Γέροντας Παϊσιος: Ο αχάριστος είναι πάντα λυπημένος

-Γέροντα, γιατί πολλοί άνθρωποι , ενώ τα έχουν όλα ,νιώθουν άγχος και στενοχώρια;

-Όταν βλέπετε έναν άνθρωπο να έχη μεγάλο άγχος, στενοχώρια και λύπη, ενώ τίποτε δεν του λείπει, να ξέρετε ότι του λείπει ο Θεός.

Όποιος τα έχει όλα, και υλικά αγαθά και υγεaxaristosία, και, αντί να ευγνωμονή τον Θεό , έχει παράλογες απαιτήσεις και γκρινιάζει, είναι για την κόλαση με τα παπούτσια. Ο άνθρωπος, όταν έχη ευγνωμοσύνη, με όλα είναι ευχαριστημένος. Σκέφτεται τί του δίνει ο Θεός κάθε μέρα και χαίρεται τα πάντα. Όταν όμως είναι αχάριστος, με τίποτε δεν είναι ευχαριστημένος γκρινιάζει και βασανίζεται με όλα. Αν, ας πούμε, δεν εκτιμάη την λιακάδα και γκρινιάζει, έρχεται ο Βαρδάρης και τον παγώνει …; Δεν θέλει την λιακάδα θέλει το τουρτούρισμα που προκαλεί ο Βαρδάρης.

-Γέροντα, τί θέλετε να πείτε μ’ αυτό;

-Θέλω να πω ότι, αν δεν αναγνωρίζουμε τις ευλογίες που μας δίνει ο Θεός και γκρινιάζουμε, έρχονται οι δοκιμασίες και μαζευόμαστε κουβάρι. Όχι, αλήθεια σας λέω, όποιος έχει αυτό το τυπικό , την συνήθεια της γκρίνιας, να ξέρη ότι θα του έρθη σκαμπιλάκι από τον Θεό, για να ξοφλήση τουλάχιστον λίγο σ’ αυτήν την ζωή. Και αν δεν του έρθη σκαμπιλάκι , αυτό θα είναι χειρότερο, γιατί τότε θα τα πληρώση όλα μια και καλή στην άλλη ζωή. Συνέχεια

Αγία Συγκλητική: Δεύτερη γέννα…

osiasygklhtikh

Ερώτησαν κάποτε την Αγία Συγκλητική· τι διαφέρει ο άλλος κόσμος από τούτον εδώ οπού ζούμε τώρα; Και η μακαρία Συγκλητική αποκρίθηκε:
Το παιδί ενόσω βρίσκεται μέσα στην κοιλιά της μάνας του, ζει πολύ στενοχωρημένο, όντας ανακατωμένο μέσα στη λάσπη της μήτρας, ωσάν τυφλό.

Όταν όμως έλθει η ώρα του και γεννηθεί, λευτερώνεται από την στενοχώριαν εκείνη, όπου ήτανε κλειδωμένο και χωρίς να το καταλάβει έρχεται σε ένα καινούριο κόσμο γεμάτον φως, ευρυχωρία και απόλαυση.

Ένα τέτοιο πράμα γίνεται και με την ψυχή του ανθρώπου. Στενοχωριέται μέσα στην κοιλιά τουτουνού του ψεύτικου κόσμου, έως ότου έβγει απ’ αυτόν και πάει στην άλλη ζωή την αιώνιο, όπου, αντί ήλιος βλέπει ν’ αστράφτει η όψη του Χριστού, αντί αέρα αναπνέει το Άγιο Πνεύμα και αντί θροφή γεύεται την Δόξα του Θεού.

Η πρώτη γέννα μας έχει και πείνα. Η δεύτερη γέννα είναι Ανάστασις και Χόρτασις. «Χορτασθήσομαι εν τω οφθήναι μοι την δόξαν Σου».

