Η Ιστορία των παρακλήσεων στην Υπεραγία Θεοτόκο

istoriaparaklhsewn

Η αγάπη, ο σεβασμός και η τιμή των πιστών για το πρόσωπο της Θεοτόκου Μαρίας εκδηλώθηκαν από πολύ νωρίς, από την αρχή της σωτηρίου οικονομίας, όπως λέγουν οι άγιοι θεοφόροι Πατέρες της Εκκλησίας μας, και είναι τόσο μεγάλη, ώστε αδυνατεί ο ανθρώπινος λόγος να περιγράψει τα αισθήματα αυτά επαρκώς.
Από αυτήν την αγάπη, την τιμή και την ελπίδα στην μεσιτεία της προς τον μέγα και Μόνο Μεσίτη Χριστό και Υιό της, κατά το ανθρώπινον η Εκκλησία καθιέρωσε να τελείτε κατά την περίοδο της νηστείας του Δεκαπενταυγούστου, η ιερή Ακολουθία του Μικρού και του Μεγάλου Παρακλητικού Κανόνος εναλλάξ, εκτός των εορτών της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος και της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Συνέχεια

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ ΗΘΕΛΕ ΝΑ «ΣΥΓΓΕΝΕΥΟΥΜΕ» ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ.

 

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ ΗΘΕΛΕ ΝΑ «ΣΥΓΓΕΝΕΥΟΥΜΕ» ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑΟ πατήρ Παΐσιος, όταν ήθελε να πάει να προσευχηθεί στην Παναγία, έκοβε λίγα αγριολούλουδα έξω από την καλύβη του και τα πήγαινε στην Εικόνα Της.  

«Πώς να πάω με άδεια χέρια να Την παρακαλέσω;», έλεγε.

Ήθελε, ο άγιος Γέροντας, να πηγαίνουμε αφιερώματα στην Παναγία, ό,τι έχει ο καθένας. Έλεγε μάλιστα για κάποιον που πήγε στην Μονή των Ιβήρων, για να προσκυνήσει την Παναγία την Πορταΐτισσα. Συνέχεια

ΜΕΤΡΟ ΤΗΣ ΕΓΚΡΑΤΕΙΑΣ

Τοῦ ἀββᾶ Ἰωάννου τοῦ προφήτου

Oἱ Πατέρες χαρακτηρίζουν ὡς μέτρο ἐγκράτειας «τό παραμικρόν», τό νά παίρνει κανείς πάνταΜΕΤΡΟ ΤΗΣ ΕΓΚΡΑΤΕΙΑΣ «λιγότερο» ἀπ᾿ ὅσο χρειάζεται εἴτε γιά νά φάει εἴτε γιά νά πιεῖ, δηλαδή νά μήν ἔχει ποτέ τήν κοιλιά του γεμάτη ἐντελῶς. Αὐτό σημαίνει ὅτι πρέπει νά ἔχει μέτρο καί στό φαγητό καί στό ποτό. Ἰδίως δέ τό χειμώνα πού πίνουν οἱ ἄνθρωποι πολύ κρασί καί τότε ὀφείλει ὁ μοναχός νά πίνει λιγότερο ἀπό τό κανονικό. Τό ἴδιο καί στό τραπέζι ὅταν τρώει. Καί δέν ἐφαρμόζεται μόνο σ᾿ αὐτά τό μέτρο τῆςἐγκράτειας, ἀλλά καί στό πόσο θά κουβεντιάσει, πόσο θά κοιμηθεῖ καί στά ἐνδύματα καί γενικῶς σέ ὅλα ὅσα ἔχουν σχέση μέ τίς αἰσθήσεις. Σ᾿ ὅλα αὐτά μπορεῖ νά ἐφαρμόσει κανείς τό μέτρο τῆς ἐγκρατείας.

