Κανάλι Πειραϊκού Φάρου στο youtube

faros

 

Μπορείτε να δείτε τις πραγματοποιηθείσες ομιλίες στον Πειραϊκό Φάρο στο κανάλι μας στο youtube:

Κανάλι Πειραϊκού Φάρου  (κλικ στο κείμενο για μετάβαση στον ιστότοπο)

η προσπάθεια ανήκει στον κύριο Μιχάλη Μιχαλακόπουλο

Το θαύμα της Θείας Κοινωνίας… τα μικρόβια και οι ασθένειες!

« Μια κυρία της ενορίας μας, γιατρός στο επάγγελμα, έπασχε εδώ και δώδεκα χρόνια από καρκίνο του στομάχου.
Έκανε αδιάκοπα εμετούς και μύριζε τόσο απαίσια, που πολύ δύσκολα μπορούσε να μείνει κάποιος κοντά της. Βρισκόταν στα τελευταία της».
« Της είχαν αφαιρέσει την κηδεμονία των παιδιών της, την είχαν διώξει από τη δουλειά της και ο σύζυγος της την είχε εγκαταλείψει.
Η ίδια όμως είχε αποδεχθεί την αρρώστια της με ταπείνωση και καρτερία, σαν αληθινή χριστιανή».
« Τις τελευταίες τις ώρες ζήτησε το άγιο Ευχέλαιο και τη θεία Κοινωνία. Και το θαύμα έγινε!
Αφού τελέσθηκε το Ευχέλαιο και η άρρωστη κοινώνησε, σταμάτησαν οι εμετοί και σιγά-σιγά χάθηκε η αφόρητη δυσοσμία.
Οι γιατροί βεβαίωσαν, με μεγάλη τους κατάπληξη πως είχε γίνει καλά».

Τα κουταλάκια και η λαβίδα
Υπάρχουν χριστιανοί που φοβούνται να μεταλάβουν για να μην κολλήσουν μικρόβια! Αν ήταν έτσι, δεν θα ζούσε κανένας από τους ιερείς,
επειδή στο τέλος καταλύουν το περιεχόμενο του αγίου ποτηρίου, από το οποίο κοινωνούν συχνά εκατοντάδες πιστοί με χιλιάδες αρρώστιες.
Κι όμως, κανένας ιερέας δεν έπαθε ποτέ τίποτα. Το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου είναι «πυρ καταναλίσκον». Συνέχεια

Ενθαρρύνετε τους άλλους

Ενθαρρύνετε τους άλλους

Ας γνωρίζουμε ότι πολλά από αυτά που λέμε μπορεί να επηρεάζουν τους συνανθρώπους μας. Αυτό ισχύει τόσο για τη χαρά που τους δίνουμε, όσο και για τη θλίψη που τους προξενούμε με τη αρνητικότητά μας ή την πλήρη απουσία ενθαρρυντικού λόγου.

Ως μέρος της προσπάθειας να μάθω περισσότερα για τους άλλους θέτω συχνά το ερώτημα: «Ποιο είναι το καλύτερο κομπλιμέντο που σου έχει γίνει ποτέ;». Είναι ενδιαφέρον, γιατί μπορώ να μάθω πολλά από την απάντηση που θα πάρω στο ερώτημα. Για παράδειγμα, για έναν ακαδημαϊκό η καλύτερη φιλοφρόνηση που θα μπορούσε να ακούσει  έχει να κάνει με την αναγνώριση των επιτευγμάτων του, ενώ για έναν αθλητή με την ευρωστία του σώματος .

Δυστυχώς, όμως,  όταν θέτω το ερώτημα πολλοί μου απαντούν :

«Πραγματικά δεν ξέρω» ή «Δεν μπορώ να θυμηθώ την τελευταία φορά που κάποιος μου είπε έναν καλό λόγο». Νομίζω ότι αξίζει για τον καθένα μας να ακούσει έναν καλό λόγο. Δεν έχουμε κάτι που θα άξιζε να το παρατηρήσουν και να το αναγνωρίσουν οι άλλοι;

Πιστεύω ότι ο Θεός δημιούργησε τον καθένα μας για ένα μοναδικό σκοπό και τον προίκισε με ένα μοναδικό σύνολο δυνατοτήτων. Δουλειά μας είναι να παρατηρούμε την ομορφιά αυτή στους γύρω μας. Σας προκαλώ να βρείτε έναν τρόπο να εκφράζετε έναν καλό λόγο για κάποιον αυτή την εβδομάδα, αυτό που βλέπετε συχνά και αυτό που μόλις συναντάτε.

