Κανάλι Πειραϊκού Φάρου στο youtube

faros

 

Μπορείτε να δείτε τις πραγματοποιηθείσες ομιλίες στον Πειραϊκό Φάρο στο κανάλι μας στο youtube:

Κανάλι Πειραϊκού Φάρου  (κλικ στο κείμενο για μετάβαση στον ιστότοπο)

η προσπάθεια ανήκει στον κύριο Μιχάλη Μιχαλακόπουλο

Φωτογραφίες από την εορτή του Αγίου Λουκά του ιατρού στη Συμφερούπολη της Κριμαίας

Με μεγαλοπρέπεια εορτάστηκε η μνήμη του Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας, στην πόλη του, την Συμφερούπολη.

Στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδος της ομώνυμης Μονής της Συμφερούπολης, τελέστηκε την παραμονή οι ακολουθίες του Εσπερινού, του Όρθρου και των Χαιρετισμών.

Την κυριώνυμο ημέρα τελέσθηκε η πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος του Σεβ. Μητροπολίτου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας κ. Λαζάρου, συμπαραστατούμενος από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Αργολίδος κ. Νεκτάριο, τον Αρχιεπίσκοπο Ελισταίας και Καλμικίας κ. Ιουστιανό, τον Αρχιεπίσκοπο Ζανκόι και Ραζντολνόιε κ. Αλύπιο και τον Επίσκοπο Γιάλτας κ. Νέστορα.

Τέλος ακολούθησε λιτανεία του ιερού σκηνώματος του Αγίου Λουκά παρουσία εκατοντάδων πιστών και κληρικών από τη Ρωσία και την Ελλάδα.

Φωτογραφίες: Δημήτριος Δημητρίου.

Συνέχεια

Προσευχή για την Ελλάδα μας

Δέσποτα Κύριε ο Θεός ημών, Εσύ είσαι ο πλούσιος σε έλεος και ευσπλαχνία και συγκαταβαίνεις να εισακούεις τις προσευχές μας, προσευχές και κραυγές ικεσίας αμαρτωλών δούλων σου. Συ με τη σοφή φιλάνθρωπη πρόνοιά σου διευθύνεις και κυβερνάς τη ζωή όλων μας, τη ζωή όλων των ανθρώπων. Και όταν μας παιδαγωγείς με τα διάφορα δυσάρεστα για μας γεγονότα και θλίψεις, επιδιώκεις να μας επαναφέρεις στο αρχαίο κάλλος και την πρώτη ευγένεια που χάσαμε με τη συμβουλή του εχθρού της σωτηρίας μας διαβόλου. «Θέλεις πάντας ανθρώπους σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν» (Α΄ Τιμ. β΄ 4).

Γι’ αυτό, Θεέ Πανοικτίρμων, παρ’ όλο που αμαρτήσαμε και αδιαφορήσαμε για τις άγιες εντολές σου και πολιτευθήκαμε αναξίως της κλήσεώς μας και του Ευαγγελίου του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος μας Ιησού Χριστού, τολμούμε να προσπέσουμε στο θρόνο της χάριτός σου και να Σε παρακαλέσουμε και να Σε ικετεύσουμε, Εσένα τον πανοικτίρμονα και υπεράγαθο Θεό μας.
Διώξε μακριά από τη χώρα μας «πάντας τους εχθραίνοντας ημάς ματαίως». Διάλυσε τα καταχθόνια σχέδιά τους. Σύντριψε τα δόντια όλων αυτών που ως άγρια θηρία έρχονται να μας κατασπαράξουν και να μας καταφάγουν. Απελευθέρωσε το λαό σου από κάθε φόβο επερχομένων κακών και διαφύλαξε και προστάτευσε όλους μας με το παντοκρατορικό σου χέρι από τις ποικίλες συμφορές. Σε Σένα ελπίζουμε και Σε Σένα μόνο στηριζόμαστε, γιατί Συ είσαι παντοδύναμος Θεός και με την ακατανίκητη δύναμή σου μπορείς να μας προστατεύσεις και να μας ασφαλίσεις από όλα τα δεινά και τις επερχόμενες συμφορές.
Θεέ πολυεύσπλαχνε, πανάγαθε και πολυέλεε, στο άπειρο έλεος και τη φιλάνθρωπη ευσπλαχνία σου καταφεύγουμε και Σε παρακαλούμε και Σε ικετεύουμε να ακούσεις την κραυγή μας, να δεχθείς την θερμή παράκληση και ικεσία μας και να προστατεύσεις την χώρα μας και τον καθένα μας.
Συ είσαι η πηγή του ελέους, και της ευσπλαχνίας ανεξιχνίαστος άβυσσος, και σε Σένα την δόξα αναπέμπουμε, τον Άναρχο Πατέρα και τον Μονογενή Σου Υιό και το Ζωοποιό Σου Πανάγιο Πνεύμα και τώρα και σε όλους τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Προσευχή για την Ελλάδα μας