ΣΧΟΛΙΟ ὑπό π.Αντωνίου Ρωμαίου:
Εἶναι ἀξιοπρόσεκτο ὅτι τό πνεῦμα τοῦ ἀββᾶ, καθώς καί ὅλων τῶν Γερόντων τῆς ἐρήμου σχετικά μέ τό μέτρο τῆς ἐγκράτειας, δέν εἶναι ἡ ἀκραία ἄσκηση. Ἀλλά εἶναι ἡ ἔμμετρη πού ἐμπνέεται ἀπό τή νήψη καί τή διάκριση καί κρατάει τό μοναχό μακριά ἀπό τήν κενοδοξία, στήν ἀσφάλεια τῆς ταπείνωσης. Συνέχεια

ΑΓΙΟΙ ΓΙΝΕΣΘΕ

Πρωτ. Ευέλθοντος Χαραλάμπους

Περιοδικό ‘Παρά τη λίμνη’ Ιούνιος 2011

Σκοπός της ζωής μας είναι η απόκτηση του Αγίου Πνεύματος. Όταν κάποιος αποκτήσει το Άγιο Πνεύμα γίνεται Άγιος, εκπληρώνει τον προορισμό του πάνω στη γη. Ο ίδιος ο Χριστός πρόσταξε «άγιοι γίνεσθε, ότι εγώ άγιος ειμί», που θέλει να πει αγωνίζεστε στη ζωή σας να γίνετε άγιοι, όπως άγιος είμαι εγώ που σας έπλασα.

Οι άγιοι είναι η απόδειξη ότι το Ευαγγέλιο του Χριστού είναι αξιόπιστο και εφαρμόσιμο. Οι άγιοι είναι η απόδειξη πως όλοι μπορούμε να γίνουμε άγιοι, φτάνει να το επιδιώξουμε και να αγωνιστούμε γ’ αυτό. Συνέχεια

Η εγκατάλειψη από τους αγαπημένους

 

hegkataleipshπ. Ανδρέα Αγαθοκλέους

Μια από τις στιγμές που η ψυχή του ανθρώπου κατεβαίνει στον Άδη, είναι η συνειδητοποίηση πως το αγαπημένο μας πρόσωπο μάς εγκατέλειψε. Αυτή η εγκατάλειψη μπορεί να γίνει είτε με το βιολογικό του θάνατο είτε με την απόρριψή του. Όπως και να γίνει είναι θάνατος, χωρισμός.

Βέβαια, στην περίπτωση του βιολογικού θανάτου μένουν οι αγαθές αναμνήσεις, ενώ στην απόρριψη ο πόνος της καρδιάς – που δεν είναι μικρός. Μένει η πίκρα, το γιατί, που μόνο η υπομονή και η ταπείνωση θα γλυκάνουν τον πόνο και θα προχωρήσει ο άνθρωπος. Συνέχεια

Βοηθάω την Εκκλησία όσο μπορώ αλλά δε συμμετέχω στα μυστήρια. Σώζομαι;

BOH8AWTHNEKKLHSIAΉμουν στο λεωφορείο και δίπλα μου καθόταν μία κυρία. Περνώντας έξω από έναν Ιερό Ναό έκανα το σταυρό μου. Παρακινούμενη από εμένα έκανε και εκείνη κάτι σαν σταυρό –γρήγορα –γρήγορα- κάτι σαν ανακάτεμα! Της λέω..’’αυτόν τον σταυρό που κάνεις δεν τον φοβάται ο διάβολος’’ έτσι όπως τον κάνεις είναι σαν να κοροιδεύεις. Θίχτηκε τότε εκείνη και μου λέει…’’τι είναι αυτά που λέτε; το ξέρετε πως εγώ είμαι πολύ πιστή και βοηθάω την εκκλησία όσο μπορώ; ‘’ Της απάντησα πως δεν το ήξερα και συνέχισα ….’’Δηλαδή εκκλησιάζεστε, εξομολογείστε, κοινωνάτε, και συμμετέχετε στα μυστήρια της εκκλησίας;’’ Συνέχεια

Εμπιστοσύνη στη Θεία Πρόνοια

EMPISTOSYNHSTH8EIAPRONOIA

Ο άνθρωπος επιβάλλεται

να συνδέει τη ζωή του

με τον αιώνιο Θεό

προκειμένου να βαδίζει

με σταθερά και σίγουρα βήματα

και να είναι σε θέση

να αξιολογεί

σωστά τα πράγματα.

