Πόλεμος μέ τή λαιμαργία Ὁ βίος τοῦ Ὁσίου Νήφωνος Ἐπισκόπου Κωνσταντιανῆς τῆς κατ’ Ἀλεξάνδρειαν

polemosmethalimargiaΟ πονηρός δέν ἄργησε νά τόν πολεμήσει καί μέ ἄλλο τρόπο: μέ τή λαιμαργία.  Τοῦ προκαλεῖ λοιπόν, ἀπό τό πρωί κιόλας, ἕνα βασανιστικό αἴσθημα πείνας, σπρώχνοντάς τον νά φάει κρέατα καί ψάρια καί ἄλλα πλούσια φαγητά. Μά ὁ μακάριος Νήφων ἀντιστεκόταν στό διάβολο μέ τόν διακριτικό του λογισμό, λέγοντας:

-Ὅλ’ αὐτά, μόνο μέχρι τό φάρυγγα χαρίζουν ἡδονή. Πιό κάτω εὐχαρίστηση καμιά δέν δίνουν!  Μόνο ἀνυπόφορη δυσωδία ἀναδίνουν!  Πήγαινε λοιπό διάβολε, ἐκεῖ πού οἱ ἄνθρωποι
κάνουν τήν ἀνάγκη τους καί δές τί εἶναι κεῖνα πού μοῦ λές νά φάω!  Γεύσου τα ἐσύ, νά εὐχαριστηθεῖς….
Μ’ αὐτά τά λόγια χλεύαζε τόν πονηρό.  Κι ὅταν ἐκεῖνος τοῦ ξαναριχνόταν καί τόν πολεμοῦσε ἀγριότερα, τοῦ ἔλεγε:
Σήμερα θά φάω καί θά πιῶ μέ τό παραπάνω!  Γιά νά σοῦ δείξω, πώς οὔτε κι ἔτσι θά μπορέσεις νά μ’ ἐμποδίσεις ἀπό τήν προσευχή.
Τή μέρα ἐκείνη ἔτρωγε ἀκόμα καί κρέας κι ἔπινε μπόλικο κρασί.
Ὕστερα σηκωνόταν κι ἔλεγε στόν ἑαυτό του:
-Πρόσεχε Νήφων!  Ὁ σκύλος, μόλις χορτάσει, γαβγίζει μ’ εὐχαρίστηση.  Κι ἐσύ τώρα ἔφαγες ἀπό τά δῶρα τοῦ Θεοῦ. Ἐμπρός, λοιπόν, νά Τόν εὐχαριστήσεις, πού σέ χόρτασε ἀπό τά ἐπίγεια ἀγαθά.
Κι εὐθύς πήγαινε στήν ἐκκλησία, σήκωνε τά χέρια του στόν οὐρανό κι ἔλεγε:
-Σέ δοξάξω, Χριστέ ὁ Θεός,
πού μέ χόρτασες ἀπ’ τά ἀγαθά Σου·
μή μοῦ στερήσεςι, πολυέλεε,
καί τά ἐπουράνια!
Καί συνέχιζε τήν προσευχή γιά πολλήν ὥρα, μ’ ὅλο καί μεγαλύτερη θέρμη.
Ὕστερα γύριζε κι ἔλεγε στό διάβολο:
-Δές, ἀδιάντροπε σκύλε, πόσο ἔφαγα καί ἤπια!  Ἔ, καί τί μ’ αὐτό; Ἀπό τήν ἐκκλησία κανείς δέν μπορεῖ νά μέ διώξει. Ὁ Θεός δέν μ’ ἀποστράφηκε, οὔτε κι οἱ ἅγιοι Του. Ρεζίλι ἔγινες πονηρέ καί ἀκάθαρτε! Φύγε μακριά!  Χάσου στό σκοτάδι!  Μήν ἐλπίζεις πιά σ’ ἐμένα!

Ἕνας Ἀσκητής Ἐπίσκοπος

Ὅσιος Νήφων  Ἐπίσκοπος Κωνσταντιανῆς

(σελ.40-42)

Ἱερὰ Μονή Παρακλήτου

Ὠρωπος Ἀττικῆς 2004

πηγή:  http://anavaseis.blogspot.gr/2013/10/blog-post_1096.html

πηγή