Δέσποτα Κύριε ο Θεός ημών, Εσύ είσαι ο πλούσιος σε έλεος και ευσπλαχνία και συγκαταβαίνεις να εισακούεις τις προσευχές μας, προσευχές και κραυγές ικεσίας αμαρτωλών δούλων σου. Συ με τη σοφή φιλάνθρωπη πρόνοιά σου διευθύνεις και κυβερνάς τη ζωή όλων μας, τη ζωή όλων των ανθρώπων. Και όταν μας παιδαγωγείς με τα διάφορα δυσάρεστα για μας γεγονότα και θλίψεις, επιδιώκεις να μας επαναφέρεις στο αρχαίο κάλλος και την πρώτη ευγένεια που χάσαμε με τη συμβουλή του εχθρού της σωτηρίας μας διαβόλου. «Θέλεις πάντας ανθρώπους σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν» (Α΄ Τιμ. β΄ 4).

Γι’ αυτό, Θεέ Πανοικτίρμων, παρ’ όλο που αμαρτήσαμε και αδιαφορήσαμε για τις άγιες εντολές σου και πολιτευθήκαμε αναξίως της κλήσεώς μας και του Ευαγγελίου του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος μας Ιησού Χριστού, τολμούμε να προσπέσουμε στο θρόνο της χάριτός σου και να Σε παρακαλέσουμε και να Σε ικετεύσουμε, Εσένα τον πανοικτίρμονα και υπεράγαθο Θεό μας.
Διώξε μακριά από τη χώρα μας «πάντας τους εχθραίνοντας ημάς ματαίως». Διάλυσε τα καταχθόνια σχέδιά τους. Σύντριψε τα δόντια όλων αυτών που ως άγρια θηρία έρχονται να μας κατασπαράξουν και να μας καταφάγουν. Απελευθέρωσε το λαό σου από κάθε φόβο επερχομένων κακών και διαφύλαξε και προστάτευσε όλους μας με το παντοκρατορικό σου χέρι από τις ποικίλες συμφορές. Σε Σένα ελπίζουμε και Σε Σένα μόνο στηριζόμαστε, γιατί Συ είσαι παντοδύναμος Θεός και με την ακατανίκητη δύναμή σου μπορείς να μας προστατεύσεις και να μας ασφαλίσεις από όλα τα δεινά και τις επερχόμενες συμφορές.
Θεέ πολυεύσπλαχνε, πανάγαθε και πολυέλεε, στο άπειρο έλεος και τη φιλάνθρωπη ευσπλαχνία σου καταφεύγουμε και Σε παρακαλούμε και Σε ικετεύουμε να ακούσεις την κραυγή μας, να δεχθείς την θερμή παράκληση και ικεσία μας και να προστατεύσεις την χώρα μας και τον καθένα μας.
Συ είσαι η πηγή του ελέους, και της ευσπλαχνίας ανεξιχνίαστος άβυσσος, και σε Σένα την δόξα αναπέμπουμε, τον Άναρχο Πατέρα και τον Μονογενή Σου Υιό και το Ζωοποιό Σου Πανάγιο Πνεύμα και τώρα και σε όλους τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Αιτία της απώλειάς είναι το βόλεμά μας, η καλοπέρασή μας και η αμετανοησία μας