Χριστάκης Ευσταθίου, Θεολόγος.

 

«Μη μεριμνάτε τη ψυχή υμών τι φάγητε και τι πίητε» Συνέχεια

Είναι οι Άγιοί μας ”πανταχού παρών”;

 

Από τον Μέγα Βασίλειο μαθαίνουμε ότι οι άγιοι “πανταχού προφθάνουν, όχι όμως κατά φύση και ουσία”.

Σε πολλά μέρη μπορούν να βρίσκονται τα πνεύματα και οι ψυχές των Αγίων, για αυτό και ενεργούν ταυτόχρονα με διάφορους τρόπους και σε διάφορους τόπους, δια της θείας Χάριτος.

“Αι των Αγίων ψυχαί πανταχού ορώσι και ενεργούσιν” όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Μέγας Βασίλειος: “Τα των Αγγέλων αναρίθμητα πλήθη. Και μετά τούτων τα των Πατέρων άγια πνεύματα. Ουδείς γαρ τούτων εστίν ος ουχί πανταχού καθορά”. (λόγος περί παρθενίας).

Πως γίνεται αυτό; Ο Θεός και η Χάρη του Θεού, υπάρχει πανταχού ως φύση απεριόριστος. Επειδή λοιπόν οι ψυχές των αγίων είναι ενωμένες με τον πανταχού υπάρχων Θεό και της πανταχού Χάριτος του Θεού, για αυτό και αυτές αφού ακριβώς με αυτήν την Χάρη είναι ενωμένες, πανταχού προφθάνουν και ενεργούν.

Όχι κατά φύση και ουσία, γιατί περιορισμένες είναι λόγω της ουσίας τους, αλλά “κατά Χάριν και μέθεξιν θείαν”.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr 

 

Το χαλινάρι για τα πάθη μας

Ο Απόστολος Παύλος γράφει στους Κορινθίους· «Δεν ειμαι άξιος να ονομάζομαι απόστολος γιατί καταδίωξα την Εκκλησία του Θεού».

Είδες ψυχή συντετριμμένη που δεν ξεχνά και τις αμαρτίες που διέπραξε πριν από το βάπτισμα; Αυτόν ας μιμούμαστε και εμείς σήμερα. Ας έχουμε καθημερινά στη σκέψη μας τις αμαρτίες που διαπράξαμε μετά το βάπτισμά μας.

Η μνήμη των αμαρτιών μας θα γίνει δυνατό χαλινάρι για τα πάθη μας και θα μας οδηγήσει στην ταπείνωση.

πηγή

Αναρτήθηκε από ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΘΗΡΑΣ 

 

Πόσο πλανιοῦνται οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἀναζητοῦν τὴν εὐτυχία μακριὰ ἀπὸ τὸν ἑαυτό τους

 

Διδαχές Αγίου Νεκταρίουpoioiplaniountai

Πόσο πλανιοῦνται οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἀναζητοῦν τὴν εὐτυχία μακριὰ ἀπὸ τὸν ἑαυτό τους, στὶς ξένες χῶρες καὶ στὰ ταξίδια, στὸν πλοῦτο καὶ στὴ δόξα, στὶς μεγάλες περιουσίες καὶ στὶς ἀπολαύσεις, στὶς ἡδονὲς καὶ σ᾿ ὅλες τὶς χλιδὲς καὶ ματαιότητες, ποὺ κατάληξή τους ἔχουν τὴν πίκρα! Συνέχεια