Ρόδος, Αρχιμ. Χρυσόστομος Μουστάκας
Περιοδικό Κιβωτός
Απρίλιος 1953 ΑΦ 16

Στα χέρια του Θεού

Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανασίουstaxeriato8eou
Εαυτούς καί αλλήλους καί πάσαν τήν ζωήν ημών Χριστώ τώ Θεώ παραθώμεθα. Τους εαυτούς μας και τους άλλους ανθρώπους, τα παιδιά μας, τους φίλους μας, τους συγγενείς μας, τους οικείους μας, τους συναδέλφους μας, τους συμπολίτες μας, τον κόσμο όλο να τον αφήσουμε στα χέρια του Θεού! Και όσο κι αν φαίνεται απλή αυτή η προτροπή του διακόνου της Εκκλησίας, στις μέρες μας ιδιαίτερα έχει τεράστια σημασία και μεγάλη δύναμη. Γιατί νομίζω ότι στις πολύπλοκες μέρες που ζούμε που φορτωνόμαστε όλοι πάρα πολλά πράγματα, έχουμε καταντήσει να είμαστε πάρα πολύ κουρασμένοι. Και συναντάει κανείς ανθρώπους πονεμένους και κουρασμένους, ακόμα και στη νεανική ηλικία. Συναντά κανείς νέους οι οποίοι έχουν γηράσει από τον κόπο και τον μόχθο της καθημερινότητας, οι οποίοι έχουν τραυματιστεί κι έχουν πληγωθεί απ’ όλ’ αυτά που συμβαίνουν γύρω τους.

Υπάρχουν νέοι άνθρωποι οι οποίοι έχουν τόση ευαισθησία που είναι αρκετό γι’ αυτούς ν’ ακούσουν ένα δελτίο ειδήσεων για να βυθιστεί η ψυχή τους μέσα σε μια μεγάλη απορία και για το τι γίνεται μέσα στον κόσμο και για το πού πηγαίνει ο κόσμος και για το τι θα γίνει ακόμα συν τω χρόνω. Και μπαίνει η ψυχή του ανθρώπου μέσα σ’ αυτή την αγωνία… Και αυτή η αγωνία και αυτός ο κόπος και αυτή η δυσκολία είναι ένα σημείο των εσχάτων ημερών, ένα σημείο που ο Κύριος μάς το έδωσε ως γνώρισμα των εσχάτων χρόνων• που οι έσχατοι χρόνοι, βέβαια, είναι διαρκώς παρόντες μέσα στην Εκκλησία. Ζούμε όλοι μας αυτή τη δυσκολία, αυτό το βάρος που βλέπουμε καθημερινά μπροστά μας. Συνέχεια

ΡΩΣΟΣ ΑΓΙΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ! Όταν ακούσετε πως ο Χριστός ήρθε στη γη να ξέρετε πως αυτός είναι ο αντίχριστος!

rwsosAgiosIgnatiosΟ Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνοφ (1807-1867) είναι από τη Ρωσία, και είναι ένας από τους μεγάλους νηπτικούς πατέρες της εκκλησίας μας και της Ορθοδοξίας μας, του 19ου αιώνα.


Άφησε πολλά ψυχωφελή συγγράμματα. Καμία σχέση με τα… χρηματιστήρια των σημερινών! Από τα οποία έπεμπε την γνώση της Αγίας Γραφής, με φώτιση από την ασκητική ζωή, και αναδείχθηκε ως Άγιος, μετά από 100 χρόνια, για το έργο και τα κηρύγματά του. Γνωστός επίσης και για τα όσα προφητικά είπε! Τα οποία ξαναδιαβάζονται και σήμερα, ως αναγκαία ερμηνεία των γεγονότων των τελευταίων ημερών, αλλά και επειδή αναγνωρίστηκαν ως αποδοτικά διαγράμματα για την έσχατη εποχή της «ζούγκλας» που βιώνουμε… Συνέχεια

ΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΤΗΣ ΚΑΛΟΣΥΝΗΣ

nomismakalwsynhsΚάποτε γνωστς συγγραφέας Ντοστογιέφσκι βγκε γιτν πογευματινό του περίπατο. νῶ κόντευε ν νυχτώσει νας ζητιάνος πλωσε τ χέρι του κα τοῦ ζήτησε βοήθεια. Ντοστογιέφσκι ψάχνει τς τσέπες του ν βρε κανένα κέρμα, λλ δν βρίσκει τιποτα. Ψάχνει τ ρολόι του νὰ τὸ προσφέρει, λλ κα κενο τ εχε ξεχασμένο στὸ σπίτι του.

 μεγάλος συγγραφέας κοκκίνισε λίγο στὸ πρόσωπο καὶ πάνω στν μηχανία το σκυψε, φίλησε τὸ χέρι τοῦ τυφλο κα ψιθύρισε: «Συγχώρα μέ, καλέ μου νθρωπε, γιατί ατ τ στιγμ δν χω τίποτα ν σοὺ προσφέρω»!

Κα ὁ γέρο ζητιάνος παντ: «Εχαριστ πολύ. Τ πρα! Ατ πού μου δωσες δν μποροσα ν τ βρ λλο. Τὸ νόμισμα τς καλοσύνης σπάνια τὸ βρίσκω…».