Πόλεμος μέ τή λαιμαργία Ὁ βίος τοῦ Ὁσίου Νήφωνος Ἐπισκόπου Κωνσταντιανῆς τῆς κατ’ Ἀλεξάνδρειαν

polemosmethalimargiaΟ πονηρός δέν ἄργησε νά τόν πολεμήσει καί μέ ἄλλο τρόπο: μέ τή λαιμαργία.  Τοῦ προκαλεῖ λοιπόν, ἀπό τό πρωί κιόλας, ἕνα βασανιστικό αἴσθημα πείνας, σπρώχνοντάς τον νά φάει κρέατα καί ψάρια καί ἄλλα πλούσια φαγητά. Μά ὁ μακάριος Νήφων ἀντιστεκόταν στό διάβολο μέ τόν διακριτικό του λογισμό, λέγοντας:

-Ὅλ’ αὐτά, μόνο μέχρι τό φάρυγγα χαρίζουν ἡδονή. Πιό κάτω εὐχαρίστηση καμιά δέν δίνουν!  Μόνο ἀνυπόφορη δυσωδία ἀναδίνουν!  Πήγαινε λοιπό διάβολε, ἐκεῖ πού οἱ ἄνθρωποι
κάνουν τήν ἀνάγκη τους καί δές τί εἶναι κεῖνα πού μοῦ λές νά φάω!  Γεύσου τα ἐσύ, νά εὐχαριστηθεῖς….
Μ’ αὐτά τά λόγια χλεύαζε τόν πονηρό.  Κι ὅταν ἐκεῖνος τοῦ ξαναριχνόταν καί τόν πολεμοῦσε ἀγριότερα, τοῦ ἔλεγε:
Σήμερα θά φάω καί θά πιῶ μέ τό παραπάνω!  Γιά νά σοῦ δείξω, πώς οὔτε κι ἔτσι θά μπορέσεις νά μ’ ἐμποδίσεις ἀπό τήν προσευχή.
Τή μέρα ἐκείνη ἔτρωγε ἀκόμα καί κρέας κι ἔπινε μπόλικο κρασί. Συνέχεια

Advertisements

Το άνοιγμα της καρδιάς

toanoigmathskardiasΤο άνοιγμα της καρδιάς

π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

Στους Αναβαθμούς του πλ.δ΄ήχου, στο Δ΄Αντίφωνο, ψάλλεται το εξής: «Ἰδού δή τί καλόν ἤ τί τερπόν, ἀλλ’ἤ τό κατοικεῖν ἀδελφούς ἅμα∙ ἐν τούτῳ γάρ Κύριος ἐπηγγείλατο ζωήν αἰώνιον». Δηλαδή: αυτό είναι το ωραίο και το ευχάριστο το να ζουν μαζί οι αδελφοί. Γιατί τούτο είναι η αιώνια ζωή, όπως το βεβαίωσε ο Κύριος.

Ζητά ο άνθρωπος τη χαρά και την πληρότητα. Ψάχνει τρόπους να τα αποκτήσει, αφού δεν μπορεί να ζήσει χωρίς αυτά. Κι όμως είναι η απόκτησή τους απλή και εύκολη. Πώς είναι δυνατό να μας καλεί ο Θεός να ζήσουμε κάτι που δεν μπορούμε; Συνέχεια

Ο βαθύς συμβολισμός των λαμπάδων του γάμου

Το άναμμα κεριών ή λαμπάδων μέσα στο πλαίσιο της προσευχής στην Ορθόδοξη παράδοση, συμβολίζει το φως του Χριστού, που φωτίζει και αγιάζει κάθε «άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον» (Ιωάν.α’,9).

Συμβολίζει επίσης και τις φλόγες της Πεντηκοστής που ήταν στην ουσία η παρουσία του Αγίου Πνεύματος. Έτσι και οι μελλόνυμφοι προσκαρτερούν την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος και την δική τους Πεντηκοστή.

 

Κατά μία άλλη ερμηνεία, οι αναμμένες λαμπάδες συμβολίζουν τις πέντε φρόνιμες παρθένες της γνωστής παραβολής. Παλαιότερα ή και σήμερα κάποιες φορές, ο ιερέας δίνει τις λαμπάδες στα χέρια των νεονύμφων την ώρα του μυστηρίου, σαν να τους λέει: Όπως οι πέντε παρθένες, έτσι κι εσείς να περιμένετε να συναντήσετε τον Χριστό. Οι λαμπάδες έρχονται σβησμένες στην Εκκλησία, και φεύγουν αναμμένες. Κινούνται πάντοτε μπροστά από το ζευγάρι, συμβολίζοντας το φως του Χριστού που παίρνουν οι νεόνυμφοι από το Μυστήριο και θα φωτίζει το δρόμο τους, στην καινούργια τους ζωή.