Πόσο πονάμε για την Σωτηρία μας;
Πόσο κοπιάζουμε για τον Χριστό μας;
Πόσο ποθούμε το Φως, την Αλήθειας, τον Θεόν;
Δεν υπάρχει αδελφοί μου καλογερική πνευματικότητα ή λαϊκή πνευματικότητα. Υπάρχει η Πατερική πνευματικότητα.
Δεν υπάρχει άλλος Χριστός για τους μοναχούς και άλλους για τους λαϊκούς, άλλος για τους νέους και άλλος για τους γέρους. Ένας είναι ο Χριστός για όλους, ένα είναι το Ευαγγέλιο, η ίδια μετάνοια χρειάζεται σε όλους μας, ο ίδιος ζήλος για άσκηση και κάθαρση από τα πάθη μας.
Μην αμνηστεύουμε την νωθρότητα της ζωής μας επειδή μένουμε μέσα στον κόσμο.

Σίγουρα ο δρόμος του καθενός διαφέρει, όμως ο τρόπος ζωής μας έχει κοινά χαρακτηριστικά, διότι έχουμε κοινό στόχο που είναι ο Χριστός.
Από την στιγμή που επαναπαυόμαστε στην μαλθακότητα, στην αδιαφορία, στην επιφανειακή χριστιανική ζωή με την δικαιολογία ότι ζούμε μέσα στον κόσμο, αρχίζουμε και φλερτάρουμε με την αιώνια απώλεια.

Η Σωτηρία μας δεν θα έλθει επειδή ακούμε όμορφες ομιλίες ή γνωρίζουμε κάποιους κληρικούς ή μοναχούς. Η Σωτηρία μας έρχεται όταν εμείς οι ίδιοι ζούμε καθαρά και ταπεινά, υπακούοντας σε όλα όσα μας λέγει η Εκκλησία του Χριστού δια του στόματος των Αποστόλων, των Θεοφόρων Πατέρων Της, των Αγίων Της.
Εάν, έστω και σε ένα παρακούμε κατ’ εξακολούθηση, όταν έστω και ένα απορρίπτουμε από το Νόμο του Θεού τότε γινόμαστε ένοχοι όλου του Νόμου.
«Όστις πταίση εν ενί, γέγονε πάντων ένοχος» (Ιακ. Β΄, 10) Το ίδιο αναφέρεται και στον Ευαγγελιστή Ματθαίο: «Όποιος, λοιπόν, καταργήσει και μία από τις πιο μικρές εντολές του Νόμου και διδάξει έτσι τους άλλους (με λόγια, έργα ή με τη συμπεριφορά του) θα θεωρηθεί ελάχιστος στη βασιλεία του Θεού». Και ο ιερός Χρυσόστομος αναλύει: «Όταν ακούεις τη φράση ελάχιστος, μη εννοείς τίποτε άλλο, παρά την αιώνια τιμωρία και κόλαση» (ΕΠΕ τομ. 9, σελ. 539).
Η προβολή του ισχυρισμού ότι τηρεί κάποιος όλες τις άλλες διατάξεις του Θείου Νόμου, δεν τον δικαιολογεί ούτε τον σώζει από την απώλεια.