Είμαστε η φωνή του Χριστού στη γη. Ας αγαπούμε ο ένας τον άλλο μέσω της ενθάρρυνσης και της επιθυμίας να φέρουμε τη χαρά στον κόσμο. Ας κάνουμε αρχή με έναν καλό λόγο.

«Κανένας κακός λόγος να μη βγαίνει από το στόμα σας, αλλά μόνο καλός για οικοδομή όπου υπάρχει ανάγκη, για να ωφελήσει αυτούς που τον ακούν».(Εφ.4,29)

Πρεσβυτέρα RoxanneLouh, Κλινική Ψυχολόγος (απόδοση από τα Αγγλικά Αθαν. Αστ. Γκάτζιος)

 

Ποιος είναι ο συμβολισμός των ρούχων των μοναχών;

Φως μοναχοίς άγγελοι. Φως δε πάντων ανθρώπων μοναδική Πολιτεία, είναι η ζωή κατά μίμηση των Αγγέλων, αυτή στήριξε και στηρίζει την Οικουμένη και ο άνθρωπος, ο χριστιανός που ενδύεται το Μέγα και Αγγελικό Σχήμα είναι άξιος πολλών επαίνων και μακαρισμών.

Όταν κάποιος, λοιπόν, προσέρχεται για να αφιερώσει τη ζωή του εξ όλης της ψυχής και της διανοίας του στο Νυμφίο Χριστό τότε χαίρεται και αγάλλεται ο ουρανός και πανηγυρίζει ο κόσμος των Αγγέλων γιατί ένας ακόμα άνθρωπος τάχθηκε να μιμηθεί τη ζωή τους.

Ο μοναχός και η μοναχή κινούνται μέσα στην ιερή προσμονή του Ουράνιου Νυμφίου τους. Ζουν και κινούνται σε μια πνευματική όαση με το νοσταλγικό λόγο «ελθέτω χάρις και παρελθέτω ο κόσμος ούτος». Και μαζί με τον κόσμο παρέρχεται το όνομα το παλαιό και λαμβάνει νέο όνομα, διότι αφού εγκαταλείπει τον παλαιό άνθρωπο και ενδύεται το νέο άνθρωπο.

Την ώρα της μοναχικής κουράς προσέρχεται ο δόκιμος μοναχός ή μοναχή ανυπόδητος, ασκεπής, φορώντας μόνο έναν απλό λευκό χιτώνα και δηλώνοντας έτσι ότι όλα τα περιττά και κοσμικά τα απέρριψε και είναι έτοιμος να ενδυθεί το τιμημένο ράσο και τα άγια ρούχα του μοναχού. Συνέχεια

Με τη σιωπή, την ανοχή και την προσευχή ωφελούμε τον άλλον μυστικά

Όσιος Πορφύριος

Όταν βλέπουμε τους συνανθρώπους μας να μην αγαπούν τον Θεό, στενοχωρούμαστε. Με τη στενοχώρια δεν κάνουμε απολύτως τίποτε. Ούτε και με τις υποδείξεις. Ούτε αυτό είναι σωστό. Υπάρχει ένα μυστικό, αν το καταλάβουμε, θα βοηθήσουμε.

Το μυστικό είναι η προσευχή μας, η αφοσίωσή μας στον Θεό, ώστε να ενεργήσει η χάρις Του. Εμείς, με την αγάπη μας, με τη λαχτάρα μας στην αγάπη του Θεού, θα προσελκύσουμε την χάρι, ώστε να περιλούσει τους άλλους, που είναι πλησίον μας, να τους ξυπνήσει, να τους διεγείρει προς τον θείο έρωτα. Ή, μάλλον, ο Θεός θα στείλει την αγάπη Του να τους ξυπνήσει όλους. Ό,τι εμείς δεν μπορούμε, θα το κάνει η χάρις Του. Με τις προσευχές μας θα κάνουμε όλους άξιους της αγάπης του Θεού.

Να γνωρίζετε και το άλλο. Οι ψυχές οι πεπονημένες, οι ταλαιπωρημένες, που ταλαιπωρούνται από τα πάθη τους, αυτές κερδίζουν πολύ την αγάπη και την χάρι του Θεού. Κάτι τέτοιοι γίνονται άξιοι και πολλές φορές εμείς τους κατηγορούμε.
Θυμηθείτε τον Απόστολο Παύλο, τι λέει: “Ού δε επλεόνασεν η αμαρτία, υπερπερίσσευσεν η χάρις”.

