας μεσότοιχος που βρισκόταν μεταξύ των κρεβατιών δεν του επέτρεπε να κοιτάει κι αυτός έξω από το παράθυρο. Συνέχεια

Τρίτη 1/12/2015 ὥρα 6.30

Φώτης Κόντογλου (1896-1965), ὁ Μικρασιάτης λογοτέχνης , εἰκαστικός καί μελωδός τοῦ Νέου Ἑλληνισμοῦ: 60 χρόνια ἀπό τήν κοίμησή του.

Εἰσηγήτρια: κ.ΣΟΦΙΑ ΜΠΟΥΡΟΥΤΗ-ΓΕΩΡΓΑΝΑ, φιλόλογος, καθηγήτρια  του Ἀμερικανικοῦ Κολλεγίου Ἑλλάδος.