Εάν λοιπόν η προσωποληψία, παρ’ ότι είναι «μία λεπτή και αφανής παράβαση του νόμου», χαρακτηρίζεται από τον Αδελφόθεο Ιάκωβο ως προσβολή όλου του Θείου Νόμου και του ιδίου του Θεού, τι μπορεί και πρέπει να πει κανείς για τις σύγχρονες αφανείς και εμφανείς λεπτές ή χονδροειδείς παραβάσεις που επιτελούνται από τους σύγχρονους χριστιανούς; Από τις απλές, όπως τους προκλητικούς καλλωπισμούς και ένδυση του σώματος, η αθυροστομία, η απουσία εκκλησιασμού και γενικότερα Μυστηριακής ζωής, μέχρι τις προγαμιαίες σχέσεις δηλαδή την πορνεία, την αποφυγή της τεκνογονίας ή τις εκτρώσεις, την μοιχεία, τον φθόνο, την απάτη, το ψέμα, την μνησικακία, την δολοπλοκία;
Παραβάσεις ηθελημένες, τελούμενες κατόπιν ωρίμου σκέψεως και αποφάσεως, πώς είναι δυνατόν να γίνονται «ελαφρά τη καρδιά» και να αμνηστεύονται στο βωμό του συμφέροντος και του βολέματός μας;

Ο Χριστός αδελφοί μου μας αγαπά, αλλά δεν μπορεί να μας σώσει αιωνίως, δεν μπορεί να μας συγχωρέσει αιωνίως εάν εμείς εμμένουμε στο εγώ μας, στην γνώμη μας, στο βόλεμά μας, στην αμαρτία μας. Το έχουμε ξαναγράψει: η αγάπη του Θεού είναι άνευ όρων προς όλους μας, η Σωτηρία μας όμως δεν είναι άνευ όρων. Δεν θα σωθούμε απροϋπόθετα, δεν θα σωθούμε επειδή απλά λέμε ότι πιστεύουμε στον Χριστό. Θα σωθούμε όταν κάνουμε ταπεινά υπακοή στην Εκκλησία Του. Όχι μόνο σε αυτά που μας βολεύουν αλλά σε όλη την διδασκαλία Της. Άλλος τρόπος δεν υπάρχει. Ο πνευματικός μας ίσως μας οικονομήσει σε μερικά θέματα, αλλά μέχρι εκεί. Χωρίς αγώνα δεν υπάρχει στεφάνι. Χωρίς άσκηση δεν υπάρχει προκοπή πνευματική.
Εάν δεν καθαριστούμε δια της μετανοίας από τα πάθη μας βάζουμε ένα τοίχο στον Χριστό και δεν μπορεί να μας αγκαλιάσει. Δεν φταίει ο Χριστός, η αμετανοησία μας φταίει και η εμμονή μας στην καλοπέρασή μας.
Μακάρι όλοι μας να καταλάβουμε ότι η Εκκλησία του Χριστού δεν είναι το δικό μας τσαντίρι για να την κάνουμε ότι θέλουμε και να την φέρνουμε στα δικά μας μέτρα και σταθμά. Η Εκκλησία είναι του Χριστού. Σ’αυτόν καλούμαστε να κάνουμε υπακοή, Αυτόν καλούμαστε να μιμηθούμε, Αυτόν καλούμαστε να ακολουθούμε ό,τι κι αν μας στοιχίσει.

Άραγε έχουμε ιδέα πόσοι εκλεκτοί υπάρχουν σ’ αυτόν τον κόσμο;

Γνώρισα μερικούς ερημίτες που ζούσαν στις τρώγλες των δασών γύρω από το μοναστήρι Συχαστρία, τη σκήτη Σύχλα, τη μονή Παλαιά Αγαπία, αλλά πόσο είχαν προοδεύσει στην αρετή μόνον ο Θεός το γνωρίζει.

Τώρα όλοι αυτοί έφυγαν από τον κόσμο.

Την καρδιακή προσευχή είχαν επίσης πατέρες από το μοναστήρι μας, όπως ο π. Γερβάσιος Γκάσπαρ, ο π. Παΐσιος Νικητένκου που ήταν επί δεκαετίες ο μάγειρας της μονής μας († 1970) και ίσως ο κατά σάρκα αδελφός μου μοναχός Γεράσιμος Ηλίε.