Όταν το θυμάστε αυτό, θα αισθάνεσθε ότι αυτοί είναι πιο άξιοι κι από σας και από μένα. Τους βλέπουμε αδύνατους, αλλά όταν “ανοίξουνε” στον Θεό, γίνονται πλέον όλο αγάπη κι όλο θείο έρωτα. Ενώ είχανε συνηθίσει αλλιώς, τη δύναμη της ψυχής τους τη δίνουν μετά όλη στον Χριστό και γίνονται φωτιά από αγάπη Χριστού. Έτσι λειτουργεί το θαύμα του Θεού μέσα σε τέτοιες ψυχές, που λέμε “πεταμένες”.

Να μην αποθαρρυνόμαστε, ούτε να βιαζόμαστε, ούτε να κρίνουμε από πράγματα επιφανειακά κι εξωτερικά. Αν, για παράδειγμα, βλέπετε μια γυναίκα γυμνή ή άσεμνα ντυμένη, να μη μένετε στο εξωτερικό, αλλά να μπαίνετε στο βάθος, στην ψυχή της. Ίσως είναι πολύ καλή ψυχή κι έχει υπαρξιακές αναζητήσεις, που τις εκδηλώνει με την έξαλλη εμφάνιση. Έχει μέσα της δυναμισμό, έχει τη δύναμη της προβολής, θέλει να ελκύσει τα βλέμματα των άλλων. Από άγνοια, όμως, έχει διαστρέψει τα πράγματα. Σκεφτείτε αυτή να γνωρίσει τον Χριστό. Θα πιστέψει, κι όλη αυτή την ορμή θα την στρέψει στον Χριστό. Θα κάνει το πάν, για να ελκύσει την χάρι του Θεού. Θα γίνει αγία. Είναι ένα είδος προβολής του εαυτού μας να επιμένουμε να γίνουν οι άλλοι καλοί. Στην πραγματικότητα, θέλουμε εμείς να γίνουμε καλοί κι επειδή δεν μπορούμε, το απαιτούμε απ΄ τους άλλους κι επιμένουμε σ΄ αυτό. Κι ενώ όλα διορθώνονται με την προσευχή, εμείς πολλές φορές στενοχωρούμεθα κι αγανακτούμε και κατακρίνουμε.

Πολλές φορές με την αγωνία μας και τους φόβους μας και την άσχημη ψυχική μας κατάσταση, χωρίς να το θέλουμε και χωρίς να το καταλαβαίνουμε, κάνουμε κακό στον άλλον, έστω κι αν τον αγαπάμε πάρα πολύ, όπως, παραδείγματος χάριν, η μάνα το παιδί της. Η μάνα μεταδίδει στο παιδί όλο το άγχος της για τη ζωή του, για την υγεία του, για την πρόοδό του, έστω κι αν δεν του μιλάει, έστω κι αν δεν εκδηλώνει αυτό που έχει μέσα της. Αυτή η αγάπη, η φυσική αγάπη δηλαδή, μπορεί κάποτε να βλάψει. Δεν συμβαίνει, όμως, το ίδιο με την αγάπη του Χριστού, που συνδυάζεται με την προσευχή και με την αγιότητα του βίου. Η αγάπη αυτή κάνει άγιο τον άνθρωπο, τον ειρηνεύει, διότι αγάπη είναι ο Θεός.

Η αγάπη να είναι μόνο εν Χριστώ. Για να ωφελήσεις τους άλλους, πρέπει να ζεις μέσα στην αγάπη του Θεού. Αλλιώς δεν μπορείς να ωφελήσεις τον συνάνθρωπό σου. Δεν πρέπει να βιάζεις τον άλλο. Θα έλθει η ώρα του, θα έλθει η στιγμή, αρκεί να προσεύχεσαι γι αυτόν. Με τη σιωπή, την ανοχή και κυρίως με την προσευχή ωφελούμε τον άλλον μυστικά. Η χάρις του Θεού καθαρίζει τον ορίζοντα του νου του και τον βεβαιώνει για την αγάπη Του. Εδώ είναι το λεπτό σημείο. Άμα δεχτεί ότι ο Θεός είναι αγάπη, τότε ένα άπλετο φως θα έλθει πάνω του, που δεν το έχει δει ποτέ. Θα βρει έτσι τη σωτηρία.

