Ποιοι άνθρωποι είναι αγαπητοί και περιζήτητοι;

ΠΕΡΙΖΗΤΗΤΟΙΌποιος στηρίζεται στην γνώση του και ανατρέπει την γνώμη του άλλου με επιπολαιότητα, όποιος επίσης είναι πρόθυμος να απαντήσει, να δικαιολογηθεί και να δικαιολογήσει, ή έχει θέλημα που είναι βγαλμένο μέσα από τη ζωή του, αυτός απολαμβάνει ως καρπό την έχθρα. Δεν μπορεί να συμφωνήσει με κανένα.
Έχετε παρατηρήσει ποιοι άνθρωποι είναι αγαπητοί και περιζήτητοι; Όσοι διακονούν, όσοι είναι πέρα για πέρα ήρεμοι και πρόθυμοι να αποδεχθούν την γνώμη του άλλου, την επιθυμία του, την σκέψη, την ενέργεια του, το αμάρτημα του, το πάθος του, την ευγένεια του, την αγένεια του, που η ευαισθησία τους είναι στραμμένη προς τον Θεόν και προς τους ανθρώπους. Συνέχεια

ΝΕΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

«Καὶ δώσω ὑμῖν καρδίαν καινὴν καὶ
πνεῦμα καινὸν δώσω ἐν ὑμῖν»
( Ιεζ. 36,26 ) 
neosanthropos

Κάθε τι το νέο, το καινούριο, μας αρέσει, γιατί προξενεί εντύπωση και ελκύει το θαυμασμό μας. Και πολλές φροντίδες καταβάλλουν οι άνθρωποι για να εμφανίσουν κάτι καινούριο ή να παρουσιασθούν αξιοπρεπείς, καθαροί, καλοντυμένοι. Τίποτε όμως δεν μπορεί να συγκριθεί με την ανανέωση του ψυχικού μας ανακαινισμού, έπειτα από το σωτήριο λουτρό της ψυχής. Για την ανανέωση του σώματός μας πολύς λόγος γίνεται. Και λουτρά διαφημίζονται, και ακριβά σαπούνια και εξοχές και δίαιτες συνιστώνται και καθαρός αέρας επιβάλλεται και στο βουνό ή τη θάλασσα σπεύδουν πολλοί , για να επιτύχουν την ανανέωση του σώματός τους ή να επιβραδύνουν την κάμψη ή τη γήρανσή του. Αλλά, τι αξία έχουν όλα αυτά μπροστά στην ανανέωση , ή μάλλον τη μεταμόρφωση της ψυχής μπροστά στο μέγα θαύμα της Εξομολογήσεως;
Νέος άνθρωπος, «καινός», καινούριος βγαίνει ο πιστός από το εξομολογητήριο. Το οχυρό της αμαρτίας γκρεμίστηκε πλέον από τα θεμέλια. Οι κηλίδες του κακού εξαφανίστηκαν. Οι ρυτίδες της ψυχής έφυγαν. Οι σχισμές του χαρακτήρα έκλεισαν. Και οι αιχμές της καρδιάς λειάνθηκαν. Τώρα πια η κατάμαυρη ψυχή παρουσιάζεται λευκότερη κι από το χιόνι. Μήπως δε το είπε ο Προφήτης; «δεῦτε καί διαλεχθῶμεν, λέγει Κύριος· καί ἐάν ὦσιν αἱ ἁμαρτίαι ὑμῶν ὡς φοινικοῦν, ὡς χιόνα λευκανῶ…». ( Ησ. 1,18 ) . Συνέχεια