Όμως η καρδιακή προσευχή είναι ένα μυστικό έργο που το γνωρίζει μόνο ο Θεός, και αυτός που την έχει δύσκολα τη λέει στους άλλους.

Μάλιστα μερικές φορές ούτε ο ίδιος ο άνθρωπος δεν γνωρίζει ότι έχει την καρδιακή προσευχή.

Υπάρχουν και λαϊκοί που έχουν αυτή την προσευχή, ώστε ξεπερνούν ακόμη και αυτούς τους μοναχούς.

Να σας πω ένα θαυμαστό γεγονός που είδα εδώ στην εκκλησία της Μονής μας πριν από δέκα χρόνια.

Βρισκόμουν στο άγιο Βήμα. Είχα έλθει στην εκκλησία από τις 4 το πρωί και διάβαζα την θεία Μετάληψη μπροστά από την αγία Τράπεζα γονατιστός.

Μετά από λίγη ώρα μπήκε μέσα μια γυναίκα να προσευχηθεί, η οποία είχε έλθει από το βράδυ στο μοναστήρι. Δεν τη γνώριζα.

Προσκυνούσε όλες τις εικόνες και έκανε παντού μετάνοιες. Δεν γνώριζε ότι κάποιος ήταν στην εκκλησία. Ήταν σκοτάδι, διότι ήταν τότε χειμώνας.

Σαν την είδα να προσεύχεται τόσο θερμά, την παρατηρούσα συνεχώς από την Ωραία Πύλη. Εκείνη πήγε και γονάτισε στο μέσο της εκκλησίας, ύψωσε τα χέρια της ψηλά και έλεγε από την καρδιά της αυτά τα λόγια: «Κύριε, μη με εγκαταλείπεις! Κύριε, μη με εγκαταλείπεις!»

Εγώ τότε είδα ένα λαμπρό κίτρινο φως γύρω της και τρόμαξα. Κατόπιν η γυναίκα έπεσε με το πρόσωπο στην γη και προσευχόταν σιωπηλά· η φωτεινή νεφέλη που την περιέλουζε μεγάλωσε περισσότερο και μετά σιγά σιγά εξαφανίσθηκε.

Αφού έσβησε εκείνο το θείο φως, η γυναίκα σηκώθηκε και βγήκε έξω από την εκκλησία. Ήταν μια απλή γυναίκα από τα γειτονικά χωριά μας.

Να, λοιπόν, ποιος έχει το δώρο της προσευχής! Να, που και οι λαϊκοί ξεπερνούν τους μοναχούς!

Εγώ έκανα μετά Προσκομιδή και από τη μεγάλη μου συγκίνηση άρχισα να κλαίω και έτρεμα με τα χαρτιά μνημονεύσεως στο χέρι. Μόνο ο Θεός γνωρίζει πόσοι υπάρχουν εκλεκτοί σ’ αυτόν τον κόσμο!

Από το άρθρο: «Διάλογοι περί προσευχής». Περιοδικό Ο ΟΣΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ, Έκδ. Ι. Μ. Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους, τ. 10 (1985)
Πηγή: ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

 

Γιατί με βάπτισαν χωρίς να με ρωτήσουν

Γιατί δεν αποφασίζουμε μόνοι μας εάν θέλουμε να βαπτιστούμε και να γίνουμε Χριστιανοί; Γιατί μάς βαπτίζουν νήπια, καταστρατηγώντας την ελευθερία μας;

Τα ερωτήματα αυτά ακούγονται συχνά, προκαλώντας την ερώτηση: όταν το νήπιο είναι άρρωστο και χρειάζεται γιατρό, μήπως πρέπι πρώτα να το ρωτήσουμε για να τον φωνάξουμε;

Ή ακόμα θα μπορούσε κάποιος να ρωτήσει:

– Μήπως το φάρμακο που του δίνουμε του στερί την ελυθερία να επιλέξει αν θα γιατρευτεί;

– Ζητάμε προηγούμένως τη συγκατάθεσή του όταν θέλουμε να το εμβολιάσουμε; Συνέχεια

Ευλόγησον… Να ΄ναι ευλογημένο!