Πηγή: βιβλίο «Βίος και λόγοι» – Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου (ΛΟΓΟΣ Περί της Αγάπης είς τον Πλησίον)

Αναδημοσίευση από: Ηλιαχτίδα

 

Αλλάξτε πρώτα τον εαυτό σας

Αλλάξτε πρώτα τον εαυτό σας

Πρεσβυτέρα RoxanneLouh,Κλινική  ψυχολόγος,

Όταν ακούω ανθρώπους να μοιράζονται κάτι που δεν πάει καλά στη ζωή τους, παρατηρώ ότι στην αρχή εστιάζουν βαθιά μέσα τους για να περιγράψουν το πρόβλημα. Ωστόσο, στη συνέχεια και πολύ γρήγορα μετατοπίζουν τις αιτίες και τις ευθύνες σε κάποιον ή κάτι άλλο. Πιστεύουν ότι ο άλλος πρέπει να ενεργήσει διαφορετικά, να αλλάξει συμπεριφορά, να αρχίζει να σκέφτεται διαφορετικά,  ώστε να αισθανθούν οι ίδιοι καλύτερα. Ψάξαμε, όμως, μέσα μας πού είναι το λάθος στη στάση μας αυτή; Καταφέραμε να βρούμε πώς μπορεί να διορθωθεί;

Τι είναι αυτό που κάνει τόσο μάταιες τις προσπάθειες για την αλλαγή και την ευτυχία που χρειάζεται τόσο συχνά για να έρθει από μέσα μας; Απλά δεν μπορούμε να αλλάξουμε τους άλλους – δεν έχει σημασία πόσο σκληρά προσπαθούμε. Αναζητώντας όμως πρωταρχικά τη δική μας ευτυχία, αυτό οδηγεί συχνά σε καλύτερες σχέσεις.

Τις προάλλες μου είπε κάποια κυρία: «Χρειάζομαι τον χώρο μου. Ο σύζυγος μού προκαλεί ασφυξία. Θα πρέπει να κάνει αυτό  και εκείνο  και το άλλο  και να σταματήσει να κάνει  αυτά και εκείνα». Ήταν μάλιστα τόσο   πεπεισμένη πως, αν ο σύζυγός της μπορούσε να δράσει αλλιώς σε όλα αυτά, η ζωή της θα άρχιζε να βελτιώνεται.

Δεν υπάρχει τίποτα στην στάση  της αυτή που θα τη βοηθούσε να αισθανθεί καλύτερα∙ καμιά αναφορά στο να μάθουμε να συνυπάρχουμε σωστά με τους άλλους ή να εξασκηθεί στα πράγματα που ξέρει ότι είναι καλά γι’ αυτή και θα την κάνουν ευτυχισμένη.   Δεν συνειδητοποιεί τι βήματα θα μπορούσε να κάνει για να φέρει την ειρήνη, την ολοκλήρωση και τη χαρά ή να τη φέρουν πιο κοντά στο να επιτύχει. Η λύση βρισκόταν εντελώς έξω από τον εαυτό της!

Πόσες φορές όλοι μας έχουμε την αίσθηση ότι αν ο/η σύζυγος θα μπορούσε απλά να ενεργήσει διαφορετικά, τότε θα μπορούσαμε επιτέλους να είμαστε ευτυχισμένοι. Σ’ ένα κόσμο όπου θα είχαμε τα τηλεχειριστήρια για τις ζωές των άλλων ανθρώπων, όλα θα ήταν καλά! Αλλά σε τι βαρετό κόσμο θα ζούσαμε…