πηγή:evaggelismostheotokou.gr

Πηγή: Ι.Ν. Αγίων Χαραλάμπους & Αντωνίου Κρύα Ιτεών Πατρών: Ο βαθύς συμβολισμός των λαμπάδων του γάμου http://agiosharalabos.blogspot.com/2014/11/blog-post_79.html#ixzz3IzIByT8J

 Πού είναι η δικαιοσύνη του Θεού…

poueinaihdikaiosynhtoy8eouΑλλ’ όμως εκτός από αυτό πολλοί προβάλλουν και κάποια άλλη αντίρρησι∙ «Πού είναι», λένε «η δικαιοσύνη του Θεού, όταν κάποιος αμαρτάνη στην γη και τιμωρήται και εδώ και εκεί στον ουρανό»;

Θέλετε λοιπόν να σας υπενθυμίσω τα λόγια σας, ώστε στο εξής πλέον να μη μας ενοχλήτε, αλλά και μόνοι σας να λύσετε τις απορίες σας;

Εγώ άκουσα πολλούς από τους δικούς μας ανθρώπους, που όταν κάποτε πληροφορήθηκαν, ότι κάποιος φονέας καταδικάσθηκε σε θάνατο από το δικαστήριο, να αγανακτούν και να λένε τα εξής∙ «Τριάντα φόνους διέπραξε ο μιαρός αυτός και βδελυρός άνθρωπος, πιθανόν όμως και πολύ περισσότερους και τιμωρείται μόνο με έναν θάνατο∙ πού είναι λοιπόν η δικαιοσύνη;» Ώστε εσείς οι ίδιοι ομολογείτε, ότι δεν είναι αρκετός ένας θάνατος, για να τιμωρηθή κάποιος. Πώς λοιπόν τώρα υποστηρίζετε τα αντίθετα;

Επειδή δεν δικάζετε τους άλλους, αλλά τους εαυτούς σας. Τόσο μεγάλο εμπόδιο γίνεται η φιλαυτία, ώστε να μη διακρίνουμε το δίκαιο. Συνέχεια

«Ποτέ δέν πρέπει νά ἀπελπιστεῖ κανείς, ἀκόμη καί ἄν ἁμάρτησε πολύ, ἀλλά μέ τή μετάνοια νά ἐλπίσει γιά τή σωτηρία του»

«ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ»potedenprepeinaapelpistei

Ἕνας ἀδελφός ρώτησε κάποιον Γέροντα:

«Πάτερ, τί ἐννοεῖ ὁ Προφήτης ὅταν λέει:

Δέν ὑπάρχει γι᾿ αὐτόν σωτηρία ἀπό τόν Θεό του”1

Καί ὁ Γέροντας εἶπε:

«Ἐννοεῖ τούς λογισμούς τῆς ἀπελπισίας πού σπέρνονται ἀπό τούς δαίμονες σέ αὐτόν πού ἁμάρτησε καί τοῦ λένε· “Δέν ὑπάρχει πιά γιά σένα σωτηρία ἀπό τόν Θεό”, καί προσπαθοῦν νά τόν γκρεμίσουν στήν ἀπελπισία. Αὐτούς πρέπει κανείς νά τούς ἀντιμάχεται λέγοντας· “Καταφύγιό μου εἶναι ὁ Κύριος, καί αὐτός θά ἐλευθερώσει ἀπό τήν παγίδα τά πόδια μου”2».  Συνέχεια

Μια δασκάλα δεν συμπαθούσε καθόλου ένα μαθητή της. Ώσπου έμαθε το τραγικό μυστικό του…

daskalaΠριν από πολλά χρόνια σε ένα Δημοτικό σχολείο της Αμερικανικής επαρχίας υπήρχε μια δασκάλα. Το όνομα της ήταν κυρία Τόμπσον.

Την πρώτη μέρα της καινούργιας σχολικής χρονιάς, στάθηκε μπροστά από τα παιδιά της πέμπτης τάξης, τους συστήθηκε και στη συνέχεια τους είπε ένα μεγάλο ψέμα. Όπως και οι περισσότεροι άλλωστε δάσκαλοι, κοίταξε τους μαθητές της και τους είπε ότι τους θα τους αγαπάει και θα τους προσέχει όλους το ίδιο.
Αλλά αυτό ήταν αδύνατον, γιατί εκεί στην μπροστινή σειρά, κάθονταν ένα μικρό αγόρι, ο Τέντυ Στάλλαρντ………
Η κυρία Τόμπσον είχε παρατηρήσει τον Τέντυ από την προηγούμενη χρονιά και δεν τον συμπαθούσε ιδιαίτερα. Δεν έπαιζε με τα άλλα παιδιά, δεν συμμετείχε στην τάξη, τα ρούχα του ήταν συνέχεια βρώμικα και σίγουρα δεν έκανε όσο συχνά έπρεπε μπάνιο. Συνέχεια

Μεγάλο κακό το να κρίνουμε μόνο από αυτά που βλεπουμε.

 Ο ιερέας μόλις είχε τελειώσει το συμβούλιο με την εκκλησιαστική επιτροπή. Είχε βραδιάσει πια. Η βροχή έκανε τους δρόμους να γυαλίζουν στο φως του φεγγαριού.

Μπήκε στο αμάξι του και πήρε τον δρόμο για το σπιτικό του. Ήταν πολύ κουρασμένος. Σωματικά αλλά και ψυχικά. Όλη την ημέρα άκουγε τα προβλήματα του κόσμου προσπαθώντας να καθοδηγήσει, προσπαθώντας να μην αποκάμει ο ίδιος με αυτά που άκουγε δίνοντας συγχρόνως συγχώρεση και ελπίδα.

Καθώς είχε διασχίσει σχεδόν όλη την διαδρομή για το σπίτι του ξαφνικά πάτησε φρένο μπροστά σε ένα μαγαζί που πουλούσε σάντουιτς. Συνέχεια