Ο πιο συνηθισμένος χαιρετισμός, καθώς κάποιος επισκέπτεται ένα μοναστήρι της πατρίδος μας, είναι το «ευλόγησον», «ευλογείτε», «Ευλογείτε γερόντισσα την ευχή σας», «Να ΄ναι ευλογημένο Γέροντα», « Ευλόγησον, αδελφή, συγχώρεσέ με», «Είναι ευλογημένο αυτό, πάτερ;»

Τί σημαίνουν, όμως, όλα αυτά; είναι εκφράσεις τυπικές και στερεότυπες κουβέντες των καλογήρων και μόνο; Ποιά είναι η σημασία τους για τον απλό προσκυνητή, που δεν ζει στα βουνά και στις ερημιές, αλλά μέσα στη πόλη, στο χωριό, στο θόρυβο, στις μέριμνες, στο σχολείο, στην εργασία, στην οικογένεια, και θέλει να ωφεληθεί, να πάρει χάρη από το προσκύνημά του, να του μεταδώσουν οι μοναχοί ίσως κάτι απ΄αυτά που βιώνουν;

Τα μοναστήρια στον Ορθόδοξο Μοναχισμό δεν είναι ένας χώρος απλής συγκατοίκησης, αλλά, κατά το πρότυπο των αποστολικών κοινοτήτων, ένας τόπος ευχαριστίας, αθλήσεως, αγιασμού, μετανοίας, «όπου η καρδία και η ψυχή είναι μία και άπαντα κοινά. Όπου άνθρωποι απλοί, αλλά κεκλημένοι απο τον Θεό για την αγγελική ζωή του μοναχικού πολιτεύματος, προσπαθούν να κατακτήσουν την αγιότητα, να νεκρώσουν τον παλαιό άνθρωπο και τα πάθη του, για να οδηγηθούν στην εν Χριστώ ανακαίνιση, την ανάσταση, τη θέωση.

Αυτός βέβαια είναι ο σκοπός της ζωής όλων των ανθρώπων και όχι μόνο των μοναχών. Και κατορθώνεται με την εκπλήρωση του αγίου θελήματος του Θεού, το οποίο αποκαλύπτεται δι ενός προσώπου: στους μοναχούς δια του Γέροντος ή της Γερόντισσας, στους εν τω κόσμω αδελφούς δια του Ιερέως Πνευματικού.

«Ευλόγησον, πάτερ», έχει ανάγκη, λοιπόν, να πει ο σύγχρονος άνθρωπος. « Είμαι άνθρωπος έξυπνος, με πρωτοβουλίες, ανυπόμονος, δεν ταπεινώνομαι εύκολα, έχω πολλές γνώσεις, αλλά χρειάζομαι Πνευματικό, για να με καθοδηγήσει σε μια εποχή τραυματισμένη απο την αυτοπεποίθηση, τον αυταρχισμό, τα πολλά και παράνομα θελήματά της».

«Ευλόγησον, πάτερ! Υποτάσσομαι με ευλάβεια στην ευλογία σου, στη συμβουλή σου, γιατί αυτή με ελευθερώνει. Είμαι νέος, έμαθα να κινούμαι ελεύθερα στο θέλημά μου.Δεν ξέρω εγώ τί θα πει υπακοή και αυτά τα τί είναι ευλογημένο; αλλά μετά απο τόσους πειρασμούς και τόσα θανάσιμα τραύματα, που δέχτηκα από τον παγκόσμιο εχθρό διάβολο, κατάλαβα πως η κοσμική ελευθερία με οδήγησε στην πνευματική σκλαβιά. Μπέρδεψα τον δρόμο μου, κουράστηκα και νιώθω πια την ανάγκη να προφυλαχθώ από την ευλογία σου ,πάτερ.»