Τείνω να πιστέψω ότι πολλά που μας χρειάζονται για να είμαστε ευτυχισμένοι βρίσκονται μέσα μας. Η διαδικασία να αισθανόμαστε καλύτερα πρέπει να ξεκινήσει. Αν αρχίσουμε να πιστεύουμε ότι αυτό που μπορούμε να κάνουμε βρίσκεται μέσα μας, λίγες φορέςθα χρειαστεί να ζητήσουμε από τον/τη σύζυγο κάποια αλλαγή.  Η μεταξύ μας σχέση δεν είναι μια λίστα από αιτήματα να είναι διαφορετικός/ή ή να είναι όπως εσείς! Αν ο Θεός ήθελε οι δυο σας να είστε όπως εσύ, πιθανό να έπλαθε δύο πανομοιότυπα δίδυμα. Την επόμενη φορά που θα εστιάσεις μέσα σου, κάνε ένα βήμα παραπέρα και αναρωτήσου: «Με ποιον θέλω σήμερα να μοιάσω;», «Πώς μπορώ να προσεγγίσω τον εαυτό μου και να τον βοηθήσω;», «Πώς μπορώ να βρω την ευτυχία  με τη συνύπαρξη αυτού του  προσώπου;», «Υπάρχει κάτι που χρειάζεται να κάνω για τον εαυτό μου που δεν το έκανα μέχρι τώρα;», « Συχνά εστιάζω έξω από  μένα  για να τακτοποιήσω τα συναισθήματα μέσα μου;», «Φταίει κάποιος άλλος που νιώθω έτσι;» Η αλήθεια είναι ότι όλοι μας θέλουμε την ευτυχία αλλά οι περισσότεροι προσπαθούμε να αλλάξουμε τους άλλους ή τις περιστάσεις στις οποίες εμπλεκόμαστε. Θέλω να πιστεύω ότι η ευτυχία είναι κάτι που μπορεί να βρεθεί.

«Ζητείτε πρώτον την βασιλεία του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού, και ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν» (Μτθ.6,33).

 Απόδοση από τα Αγγλικά, Αθανάσιος Αστ. Γκάτζιος

Γράμμα για το μέλλον

Αν κάποια μέρα με δεις γέρο:

Αν είμαι λερωμένος, καθώς τρώω και δεν μπορώ να ντυθώ, έχε υπομονή. Θυμήσου τον καιρό που ξόδεψα για να σου μάθω τα ίδια πράγματα. Αν, όταν μιλάω, επαναλαμβάνω τα ίδια πράγματα, μη με σταματάς… άκουσέ με! Όταν ήσουν μικρός έπρεπε κάθε βράδυ να σου λέω την ίδια ιστορία έως ότου σε πάρει ο ύπνος. Όταν δε θέλω να πλυθώ, μη με κατηγορείς και μη με κάνεις να ντρέπομαι. Θυμήσου, όταν έπρεπε να σε κυνηγώ για να σε λούσω, έβρισκες χίλιες δικαιολογίες για να μην κάνεις μπάνιο.

Όταν βλέπεις την άγνοιά μου για τις νέες τεχνολογίες, δώσε μου χρόνο και μη με κοιτάς με αυτό το ειρωνικό χαμόγελο. Είχα όλη την υπομονή να σου μάθω το αλφάβητο. Όταν κάποια στιγμή δεν μπορώ να θυμηθώ ή χάνω τον ειρμό της σκέψης μου… δώσε μου το χρόνο για να θυμηθώ και αν δεν μπορώ να το κάνω μην σε ενοχλεί· το πιο σημαντικό πράγμα δεν είναι ό,τι λέω αλλά η ανάγκη μου να είμαι μαζί σου και να με ακούς.

Όταν τα πόδια μου είναι κουρασμένα και δεν μου επιτρέπουν να ακολουθήσουν το βήμα σου, μη μου φέρεσαι σαν είμαι ένα βάρος. Κράτησέ με τα δυνατά σου χέρια με τον ίδιο τρόπο που έκανα που έκανα μαζί σου στα πρώτα σου βήματα. Όταν λέω καλύτερα να πέθαινα, δεν είμαι θυμωμένος. Μια μέρα θα με καταλάβεις καλύτερα τι με αναγκάζει να το πω. Προσπάθησε να κατανοήσεις πως στην ηλικία μου, δεν μπορεί να ζεις, μόνο να επιβιώνεις. Μια μέρα θα ανακαλύψεις ότι παρόλα τα λάθη μου πάντοτε ήθελα το καλύτερο για σένα και ότι προσπάθησα να ανοίξω το δρόμο σου. Δώσε μου λίγο από το χρόνο σου, λίγη από την υπομονή σου, ένα ώμο στον οποίο μπορώ να γύρω και να ακουμπήσω το κεφάλι μου με τον ίδιο τρόπο που έκανα εγώ για σένα. Βοήθησέ με να περπατήσω, βοήθησέ με να τελειώσω τις μέρες μου με αγάπη και υπομονή. Σε αντάλλαγμα θα σου δώσω ένα χαμόγελο και την απέραντη αγάπη που είχα πάντα για σένα.

Σ’ αγαπώ γιε μου.

Επιμέλεια: Αθανάσιος Γκάτζιος