ΑΛΛΗ ΜΙΑ ‘ΔΙΑΦΩΤΙΣΤΙΚΗ ΘΕΙΑ’ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ

maria-iosifΔεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι από το κείμενο με τις λίγες σκέψεις που έγραψα πριν λίγες ημέρες για τις ‘θείες’ ταινίες που έχουν θέμα την ζωή τού Χριστού ή της Παναγίας μας ή άλλων αγίων, και βλέπω την νέα σειρά που θα προβάλλει μεγάλο ελληνικό τηλεοπτικό κανάλι με τίτλο «Μαρία και Ιωσήφ». Παρακάτω αντιγράφω το κείμενο που έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα τού καναλιού, περιγράφοντας αυτά που θα δουν τα μάτια μας στην εν λόγω σειρά. Γράφουν λοιπόν, οι του καναλιού:

«Ποιοι ήταν στην πραγματικότητα ο Ιωσήφ και η Μαρία; Η ιστορία της γέννησης του Χριστού είναι πασίγνωστη, αλλά όχι και η ιστορία των γονιών του. Σε αυτή τη γλαφυρή αναπαράσταση της ζωής τους διαπιστώνουμε ότι ήταν πλάσματα ανθρώπινα γεμάτα συναισθήματα. Ο Ιωσήφ είναι ένας αψύς άντρας, που ενώ αρχικά προβληματίζεται από το ενδιαφέρον της Μαρίας, στη συνέχεια τον κερδίζει η γοητευτική σεμνότητά της. Από την άλλη, η Μαρία είναι ένα σπάνιο κράμα γλυκύτητας και αποφασιστικότητας, αυτοπεποίθησης αλλά και αυτοκριτικής. Και οι δύο μαζί θα βρεθούν αντιμέτωποι με ένα μυστήριο, όταν η Μαρία μαθαίνει ότι κυοφορεί ένα πλάσμα πολύ σημαντικό, ενώ η αγάπη του Ιωσήφ δοκιμάζεται από αυτή την παράξενη εγκυμοσύνη. Ποια είναι τα όρια της αγάπης τους; Πόσο μυστήριο μπορεί να αντέξει ένας κοινός θνητός; Πώς αισθάνεται κάποιος, όταν διαπιστώνει ότι ξαφνικά τού έχει ανατεθεί μια θεϊκή αποστολή;»

Κατ’ αρχήν δεν είναι «οι γονείς του» αλλά η Μητέρα Του και ο μνηστήρας Αυτής. Δεύτερον ουδέποτε η Παναγία μας ήθελε να προσελκύσει τον Ιωσήφ, ο οποίος ήταν κατά πολλά χρόνια μεγαλύτερός της, έχοντας και παιδιά από τον προηγούμενο γάμο του (καθότι ήταν χήρος). Τρίτον τα όρια της αγάπης τους; Ποιάς αγάπης τους; Αυτής της ερωτικής αγάπης που προβάλλει η ταινία ή του προστάτη και σχεδόν γονιού (όπως πραγματικά ήταν); Συνέχεια

Γιατί ο Χριστός δεν άλλαξε τον Ιούδα;

Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου

«Τότε, αφού πήγε στους αρχιερείς ένας από τους δώδεκα, ο Ιούδας ο Ισκαριώτης, είπε, τι θέλετε να μου δώσετε για να σας τον παραδώσω;»[…]

Και ακριβώς όταν η πόρνη μετανοούσε, όταν καταφιλούσε τα πόδια του Κυρίου, τότε πρόδινε το Δάσκαλο ο μαθητής. Γι’ αυτό είπε «τότε», για να μην κατηγορήσεις για αδυναμία το Δάσκαλο, όταν βλέπεις τον μαθητή του να τον προδίνει. Γιατί τόσο μεγάλη ήταν η δύναμη του Δασκάλου, ώστε να πείθει να Τον ακολουθούν ακόμη και οι πόρνες.

Θα αναρωτιόταν όμως κανείς, Εκείνος που είχε τη δύναμη να μεταστρέφει τις πόρνες και να τις κάνει να Τον ακολουθούν, δεν κατάφερε να κερδίσει την αγάπη του μαθητή του; Είχε τη δύναμη να κερδίσει το μαθητή, αλλά δεν επιθυμούσε να τον μεταβάλει αναγκαστικά στο καλό, ούτε με τη βία να τον προσελκύσει κοντά Του. «Τότε, αφού πήγε». Και το «αφού πήγε» αυτό δεν στερείται κάποιας σημασίας. Γιατί δεν κάλεσαν οι αρχιερείς τον Ιούδα, ούτε αναγκάστηκε, ούτε υποχρεώθηκε, αλλά ο ίδιος μόνος του κι ελεύθερα γέννησε την πονηρή αυτή σκέψη κι έβγαλε αυτή την απόφαση, χωρίς να έχει κανέναν σύμβουλο σ’ αυτό το πονηρό του έργο. «Τότε, αφού πήγε… ένας από τους δώδεκα». Τι σημαίνει το «ένας από τους δώδεκα»; Συνέχεια