«Ευλόγησον, πάτερ» Γιατί εκείνοι που εμπιστεύονται με απλότυτα τον εαυτό τους στον Πνευματικό τους πατέρα, τονίζει ο μακάριστος π. Παίσιος, βαδίζουν ξεκούραστοι με πολλή σιγουριά, γιατί είναι φορτωμένοι στις πλάτες του Γέροντα, σκεπάζονται με τη χάρη του Θεού και φωτίζονται, επειδή ταπεινώνονται, και χαρούμενοι φτάνουν στον Παράδεισο.

«Ευλόγησον, πάτερ!» «Να ΄ναι ευλογημένο πάτερ!» «Κρατάω στην καρδιά μου τα λόγια του Πατρός μου. Είναι δύσκολο να είμαι απλός , υπάκουος και όχι περίεργος , ευκολοσκανδάλιστος και απαιτητικός. Γνωρίζω ότι η μεγαλύτερη επιτυχία του πονηρού είναι πως να χαλάσει λίγο τον λογισμό μου εναντίον του Γέροντά μου.» (π.Παίσιος). Πολύτιμες εδώ είναι οι συμβουλές του μακαριστού π. Σωφρονίου του Essex: «Να λέτε ευλογείτε. Μην αρνείσθε έστω και εαν δεν σας αρέσει (αυτό που σας λέγουν να κάνετε). Προσπαθήστε να αποφεύγετε την απροθυμία, αλλά με χαρά και απλότητα να εκπληρώνεται κατά το μέτρο των δυνάμεών σασκάθε αίτημα. Εάν ενεργείτε έτσι, τότε θα είστε ευάρεστοι και στον Θεό και στους ανθρώπους και θα γνωρίσετε την αληθινή ταπείνωση και πραότητα. Η οδός που σας υποδεικνύεται είναι υψηλή, είναι η τελεία οδός. Έτσι διατηρούμε, όσον είναι δυνατόν, τον νου μας ελεύθερο απο διαλογισμούς για τα πράγματα αυτού του κόσμου… και την καρδιά ελεύθερη απο προσκολλήσεις.»

«Ευλόγησον!» με αυτο το εσωτερικό φρόνημα «κινούμαστε στον ουράνιο χώρο της δοξολογίας» (π.Παίσιος) και σιγά σιγα δεχόμαστε με χαρά ακόμα και τις δοκιμασίες της ζωής. Τότε ο Άγιος Θεός μας ευλογεί και με τα δυο χέρια, όπως έλεγε ένα Αγιορείτης Γέροντας, διότι έτσι μιμούμαστε τον ίδιο τον Χριστό, που ήλθε στον κόσμο, για να κάνει όχι το θέλημα το δικό Του, αλλά το θέλημα του πέμψαντος Πατρός. Τότε γινόμαστε πρόσωπα καινά, αναστημένα, που δεν ζούμε πια ως άτομα για τον εαυτό μας , αλλά ως γνήσιοι «παγκόσμιοι» και «οικουμενικοί» άνθρωποι, αντλώντας τη χαρά από την κοινωνία των αδελφών μας και πάσχοντας για τη σωτηρία ολόκληρου του κόσμου!

Ο αληθινός χριστιανός έχει τρία γνωρίσματα:
1. Διαβάζει τον Λόγο του Θεού (Αγία Γραφή).
2. Τον εφαρμόζει στη ζωή του.
3. Φροντίζει να τον διαδίδει για να σώζονται και οι άλλοι και να γίνονται κοινωνοί του θαύματος που έζησε.

Κορυφή

https://www.agiooros.net/forum/viewtopic.php?t=10323